ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ವಿಸ್ಮಯಕರ ಔದಾರ್ಯ
ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಉದಾರತೆ ಆಘಾತವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ: ಸಂಜೆ ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ದಿನದ ಕೂಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಬೇಗ ಬಂದವರು ಅಸಮಾಧಾನಪಡುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ತಾಯಿ ಎರಡು ಸಿಂಹಾಸನಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ; ಯೇಸು ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ದೊಡ್ಡತನವು ದಾಸತ್ವದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ. ಸುಮ್ಮನಿರಿ ಎನ್ನಲ್ಪಟ್ಟ ಇಬ್ಬರು ಕುರುಡ ಭಿಕ್ಷುಕರು ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಕೂಗು ಕೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
20 1“ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ತನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ಕೂಲಿಗೆ ಗೊತ್ತುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂಜಾನೆ ಹೊರಟ ಒಬ್ಬ ಭೂಮಾಲೀಕನಂತೆ ಇದೆ. 2ಕೆಲಸಗಾರರಿಗೆ ಒಂದು ದಿನದ ಪೂರ್ಣ ಕೂಲಿಯನ್ನು ಕೊಡುವುದಾಗಿ ಒಪ್ಪಿ, ಅವರನ್ನು ತನ್ನ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. 3ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ಒಂಬತ್ತು ಗಂಟೆಗೆ ಅವನು ಹೊರಟು, ಸಂತೆಯ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಕಂಡನು. 4ಅವನು ಅವರಿಗೆ, ‘ನೀವೂ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ; ನ್ಯಾಯವಾದದ್ದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ,’ ಎಂದನು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೋದರು. 5ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸುಮಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಪರಾಹ್ನ ಮೂರು ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಪುನಃ ಹೊರಟು, ಅವನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು. 6“ಅಪರಾಹ್ನ ಸುಮಾರು ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಅವನು ಹೊರಟು, ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು, ‘ದಿನವೆಲ್ಲಾ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಏಕೆ ನಿಂತಿದ್ದೀರಿ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.”
7“ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, ‘ನಮ್ಮನ್ನು ಯಾರೂ ಕೂಲಿಗೆ ಗೊತ್ತುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ,’ ಎಂದರು. ಅವನು, ‘ನೀವೂ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಿರಿ,’ ಎಂದನು.”
8“ಸಂಜೆಯಾದಾಗ ದ್ರಾಕ್ಷಿತೋಟದ ಮಾಲೀಕನು ತನ್ನ ಮೇಸ್ತ್ರಿಗೆ, ‘ಕೆಲಸಗಾರರನ್ನು ಕರೆದು, ಕೊನೆಯವರಿಂದ ಮೊದಲಿನವರ ವರೆಗೆ ಅವರಿಗೆ ಕೂಲಿಯನ್ನು ಕೊಡು,’ ಎಂದನು. 9ಸುಮಾರು ಐದು ಗಂಟೆಗೆ ಕೂಲಿಗೆ ಗೊತ್ತಾದವರು ಬಂದಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಒಂದು ದಿನದ ಪೂರ್ಣ ಕೂಲಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು. 10ಮೊದಲಿನವರು ಬಂದಾಗ, ತಮಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗುವುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು; ಆದರೆ ಅವರೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಒಂದು ದಿನದ ಪೂರ್ಣ ಕೂಲಿಯನ್ನೇ ಪಡೆದರು. 11ಅದನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಅವರು ಭೂಮಾಲೀಕನ ಮೇಲೆ ಗೊಣಗಿದರು, 12‘ಈ ಕೊನೆಯವರು ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಕೆಲಸಮಾಡಿದರು; ಆದರೂ ದಿನದ ಭಾರವನ್ನೂ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲನ್ನೂ ಸಹಿಸಿದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೀನು ಇವರಿಗೆ ಸಮಾನಮಾಡಿದ್ದೀ,’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.”
13“ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ, ‘ಸ್ನೇಹಿತನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನದ ಪೂರ್ಣ ಕೂಲಿಗೆ ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದನು. 14ನಿನ್ನದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಈ ಕೊನೆಯ ಕೆಲಸಗಾರನಿಗೆ ನಿನಗೆ ಕೊಟ್ಟಷ್ಟೇ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. 15ನನ್ನದನ್ನು ನನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಮಾಡುವ ಅಧಿಕಾರ ನನಗಿಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲವೇ ನಾನು ಉದಾರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ನೀನು ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚುಪಡುತ್ತೀಯಾ? 16ಹೀಗೆ ಕೊನೆಯವರು ಮೊದಲಿನವರಾಗುವರು, ಮೊದಲಿನವರು ಕೊನೆಯವರಾಗುವರು.”
