Metta 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹“Çimkî Padîşahiya Bavê me mîna xwediyekî erd e ku serê sibê derket da ku ji bo rezê xwe karkeran bigire kar. ²Ew li hev kir ku rojek tam heqê karkeran bide û ew şandin rezê xwe. ³Nêzîkî saet nehan a sibê ew derket û ên din dîtin ku di bazarê de betal sekinîbûn. ⁴Ji wan re got: ‘Hûn jî herin rezê min; ez çi heq rast be ezê bidim we.’ Loma ew çûn. ⁵Ew car din nêzîkî nîvro û nêzîkî saet sisêyan a êvarê derket û wî eynî tişt kir. ⁶Nêzîkî saet pêncan a êvarê ew derket û ên din dîtin ku li wê derê sekinîbûn. Ji wan pirsî: ‘Çima hûn tevahiya rojê li vir betal sekinîne?’”

⁷“Wan got: ‘Çimkî kesî em negirtin kar.’ Ji wan re got: ‘Hûn jî herin rezê min.’

⁸“Gava êvar bû, xwediyê rez ji serkarê xwe re got: ‘Karkeran gazî bike û heqê wan bide wan, ji ên dawî heta ên pêşî.’ ⁹Û gava ên ku nêzîkî saet pêncan hatibûn girtin kar hatin, her yekî ji wan heqê rojek tam wergirt. ¹⁰Gava ên pêşî hatin, wan fikir kir ku ewê zêdetir bistînin, lê her yekî jî heqê rojek tam wergirt. ¹¹Û gava wan ew wergirt, li xwediyê erd gazin kirin, ¹²û gotin: ‘Van ên dawî tenê saetek xebitîn, lê te ew bi me re kirin wekhev, me ku barê rojê û germa şewitandî kişand.’

¹³“Wî ji yekî ji wan re bersiv da: ‘Hevalo, ez ne li te dikim neheqî. Ma te bi min re li ser heqê rojek tam li hev nekir?’ ¹⁴Yê ku yê te ye bistîne û here. Ez dixwazim ji vî karkerê dawî re jî wekî te bidim. ¹⁵Ma ez nikarim bi yê ku yê min e tiştê ku dixwazim bikim? An tu çavnebar î çimkî ez comerd im? ¹⁶Lewre ên dawî wê bibin pêşî, û ên pêşî dawî.”

Îsa Xaçê Pêşbîn Dike

¹⁷Gava Îsa diçû Orşelîmê, wî her dwanzdeh kişandin aliyekî û di rê de ji wan re got:

¹⁸“Va ye, em diçin Orşelîmê, û Kurê Mirov wê bê radestkirin serokên kahînan û nivîskaran, ên ku wê wî mehkûmî mirinê bikin, ¹⁹û wê wî radestî miletên ne cihû bikin da ku pê tinazan bikin û wî bişopînin û wî xaç bikin—û di roja sisêyan de ewê rabe.”

Mezinahiya Rast Tê Wateya Xizmetê

²⁰Hingê diya kurên Zebedî bi kurên xwe re hat ba wî, çok da erdê da ku tiştekî jê bixwaze.

²¹Jê pirsî: “Tu çi dixwazî?” Wê got: “Bibêje ku her du kurên min, yek li milê te yê rastê, yek li milê te yê çepê, di padîşahiya te de rûnin.”

²²Lê Îsa bersiv da: “Hûn nizanin ku hûn çi dixwazin. Ma hûn dikarin ji wê kasa ku ez ê vexwim vexwin?” Wan got: “Em dikarin.”

²³Wî got: “Hûnê kasa min vexwin, lê rûniştina li milê min ê rastê û yê çepê ne ya min e ku ez bidim—ew ji ên ku Bavê min ji wan re amade kiriye re ye.”

²⁴Gava deh hezatiyan ev bihîst, li her du birayan hêrs bûn.

²⁵Îsa ew gazî kirin ba xwe û got: “Hûn dizanin ku serwerên miletên ne cihû li ser wan serdestiyê dikin, û mirovên wan ên bihêz li ser wan desthilatiyê digirin. ²⁶Di nav we de ne wisa be. Berevajî, her kesê ku dixwaze di nav we de mezin be, divê bibe xizmetkarê we, ²⁷û her kesê ku dixwaze di nav we de pêşî be, divê bibe koleyê we, ²⁸çawa ku Kurê Mirov ne hat da ku jê re xizmet bê kirin, lê da ku xizmetê bike û jiyana xwe wekî fîdye ji bo gelekan bide.”

Du Mirovên Kor Dîtinê Werdigirin

²⁹Û gava ew ji Erîhayê derketin, elaleteke mezin li pey wî çû. ³⁰Du mirovên kor ên ku li kêleka rê rûniştibûn, bihîstin ku Îsa derbas dibe û hawar kirin: “Ya Xudan, li me rehmê bike, Kurê Dawid!” ^a a v30 ‘Kurê Dawid’ di nav cihûyan de navekî navdar bû ji bo padîşahê sozdayî yê ku wê ji dûdmana padîşahî ya Dawid were. ³¹Elaletê ew tirsandin da ku bêdeng bibin, lê wan bilindtir qîr kir: “Li me rehmê bike, Ya Xudan, Kurê Dawid!”

³²Û Îsa rawestiya, ew gazî kirin û got: “Hûn çi dixwazin ku ez ji we re bikim?”

³³Wan jê re got: “Ya Xudan, bila çavên me vebin.”

³⁴Û Îsa, bi dilrehmî hat lebixwe, destê xwe li çavên wan da, û di cih de wan dîtina xwe ji nû ve wergirt û li pey wî çûn.