ପିତାଙ୍କ ବିସ୍ମୟକର ବଦାନ୍ୟତା

ଆମ ପିତାଙ୍କ ଉଦାରତା ଲୋକଙ୍କୁ ବିଚଳିତ କରେ: ସନ୍ଧ୍ୟା ପାଞ୍ଚଟାରେ ନିଯୁକ୍ତ ମୂଲିଆମାନେ ପୂରା ଦିନର ମଜୁରି ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ ସକାଳୁ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଜଣେ ମା' ଦୁଇଟି ସିଂହାସନ ମାଗନ୍ତି; ଯୀଶୁ ଏକ ପାନପାତ୍ର ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ କୁହନ୍ତି ମହାନତା ଦାସତ୍ୱ ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଚୁପ୍ ରହିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିବା ଦୁଇ ଜଣ ଅନ୍ଧ ଭିକାରି ଆହୁରି ଜୋରରେ ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଣାଯାଆନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 20।

“କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଏପରି ଜଣେ ଗୃହକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ସଦୃଶ, ଯେ ଆପଣା ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ନିମନ୍ତେ ମୂଲିଆ ଲଗାଇବାକୁ ଅତି ପ୍ରଭାତରେ ବାହାରିଲେ। ସେ ମୂଲିଆମାନଙ୍କ ସହିତ ଦିନକୁ ଏକ ସିକି ମଜୁରି ଦେବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରି ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପଠାଇଲେ। ପ୍ରାତଃ ପ୍ରାୟ ନଅ ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ବାହାରିଯାଇ ବଜାରରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍କର୍ମା ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖିଲେ। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଅ, ଯାହା ଯଥାର୍ଥ, ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେବି।’ ତେଣୁ ସେମାନେ ଗଲେ। ପୁନର୍ବାର ପ୍ରାୟ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଓ ଅପରାହ୍ନ ତିନି ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ବାହାରିଯାଇ ସେ ସେହିପରି କଲେ। ଅପରାହ୍ନ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ବାହାରିଯାଇ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଦେଖି ପଚାରିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ଦିନଯାକ ଏଠାରେ ନିଷ୍କର୍ମା ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଅଛ?’”

“ସେମାନେ କହିଲେ, ‘କାରଣ କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମୂଲ ଲଗାଇ ନାହାଁନ୍ତି।’ ସେ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଅ।’

“ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ମାଲିକ ଆପଣା ବେଡ଼ାଦାରକୁ କହିଲେ, ‘ମୂଲିଆମାନଙ୍କୁ ଡାକି ଶେଷରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ମଜୁରି ଦିଅ।’ ପୁଣି, ଅପରାହ୍ନ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ମୂଲ ଲାଗିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆସି ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଦିନକୁ ଏକ ସିକି ମଜୁରି ପାଇଲେ। ପ୍ରଥମ ଜଣେ ଆସନ୍ତେ, ସେମାନେ ଅଧିକ ପାଇବେ ବୋଲି ମନେ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ମଧ୍ୟ ଦିନକୁ ଏକ ସିକି ମଜୁରି ପାଇଲେ। ପୁଣି, ତାହା ପାଇ ସେମାନେ ଗୃହକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଚସା କରି କହିଲେ, ‘ଏହି ଶେଷ ଲୋକମାନେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଘଣ୍ଟା ପରିଶ୍ରମ କଲେ, ତଥାପି ଆପଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମାନ କଲେ, ଯେଉଁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଦିନର ଭାର ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ବହନ କରିଅଛୁ।’

“ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ‘ବନ୍ଧୁ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରୁ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେ କି ମୋʼ ସହିତ ଦିନକୁ ଏକ ସିକି ମଜୁରି ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରି ନ ଥିଲ? ଯାହା ତୁମ୍ଭର, ତାହା ନେଇ ଚାଲିଯାଅ। ଏହି ଶେଷ ମୂଲିଆକୁ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭ ପରି ଦେବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛି। ଯାହା ମୋହର, ତାହା ମୁଁ ମୋʼ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ କରିବାକୁ କି ଅଧିକାରୀ ନୁହେଁ? ଅବା ମୁଁ ବଦାନ୍ୟ ବୋଲି କଅଣ ତୁମ୍ଭ ଚକ୍ଷୁ ଈର୍ଷାନ୍ଵିତ? ଏହିପରି ଶେଷ ଲୋକ ପ୍ରଥମ ହେବେ, ଆଉ ପ୍ରଥମ ଲୋକ ଶେଷ ହେବେ।”

