Matio 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹« Fa ny fanjakan’i Raintsika dia tahaka ny tompon-tanimboly iray izay nivoaka maraina be mba hakarama mpiasa ho an’ny tanim-boalobokany. ²Nanaiky handoa ny mpiasa ny karama feno ho an’ny andro iray izy, ka nampandehanany tany amin’ny tanim-boalobokany izy ireo. ³Tokony ho tamin’ny sivy ora maraina, dia nivoaka izy ary nahita olon-kafa nitsangana tsy nanao na inona na inona teo an-tsena. ⁴Hoy izy taminy: “Ianareo koa, mandehana any amin’ny tanim-boaloboka, ary hovaliako araka izay mety ianareo.” Dia nandeha izy ireo. ⁵Nivoaka indray izy tokony ho tamin’ny atoandro sy tokony ho tamin’ny telo ora tolakandro, ary nanao toy izany ihany. ⁶Tokony ho tamin’ny dimy ora tolakandro, dia nivoaka izy ary nahita olon-kafa nitsangana teo. Nanontany azy ireo izy hoe: “Nahoana ianareo no nitsangana teto tsy nanao na inona na inona andro lava?” »

⁷« Hoy izy ireo: “Satria tsy nisy olona nakarama anay.” Hoy izy: “Ianareo koa, mandehana any amin’ny tanim-boaloboka.”

⁸« Nony hariva, dia hoy ny tompon-tanim-boaloboka tamin’ny mpitandrina azy: “Antsoy ny mpiasa ka omeo ny karamany, manomboka amin’ny farany ka hatramin’ny voalohany.” ⁹Ary rehefa tonga ireo nakarama tokony ho tamin’ny dimy ora tolakandro, dia samy nahazo ny karama feno ho an’ny andro iray avy. ¹⁰Nony tonga ny voalohany, dia nihevitra izy ireo fa hahazo bebe kokoa, nefa samy nahazo ny karama feno ho an’ny andro iray koa izy avy. ¹¹Ary rehefa nandray izany izy ireo, dia nimenomenona tamin’ny tompon-tanimboly, ¹²ka nanao hoe: “Ireo farany ireo dia niasa adiny iray fotsiny, nefa nataonao mitovy aminay izy, izahay izay nitondra ny enta-mavesatry ny andro sy ny hafanan’ny masoandro mirehitra.”

¹³« Namaly ny anankiray tamin’izy ireo izy hoe: “Namako, tsy manao tsy rariny aminao aho. Moa tsy nanaiky tamiko ve ianao ho an’ny karama feno ho an’ny andro iray?” ¹⁴Alao izay anao ka mandehana. Ny tiako dia ny hanome an’io mpiasa farany io tahaka anao. ¹⁵Tsy mahazo manao izay tiako amin’izay ahy va aho? Sa saro-piaro ianao satria tsara fo aho? ¹⁶Dia ho voalohany ny farany, ary ho farany ny voalohany. »

Nilaza mialoha ny Hazofijaliana i Jesosy

¹⁷Nony niakatra nankany Jerosalema i Jesosy, dia nitondra ny roa ambin’ny folo lahy ho any an-kafa Izy, ka hoy Izy taminy teny an-dalana:

¹⁸« Indro, miakatra mankany Jerosalema isika, ary hatolotra ny lehiben’ny mpisorona sy ny mpanora-dalàna ny Zanak’Olona, ary hohelohin’izy ireo ho faty Izy, ¹⁹ary hatolony amin’ny jentilisa mba hotesoina sy hokapohina ary hohomboana amin’ny hazofijaliana — ary amin’ny andro fahatelo dia hatsangana Izy. »

Ny Fahalehibiazana Marina dia ny Manompo

²⁰Dia nanatona Azy ny renin’ny zanak’i Zebedio niaraka tamin’ny zananilahy, nandohalika mba hangataka zavatra Aminy.

²¹Hoy Izy taminy: « Inona no tianao? » Hoy izy: « Lazao fa ny zanako roa lahy ireto dia hipetraka, ny anankiray eo ankavananao, ny anankiray eo ankavianao, amin’ny fanjakanao. »

²²Fa namaly azy Jesosy hoe: « Tsy fantatrareo izay angatahinareo. Afaka misotro ny kapoaka izay efa ho sotroiko va ianareo? » « Afaka izahay, » hoy izy ireo.

²³Hoy Izy: « Hisotro ny kapoakako tokoa ianareo, fa ny hipetraka eo ankavanako sy eo ankaviako dia tsy ahy ny hanome azy, fa an’ireo izay namboarin’ny Raiko ho azy. »

²⁴Nony renin’ny folo lahy izany, dia tezitra tamin’ilay mpirahalahy roa izy ireo.

²⁵Dia nantsoin’i Jesosy izy ireo, ka hoy Izy: « Fantatrareo fa ny mpanapaka ny jentilisa dia manao tompo azy ireo, ary ny olona lehibe amin’izy ireo dia manana fahefana aminy. ²⁶Tsy toy izany no eo aminareo. Fa na iza na iza te-ho lehibe eo aminareo dia tsy maintsy ho mpanomponareo, ²⁷ary na iza na iza te-ho voalohany eo aminareo dia tsy maintsy ho andevonareo, ²⁸tahaka ny nahatongavan’ny Zanak’Olona, tsy mba hotompoina, fa mba hanompo, sy hanome ny ainy ho avotra ho an’ny maro. »

Jamba Roa Lahy no Nahita Indray

²⁹Ary raha nivoaka an’i Jeriko izy ireo, dia nanaraka Azy ny vahoaka betsaka. ³⁰Ary jamba roa lahy nipetraka teo amoron-dalana no nandre fa nandalo i Jesosy, dia niantso hoe: « Tompo ô, mamindrà fo aminay, ry Zanak’i Davida! » ^a a v30 Ny hoe “Zanak’i Davida” dia anaram-boninahitra fanta-bahoaka teo amin’ny Jiosy ho an’ilay mpanjaka nampanantenaina izay ho avy avy amin’ny firazanan’ny mpanjaka tamin’i Davida. ³¹Nampitony azy ireo ny vahoaka mba hangina, nefa nitaraina mafy kokoa izy ireo hoe: « Mamindrà fo aminay, Tompo ô, ry Zanak’i Davida! »

³²Dia nijanona i Jesosy ka niantso azy ireo, ary hoy Izy: « Inona no tianareo hataoko ho anareo? »

³³Hoy izy ireo Taminy: « Tompo ô, aoka hovohana ny masonay. »

³⁴Ary niantra azy ireo i Jesosy ka nikasika ny masony, dia nahita indray avy hatrany izy ireo ary nanaraka Azy.