માથ્થી 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹“આપણા પિતાનું રાજ એક જમીનદાર જેવું છે, જે પોતાની દ્રાક્ષાવાડી માટે મજૂરો રાખવા પરોઢિયે બહાર ગયો. ²તેણે મજૂરોને આખા દિવસની પૂરી મજૂરી આપવાનું નક્કી કરીને તેમને પોતાની દ્રાક્ષાવાડીમાં મોકલ્યા. ³સવારે લગભગ નવ વાગ્યે તે બહાર ગયો, ત્યારે બીજા કેટલાકને બજારમાં નવરા ઊભેલા જોયા. ⁴તેણે તેમને કહ્યું, ‘તમે પણ દ્રાક્ષાવાડીમાં જાઓ; જે વાજબી હશે તે હું તમને આપીશ.’ તેથી તેઓ ગયા. ⁵ફરી લગભગ બપોરે બાર વાગ્યે અને બપોરે ત્રણ વાગ્યે બહાર જઈને તેણે એમ જ કર્યું. ⁶સાંજે લગભગ પાંચ વાગ્યે તે બહાર ગયો, ત્યારે બીજા કેટલાકને ત્યાં ઊભેલા જોયા. તેણે પૂછ્યું, ‘તમે આખો દિવસ અહીં નવરા કેમ ઊભા રહ્યા છો?’”

⁷“તેમણે કહ્યું, ‘કારણ, અમને કોઈએ કામે રાખ્યા નહિ.’ તેણે કહ્યું, ‘તમે પણ દ્રાક્ષાવાડીમાં જાઓ.’

⁸“જ્યારે સાંજ પડી, ત્યારે દ્રાક્ષાવાડીના માલિકે પોતાના મુકાદમને કહ્યું, ‘મજૂરોને બોલાવીને છેલ્લાથી માંડીને પહેલા સુધી તેમને તેમની મજૂરી આપ.’ ⁹અને જ્યારે લગભગ પાંચ વાગ્યે કામે રખાયેલા આવ્યા, ત્યારે તેમાંના દરેકને આખા દિવસની પૂરી મજૂરી મળી. ¹⁰જ્યારે પહેલા આવ્યા, ત્યારે તેમણે ધાર્યું કે તેમને વધારે મળશે, પણ દરેકને આખા દિવસની પૂરી મજૂરી જ મળી. ¹¹અને તે લઈને તેઓ જમીનદાર પર કચકચ કરવા લાગ્યા, ¹²તેમણે કહ્યું, ‘આ છેલ્લાઓએ માત્ર એક જ કલાક કામ કર્યું, છતાં આખા દિવસનો બોજ અને ધોમ ધખતો તાપ અમે વેઠ્યો, તેમ છતાં તમે તેમને અમારા સરખા કર્યા.’

¹³“તેણે તેમાંના એકને જવાબ આપ્યો, ‘મિત્ર, હું તારા પર અન્યાય કરતો નથી. શું તું આખા દિવસની પૂરી મજૂરી માટે મારી સાથે સંમત થયો નહોતો? ¹⁴જે તારું છે તે લઈને ચાલ્યો જા. આ છેલ્લા મજૂરને પણ હું તારા જેટલું જ આપવા ઇચ્છું છું. ¹⁵જે મારું છે તેની સાથે મારી ઇચ્છા પ્રમાણે કરવાનો શું મને હક નથી? કે પછી હું ઉદાર છું માટે તું અદેખાઈ કરે છે?’ ¹⁶એમ છેલ્લા પહેલા થશે, અને પહેલા છેલ્લા.”

ઈસુ વધસ્તંભ વિશે આગાહી કરે છે

¹⁷ઈસુ યરુશાલેમ જતા હતા, ત્યારે તેમણે બારને એક બાજુ લઈ જઈને માર્ગમાં તેમને કહ્યું,

¹⁸“જુઓ, આપણે યરુશાલેમ જઈએ છીએ, અને માનવપુત્રને મુખ્ય યાજકોને તથા શાસ્ત્રીઓને સોંપવામાં આવશે, તેઓ તેમને મૃત્યુદંડની સજા ફરમાવશે, ¹⁹અને મશ્કરી કરવા, ફટકારવા તથા વધસ્તંભે જડવા તેમને વિદેશીઓના હાથમાં સોંપશે—અને ત્રીજા દિવસે તેમને સજીવન કરવામાં આવશે.”