ଯୀଶୁ କ୍ରୁଶ ବିଷୟ ପୂର୍ବରୁ କହିଲେ

ଯୀଶୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ବାର ଜଣଙ୍କୁ ପୃଥକ୍ ଭାବରେ ନେଇ ପଥ ମଧ୍ୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ,

“ଦେଖ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯାଉଅଛୁ, ଆଉ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବେ, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡର ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ବିଚାର କରିବେ, ପୁଣି, ବିଦ୍ରୂପ କରିବା, କୋରଡ଼ା ମାରିବା ଓ କ୍ରୁଶରେ ବିଦ୍ଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଅଣଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବେ—ଆଉ ତୃତୀୟ ଦିନରେ ସେ ଉତ୍ଥାପିତ ହେବେ।”

ପ୍ରକୃତ ମହତ୍ତ୍ଵ ସେବା କରିବାରେ

ସେତେବେଳେ ଜେବଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମାତା ଆପଣା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ନଇଁପଡ଼ି ତାହାଙ୍କୁ କିଛି ମାଗିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ସେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କଅଣ ଚାହୁଁଅଛ?” ସେ କହିଲେ, “ଆଜ୍ଞା କରନ୍ତୁ ଯେ, ଆପଣଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ମୋହର ଏହି ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଜଣେ ଆପଣଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣରେ ଓ ଜଣେ ବାମରେ ବସିବେ।”

କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ମାଗୁଅଛ, ତାହା ଜାଣୁ ନାହଁ। ମୁଁ ଯେଉଁ ପାନପାତ୍ରରେ ପାନ କରିବାକୁ ଯାଉଅଛି, ତାହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ପାନ କରି ପାରିବ?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ପାରୁ।”

ସେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋହର ପାନପାତ୍ରରେ ପାନ କରିବ ସତ, କିନ୍ତୁ ମୋʼ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସିବାକୁ ଦେବା ମୋହର ଅଧିକାରାଧୀନ ନୁହେଁ—ମୋʼ ପିତା ଯେଉଁମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ସେମାନଙ୍କର।”

ସେହି ଦଶ ଜଣ ଏହା ଶୁଣି ସେହି ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ପ୍ରତି ବିରକ୍ତ ହେଲେ।

କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ଅଣଯିହୁଦୀମାନଙ୍କ ଶାସନକର୍ତ୍ତାମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ପ୍ରଭୁତ୍ଵ କରନ୍ତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ବଡ଼ ଲୋକମାନେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ କର୍ତ୍ତୃତ୍ଵ କରନ୍ତି, ଏହା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେପରି ନ ହେଉ। ବରଂ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କେହି ବଡ଼ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସେବକ ହେଉ, ଆଉ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେ କେହି ପ୍ରଥମ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ସେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦାସ ହେଉ, ଯେପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ସେବା ପାଇବାକୁ ଆସି ନାହାଁନ୍ତି, ବରଂ ସେବା କରିବାକୁ ଓ ଅନେକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମୁକ୍ତିର ମୂଲ୍ୟ ସ୍ୱରୂପେ ଆପଣା ପ୍ରାଣ ଦେବାକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି।”

ଦୁଇ ଅନ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ପାଇଲେ

ପୁଣି, ସେମାନେ ଯିରୀହୋରୁ ବାହାରିଯାଉଥିବା ସମୟରେ ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ। ଆଉ ଦେଖ, ପଥ ପାର୍ଶ୍ଵରେ ବସିଥିବା ଦୁଇ ଅନ୍ଧ ଯୀଶୁ ଯାଉଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ!” ^a ଲୋକସମୂହ ନୀରବ ହେବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଆହୁରି ଉଚ୍ଚସ୍ଵରରେ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଦାଉଦଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ!”

ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ଠିଆ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କଅଣ କରିବି ବୋଲି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛ?”

ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉନ୍ମୀଳିତ ହେଉ।”

ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ଦୟାରେ ବିଗଳିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ସେହିକ୍ଷଣି ଦୃଷ୍ଟି ପାଇ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ।