Mateus 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹“Awit Kratone Rama kita iku kaya sawijining wong kang duwe palemahan, kang metu wayah esuk umun-umun arep nggolek buruh kanggo kebon anggure. ²Wong mau sarujuk mbayar para buruh upah sadina muput, nuli padha dikon lunga menyang kebon anggure. ³Watara jam sanga esuk wong mau metu maneh, banjur weruh wong-wong liya kang padha ngadeg nganggur ana ing pasar. ⁴Wong mau banjur kandha marang wong-wong iku: ‘Kowe uga lungaa menyang kebon anggur; apa kang pantes bakal dakbayar marang kowe.’ Wong-wong mau banjur padha lunga. ⁵Wong mau metu maneh watara wayah bedhug lan watara jam telu awan, banjur tumindak kaya mangkono uga. ⁶Watara jam lima sore wong mau metu maneh, banjur nemu wong-wong liya kang padha ngadeg ana ing kono. Pitakone: ‘Yagene kowe ngadeg nganggur ana ing kene sadina muput?’”

⁷“Wong-wong mau padha matur: ‘Awit boten wonten tiyang ingkang nyewa kula.’ Wong mau banjur kandha: ‘Kowe uga lungaa menyang kebon anggur.’

⁸“Bareng wis sore, kang duwe kebon anggur banjur kandha marang mandhore: ‘Para buruh undangen, banjur bayaren upahe, wiwit saka kang keri dhewe nganti tekan kang dhisik dhewe.’ ⁹Bareng para buruh kang disewa watara jam lima sore mau padha teka, saben wong nampa upah sadina muput. ¹⁰Bareng para buruh kang dhisik padha teka, padha ngira bakal nampa luwih akeh, nanging saben wong iya mung nampa upah sadina muput. ¹¹Sawise nampa upah mau, banjur padha nggrundel marang kang duwe palemahan, ¹²ature: ‘Tiyang-tiyang ingkang pungkasan punika namung nyambut damel sajam, nanging sami panjenengan samekaken kaliyan kula, ingkang sampun nanggel aboting pedamelan saha panasing srengenge sadinten muput.’

¹³“Wong mau banjur mangsuli marang salah sawijine: ‘Kanca, aku ora tumindak ora adil marang kowe. Apa kowe ora sarujuk karo aku bab upah sadina muput?’ ¹⁴Jupuken apa kang dadi hakmu, banjur lungaa. Aku kepengin menehi marang buruh kang keri dhewe iki padha karo kowe. ¹⁵Apa aku ora kena tumindak sakarepku marang barang darbekku dhewe? Apa kowe meri marga aku loma? ¹⁶Dadi kang keri dhewe bakal dadi kang dhisik dhewe, lan kang dhisik dhewe bakal dadi kang keri dhewe.”

Gusti Yesus Medharake bab Salib

¹⁷Nalika Gusti Yesus tindak munggah menyang Yerusalem, sakabat rolas padha diajak nyingkir, banjur dipangandikani ana ing dalan:

¹⁸“Delengen, kita padha munggah menyang Yerusalem, lan Putraning Manungsa bakal diulungake marang para pangareping imam lan para ahli Toret, kang bakal ngukum pati marang Panjenengane, ¹⁹sarta bakal diulungake marang bangsa-bangsa liya supaya digeguyu, dipecuti lan disalib—lan ing dina kang katelu Panjenengane bakal diuripake maneh.”

Kaluhuran Sejati iku Ngladeni

²⁰Nuli ibune anak-anake Zebedheus sowan marang ngarsane Gusti Yesus karo anak-anake, banjur sujud arep nyuwun samubarang marang Panjenengane.

²¹Panjenengane ndangu marang wong wadon mau: “Apa kang kokkarepake?” Ature wong wadon mau: “Mugi Paduka ngandika bilih anak kawula kekalih badhe lenggah, ingkang satunggal wonten ing tengen Paduka, satunggalipun wonten ing kiwa Paduka, wonten ing Kraton Paduka.”

²²Nanging Gusti Yesus paring wangsulan: “Kowe padha ora ngerti apa kang koksuwun. Apa kowe padha bisa ngombe tuwung kang bakal Dakombe?” Wangsulane: “Kula sami saged.”

²³Pangandikane: “TuwungKu pancen bakal kokombe, nanging bab lenggah ana ing tengen lan kiwaKu iku dudu wewenangKu kang maringake—iku kagem sapa kang wis dicawisake dening RamaKu.”

²⁴Bareng sakabat sepuluh liyane padha krungu bab iku, banjur padha nepsu marang wong sadulur loro mau.

²⁵Gusti Yesus banjur nimbali wong-wong mau sarta ngandika: “Kowe padha ngerti yen para panggedhene bangsa-bangsa liya padha mrentah kanthi sawenang-wenang, lan para wong gedhe padha nguwasani rakyate. ²⁶Nanging ing antaramu aja mangkono. Malah sapa kang kepengin dadi gedhe ing antaramu, kudu dadi paladenmu, ²⁷lan sapa kang kepengin dadi kang dhisik dhewe ing antaramu, kudu dadi abdimu, ²⁸padha kaya Putraning Manungsa anggone rawuh ora supaya diladeni, nanging supaya ngladeni, sarta masrahake nyawane minangka tebusan kanggo wong akeh.”

Wong Wuta Loro Bisa Ndeleng

²⁹Nalika padha metu saka kutha Yerikho, ana wong akeh banget kang ndherekake Panjenengane. ³⁰Ana wong wuta loro kang lagi linggih ing pinggir dalan, bareng krungu yen Gusti Yesus langkung, banjur padha mbengok: “Dhuh Gusti, Putrane Dawud, mugi melasi kawula!” ^a a v30 ‘Putrane Dawud’ iku sesebutan kang kawentar ing antarane wong Yahudi tumrap raja kang kajanjekake, kang bakal rawuh saka trahing karajane Prabu Dawud. ³¹Wong akeh mau padha nyentak supaya wong wuta loro mau meneng, nanging malah padha mbengok luwih banter: “Dhuh Gusti, Putrane Dawud, mugi melasi kawula!”

³²Gusti Yesus banjur kendel, nimbali wong loro mau sarta ngandika: “Apa kang kokkarepake Daktindakake kanggo kowe?”

³³Ature wong loro mau: “Dhuh Gusti, mugi mripat kawula sami kabikak.”

³⁴Gusti Yesus trenyuh ing galih marga saka welas, banjur ndemek mripate wong loro mau, sanalika iku uga wong mau padha bisa ndeleng maneh, sarta banjur ndherekake Panjenengane.