Κατά Ματθαίον 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹«Γιατί η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ’ έναν γαιοκτήμονα που βγήκε την αυγή για να προσλάβει εργάτες για το αμπέλι του. ²Συμφώνησε να πληρώσει στους εργάτες ένα ολόκληρο ημερομίσθιο και τους έστειλε στο αμπέλι του. ³Κατά τις εννιά το πρωί βγήκε και είδε άλλους να στέκονται άεργοι στην αγορά. ⁴Τους είπε: “Πηγαίνετε κι εσείς στο αμπέλι· θα σας πληρώσω ό,τι είναι σωστό”. Κι εκείνοι πήγαν. ⁵Βγήκε πάλι κατά το μεσημέρι και κατά τις τρεις το απόγευμα κι έκανε το ίδιο. ⁶Κατά τις πέντε το απόγευμα βγήκε και βρήκε άλλους να στέκονται εκεί. Τους ρώτησε: “Γιατί στέκεστε εδώ άεργοι όλη τη μέρα;”»

⁷«Εκείνοι είπαν: “Επειδή κανένας δεν μας προσέλαβε”. Εκείνος είπε: “Πηγαίνετε κι εσείς στο αμπέλι”.

⁸«Όταν βράδιασε, ο ιδιοκτήτης του αμπελιού είπε στον επιστάτη του: “Κάλεσε τους εργάτες και δώσε τους το μεροκάματό τους, από τους τελευταίους ως τους πρώτους”. ⁹Κι όταν ήρθαν αυτοί που είχαν προσληφθεί κατά τις πέντε, καθένας τους πήρε ένα ολόκληρο ημερομίσθιο. ¹⁰Όταν ήρθαν οι πρώτοι, νόμισαν πως θα έπαιρναν περισσότερα, όμως κι ο καθένας τους πήρε ένα ολόκληρο ημερομίσθιο. ¹¹Κι όταν το πήραν, γόγγυζαν εναντίον του γαιοκτήμονα, ¹²λέγοντας: “Αυτοί οι τελευταίοι δούλεψαν μόνο μία ώρα, κι όμως τους έκανες ίσους μ’ εμάς, που βαστάξαμε το βάρος της μέρας και τον καύσωνα”.

¹³«Εκείνος απάντησε σε έναν απ’ αυτούς: “Φίλε, δεν σε αδικώ. Δεν συμφώνησες μαζί μου για ένα ολόκληρο ημερομίσθιο;” ¹⁴Πάρε αυτό που σου ανήκει και πήγαινε. Θέλω να δώσω σ’ αυτόν τον τελευταίο εργάτη τα ίδια μ’ εσένα. ¹⁵Δεν μπορώ να κάνω ό,τι θέλω με αυτά που είναι δικά μου; Ή μήπως ζηλεύεις επειδή είμαι γενναιόδωρος; ¹⁶Έτσι οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι, και οι πρώτοι τελευταίοι».

Ο Ιησούς προλέγει τον σταυρό

¹⁷Καθώς ο Ιησούς ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα, πήρε τους δώδεκα κατά μέρος και τους είπε στον δρόμο:

¹⁸«Δείτε, ανεβαίνουμε στα Ιεροσόλυμα, και ο Υιός του Ανθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους γραμματείς, που θα τον καταδικάσουν σε θάνατο, ¹⁹και θα τον παραδώσουν στους εθνικούς για να τον εμπαίξουν και να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν — και την τρίτη μέρα θα αναστηθεί».

Η αληθινή μεγαλοσύνη σημαίνει να υπηρετείς

²⁰Τότε η μητέρα των γιων του Ζεβεδαίου ήρθε σ’ αυτόν μαζί με τους γιους της, γονατίζοντας για να του ζητήσει κάτι.

²¹Εκείνος τη ρώτησε: «Τι θέλεις;» Εκείνη είπε: «Πες πως οι δύο γιοι μου θα καθίσουν ο ένας στα δεξιά σου κι ο άλλος στα αριστερά σου, στη βασιλεία σου».

²²Ο Ιησούς όμως απάντησε: «Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι που πρόκειται να πιω εγώ;» «Μπορούμε», είπαν εκείνοι.

²³Εκείνος είπε: «Το ποτήρι μου θα το πιείτε, όμως το να καθίσει κανείς στα δεξιά μου και στα αριστερά μου δεν είναι δικό μου να το δώσω — ανήκει σ’ εκείνους για τους οποίους το έχει ετοιμάσει ο Πατέρας μου».

²⁴Όταν το άκουσαν οι δέκα, αγανάκτησαν με τους δύο αδελφούς.

²⁵Ο Ιησούς τους κάλεσε κοντά του και είπε: «Ξέρετε πως οι άρχοντες των εθνών κυριαρχούν πάνω τους, και οι ισχυροί τους ασκούν εξουσία πάνω τους. ²⁶Ανάμεσά σας δεν θα είναι έτσι. Αντίθετα, όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας πρέπει να είναι υπηρέτης σας, ²⁷κι όποιος θέλει να είναι πρώτος ανάμεσά σας πρέπει να είναι δούλος σας, ²⁸όπως ακριβώς και ο Υιός του Ανθρώπου δεν ήρθε για να τον υπηρετήσουν, αλλά για να υπηρετήσει και να δώσει τη ζωή του λύτρο για πολλούς».

Δύο τυφλοί αποκτούν το φως τους

²⁹Καθώς έβγαιναν από την Ιεριχώ, ένα μεγάλο πλήθος τον ακολούθησε. ³⁰Δύο τυφλοί που κάθονταν στην άκρη του δρόμου άκουσαν πως περνούσε ο Ιησούς κι άρχισαν να φωνάζουν: «Κύριε, ελέησέ μας, Υιέ του Δαβίδ!» ^a a v30 Ο τίτλος «Υιός του Δαβίδ» ήταν ένας πολύ γνωστός ιουδαϊκός τίτλος για τον υποσχεμένο βασιλιά που θα ερχόταν από τη βασιλική γενιά του Δαβίδ. ³¹Το πλήθος τους μάλωνε να σωπάσουν, εκείνοι όμως φώναζαν ακόμη πιο δυνατά: «Ελέησέ μας, Κύριε, Υιέ του Δαβίδ!»

³²Ο Ιησούς στάθηκε, τους κάλεσε και είπε: «Τι θέλετε να σας κάνω;»

³³Του είπαν: «Κύριε, να ανοίξουν τα μάτια μας».

³⁴Κι ο Ιησούς τους σπλαχνίστηκε, άγγιξε τα μάτια τους, κι αμέσως ξαναβρήκαν το φως τους και τον ακολούθησαν.