સાચી મહાનતા એટલે સેવા કરવી

²⁰પછી ઝબદીના દીકરાઓની મા પોતાના દીકરાઓને લઈને ઈસુ પાસે આવી, અને તેમની પાસે કંઈક માગવા ઘૂંટણે પડી.

²¹તેમણે તેને પૂછ્યું, “તારે શું જોઈએ છે?” તેણે કહ્યું, “કહો કે તમારા રાજમાં મારા બે દીકરાઓમાંનો એક તમારી જમણી બાજુ અને એક તમારી ડાબી બાજુ બેસે.”

²²પણ ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “તમે શું માગો છો તે તમે જાણતા નથી. જે પ્યાલો હું પીવાનો છું, તે શું તમે પી શકશો?” તેમણે કહ્યું, “અમે પી શકીશું.”

²³તેમણે કહ્યું, “તમે મારો પ્યાલો તો પીશો, પણ મારી જમણી અને ડાબી બાજુ બેસવાનું આપવું એ મારા હાથમાં નથી—જેમને માટે મારા પિતાએ એ તૈયાર કર્યું છે, તેમનું એ છે.”

²⁴જ્યારે બાકીના દસે આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓ એ બે ભાઈઓ પર ગુસ્સે થયા.

²⁵ઈસુએ તેમને પોતાની પાસે બોલાવીને કહ્યું, “તમે જાણો છો કે વિદેશીઓના અધિકારીઓ તેમના પર ધણીપણું ચલાવે છે, અને તેમના સત્તાધારી માણસો તેમના પર અધિકાર ભોગવે છે. ²⁶તમારી મધ્યે એમ ન થાય. બલ્કે, તમારામાં જે કોઈ મોટો થવા ઇચ્છે, તેણે તમારો સેવક બનવું, ²⁷અને તમારામાં જે કોઈ પહેલો થવા ઇચ્છે, તેણે તમારો દાસ બનવું, ²⁸જેમ માનવપુત્ર સેવા કરાવવા નહિ, પણ સેવા કરવા અને ઘણાંને માટે પોતાનો જીવ મુક્તિમૂલ્ય તરીકે આપવા આવ્યા.”

બે અંધજનોને દૃષ્ટિ મળે છે

²⁹અને તેઓ યરીખોમાંથી બહાર નીકળ્યા, ત્યારે એક મોટી ભીડ તેમની પાછળ પાછળ ગઈ. ³⁰માર્ગની પાસે બેઠેલા બે અંધજનોએ સાંભળ્યું કે ઈસુ ત્યાંથી પસાર થઈ રહ્યા છે, ત્યારે તેઓ બૂમ પાડી ઊઠ્યા, “હે પ્રભુ, દાઉદના દીકરા, અમારા પર દયા કરો!” ^a a v30 ‘દાઉદના દીકરા’ એ દાઉદના રાજવંશમાંથી આવનાર વચનના રાજા માટેનું યહૂદીઓમાં જાણીતું બિરુદ હતું. ³¹ભીડે તેમને ચૂપ રહેવા ધમકાવ્યા, પણ તેઓ વધારે જોરથી બૂમ પાડવા લાગ્યા, “હે પ્રભુ, દાઉદના દીકરા, અમારા પર દયા કરો!”

³²અને ઈસુ થંભી જઈને તેમને બોલાવીને બોલ્યા, “તમારે માટે હું શું કરું એવી તમારી ઇચ્છા છે?”

³³તેમણે તેમને કહ્યું, “હે પ્રભુ, અમારી આંખો ઊઘડે.”

³⁴અને ઈસુને દયા આવી, તેમણે તેમની આંખોને સ્પર્શ કર્યો, અને તરત જ તેમને દૃષ્ટિ પાછી મળી, અને તેઓ તેમની પાછળ ચાલ્યા.