ಯೇಸು ಶಿಲುಬೆಯನ್ನು ಮುಂತಿಳಿಸುತ್ತಾರೆ
17ಯೇಸು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಏರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಹನ್ನೆರಡು ಮಂದಿ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು, ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದರು:
18“ಇಗೋ, ನಾವು ಯೆರೂಸಲೇಮಿಗೆ ಏರಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ; ನರಪುತ್ರನು ಮುಖ್ಯಯಾಜಕರ ಹಾಗೂ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವರು; ಅವರು ಆತನಿಗೆ ಮರಣದಂಡನೆ ವಿಧಿಸಿ, 19ಗೇಲಿಮಾಡಲು, ಕೊರಡೆಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲು ಹಾಗೂ ಶಿಲುಬೆಗೆ ಹಾಕಲು ಆತನನ್ನು ಅನ್ಯಜನರ ಕೈಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುವರು — ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಆತನು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುವರು.”
ನಿಜವಾದ ಹಿರಿಮೆ ಎಂದರೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು
20ಆಗ ಜೆಬೆದಾಯನ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಯೇಸುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಆತನಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಕೇಳಲೆಂದು ಮೊಣಕಾಲೂರಿದಳು.
21ಆತನು ಆಕೆಗೆ, “ನಿನಗೆ ಏನು ಬೇಕು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆಕೆ, “ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ನಿಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ನಿಮ್ಮ ಬಲಗಡೆ, ಒಬ್ಬನು ನಿಮ್ಮ ಎಡಗಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅಪ್ಪಣೆಕೊಡಿ,” ಎಂದಳು.
22ಅದಕ್ಕೆ ಯೇಸು, “ನೀವು ಏನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದು. ನಾನು ಕುಡಿಯಲಿರುವ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ನೀವು ಕುಡಿಯಬಲ್ಲಿರಾ?” ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು, “ನಮ್ಮಿಂದ ಸಾಧ್ಯ,” ಎಂದರು.
23ಆತನು, “ನೀವು ನನ್ನ ಪಾನಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಕುಡಿಯುವಿರಿ ನಿಜ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಲಗಡೆ ಮತ್ತು ಎಡಗಡೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕೊಡುವುದು ನನ್ನದಲ್ಲ — ನನ್ನ ಪಿತನು ಯಾರಿಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾರೋ ಅವರಿಗೇ ಅದು ಸೇರಿದ್ದು,” ಎಂದರು.
24ಉಳಿದ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡರು.
25ಯೇಸು ಅವರನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದು, “ಅನ್ಯಜನರ ಅಧಿಪತಿಗಳು ಅವರ ಮೇಲೆ ದೊರೆತನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಬಲಾಢ್ಯರು ಅವರ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ. 26ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಾಗಿರಬಾರದು. ಬದಲಾಗಿ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡವನಾಗಬಯಸುವವನು ನಿಮ್ಮ ಸೇವಕನಾಗಿರಬೇಕು, 27ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗನಾಗಬಯಸುವವನು ನಿಮ್ಮ ದಾಸನಾಗಿರಬೇಕು, 28ಹೇಗೆಂದರೆ ನರಪುತ್ರನು ಸೇವೆಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲ, ಸೇವೆಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಅನೇಕರಿಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ವಿಮೋಚನಾಮೌಲ್ಯವಾಗಿ ಕೊಡಲು ಬಂದರು.”
ಇಬ್ಬರು ಕುರುಡರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ
29ಅವರು ಯೆರಿಕೋ ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಹೊರಟಾಗ, ದೊಡ್ಡ ಜನಸಮೂಹ ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತು. 30ದಾರಿಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಕುರುಡರು ಯೇಸು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಕೇಳಿ, “ಪ್ರಭುವೇ, ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು. a a v30 ‘ದಾವೀದನ ಪುತ್ರ’ ಎಂಬುದು, ದಾವೀದನ ರಾಜವಂಶದಿಂದ ಬರಲಿದ್ದ ವಾಗ್ದತ್ತ ಅರಸನಿಗೆ ಯೆಹೂದ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದ ಬಿರುದಾಗಿತ್ತು. 31ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕೆಂದು ಜನಸಮೂಹ ಅವರನ್ನು ಗದರಿಸಿತು; ಆದರೆ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಜೋರಾಗಿ, “ಪ್ರಭುವೇ, ದಾವೀದನ ಪುತ್ರನೇ, ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ!” ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
32ಯೇಸು ನಿಂತು, ಅವರನ್ನು ಕರೆದು, “ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
33ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಆತನಿಗೆ, “ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಡಲಿ,” ಎಂದರು.
34ಯೇಸು ಕನಿಕರಗೊಂಡು, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರು; ಕೂಡಲೆ ಅವರು ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ಆತನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದರು.