ማቴዎስ 20

20 ¹“የአባታችን መንግሥት ለወይኑ አትክልት ሠራተኞችን ለመቅጠር በማለዳ የወጣ ባለርስትን ይመስላል። ²ሠራተኞቹንም የአንድ ቀን ደመወዝ ሊከፍላቸው ተስማምቶ ወደ ወይኑ አትክልት ላካቸው። ³ጠዋትም ሦስት ሰዓት ገደማ ወጥቶ በገበያ ስፍራ ሥራ ፈትተው የቆሙ ሌሎችን አየ። ⁴እነርሱንም፣ ‘እናንተም ወደ ወይኑ አትክልት ሂዱ፤ የሚገባችሁንም እከፍላችኋለሁ’ አላቸው፤ እነርሱም ሄዱ። ⁵ደግሞም በቀትርና ከሰዓት በኋላ ዘጠኝ ሰዓት ገደማ ወጥቶ እንዲሁ አደረገ። ⁶ከሰዓት በኋላ ዐሥራ አንድ ሰዓት ገደማ ወጥቶ በዚያ ቆመው የነበሩ ሌሎችን አገኘ፤ ‘ቀኑን ሙሉ ሥራ ፈትታችሁ እዚህ ለምን ቆማችሁ?’ ብሎ ጠየቃቸው።”

⁷“እነርሱም፣ ‘ማንም ስላልቀጠረን ነው’ አሉት፤ እርሱም፣ ‘እናንተም ወደ ወይኑ አትክልት ሂዱ’ አላቸው።

⁸“ማታም በሆነ ጊዜ የወይኑ አትክልት ባለቤት አዛዡን፣ ‘ሠራተኞቹን ጥራና ከኋለኞቹ ጀምረህ እስከ ፊተኞቹ ድረስ ደመወዛቸውን ክፈላቸው’ አለው። ⁹ከሰዓት በኋላ ዐሥራ አንድ ሰዓት ገደማ የተቀጠሩትም በመጡ ጊዜ፣ እያንዳንዳቸው የአንድ ቀን ደመወዝ ተቀበሉ። ¹⁰ፊተኞቹም በመጡ ጊዜ ይበልጥ የሚቀበሉ መስሏቸው ነበር፤ ነገር ግን እነርሱም እያንዳንዳቸው የአንድ ቀን ደመወዝ ተቀበሉ። ¹¹በተቀበሉም ጊዜ በባለርስቱ ላይ አጕረመረሙ፤ ¹²‘እነዚህ ኋለኞች አንድ ሰዓት ብቻ ሠሩ፤ አንተ ግን የቀኑን ሸክምና የሚያቃጥል ትኵሳት ከተሸከምን ከእኛ ጋር አስተካከልካቸው’ እያሉ።

¹³“ከእነርሱም ለአንዱ መልሶ፣ ‘ወዳጄ፣ አልበደልሁህም፤ የአንድ ቀን ደመወዝ ልትቀበል አልተስማማህም ነበርን?’ አለው። ¹⁴ያንተ የሆነውን ወስደህ ሂድ፤ ለዚህ ለኋለኛው ሠራተኛ እንዳንተው ልሰጠው እፈልጋለሁ። ¹⁵በራሴ ገንዘብ የፈለግሁትን ማድረግ አይገባኝምን? ወይስ እኔ ቸር ስለ ሆንሁ ትቀናለህን? ¹⁶እንዲሁ ኋለኞች ፊተኞች፣ ፊተኞችም ኋለኞች ይሆናሉ።”

ኢየሱስ ስለ መስቀሉ አስቀድሞ ተናገረ

¹⁷ኢየሱስም ወደ ኢየሩሳሌም ሲወጣ ዐሥራ ሁለቱን ለብቻቸው ወደ ጎን አድርጎ በመንገድ ላይ እንዲህ አላቸው፤

¹⁸“እነሆ፣ ወደ ኢየሩሳሌም እንወጣለን፤ የሰው ልጅም ለካህናት አለቆችና ለጻፎች አልፎ ይሰጣል፤ እነርሱም ለሞት ይፈርዱበታል፤ ¹⁹ሊያላግጡበትና ሊገርፉት ሊሰቅሉትም ለአሕዛብ አሳልፈው ይሰጡታል፤ በሦስተኛውም ቀን ይነሣል።”

እውነተኛ ታላቅነት ማገልገል ነው

²⁰ከዚያም የዘብዴዎስ ልጆች እናት ከልጆቿ ጋር ወደ እርሱ መጥታ፣ አንድ ነገር ልትለምነው ተንበረከከች።

²¹እርሱም፣ “ምን ትፈልጊያለሽ?” አላት። እርሷም፣ “እነዚህ ሁለቱ ልጆቼ በመንግሥትህ አንዱ በቀኝህ አንዱ በግራህ እንዲቀመጡ እስቲ በል” አለችው።

²²ኢየሱስ ግን መልሶ፣ “የምትለምኑትን አታውቁም፤ እኔ ልጠጣው ያለውን ጽዋ ልትጠጡ ትችላላችሁን?” አለ። እነርሱም፣ “እንችላለን” አሉ።

²³እርሱም፣ “ጽዋዬንስ ትጠጣላችሁ፤ ነገር ግን በቀኜና በግራዬ መቀመጥ አባቴ ላዘጋጀላቸው እንጂ እኔ የምሰጠው አይደለም” አለ።

²⁴ዐሥሩም ይህን በሰሙ ጊዜ በሁለቱ ወንድማማቾች ተቈጡ።

²⁵ኢየሱስም ወደ እርሱ ጠርቶ እንዲህ አለ፤ “የአሕዛብ ገዦች በሕዝባቸው ላይ እንደሚሠለጥኑ፣ ታላላቆቻቸውም በእነርሱ ላይ ሥልጣን እንዳላቸው ታውቃላችሁ። ²⁶በእናንተ ዘንድ ግን እንዲህ አይደለም፤ ይልቁንም በእናንተ መካከል ታላቅ ለመሆን የሚፈልግ ሁሉ አገልጋያችሁ ይሁን፤ ²⁷በእናንተ መካከል ፊተኛ ለመሆን የሚፈልግም ሁሉ ባሪያችሁ ይሁን፤ ²⁸የሰው ልጅ ሊገለገል ሳይሆን ሊያገለግል፣ ነፍሱንም ለብዙዎች ቤዛ አድርጎ ሊሰጥ እንደ መጣ ሁሉ።”

ሁለት ዕውሮች ማየት አገኙ

²⁹ከኢያሪኮም ሲወጡ ብዙ ሕዝብ ተከተለው። ³⁰በመንገድ ዳር ተቀምጠው የነበሩ ሁለት ዕውሮች ኢየሱስ እያለፈ መሆኑን ሰምተው፣ “ጌታ ሆይ፣ የዳዊት ልጅ፣ ማረን!” ብለው ጮኹ። ^a a v30 ‘የዳዊት ልጅ’ የሚለው ከዳዊት ንጉሣዊ ዘር ለሚመጣው ለተስፋው ንጉሥ የተሰጠ በአይሁድ ዘንድ የታወቀ ማዕረግ ነበር። ³¹ሕዝቡም ዝም እንዲሉ ገሠጻቸው፤ እነርሱ ግን አብልጠው፣ “ጌታ ሆይ፣ የዳዊት ልጅ፣ ማረን!” ብለው ጮኹ።

³²ኢየሱስም ቆሞ ጠራቸውና፣ “ምን እንዳደርግላችሁ ትፈልጋላችሁ?” አለ።

³³እነርሱም፣ “ጌታ ሆይ፣ ዓይኖቻችን ይከፈቱ” አሉት።

³⁴ኢየሱስም በርኅራኄ ተነሳስቶ ዓይኖቻቸውን ዳሰሰ፤ ወዲያውም ማየት ቻሉ፤ ተከተሉትም።