മത്തായി 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹“നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം, തന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു വേലക്കാരെ കൂലിക്കെടുക്കുവാൻ പുലർച്ചെ പുറപ്പെട്ട ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥനോടു സദൃശമാകുന്നു. ²ഒരു ദിവസത്തെ മുഴുവൻ കൂലി നല്കാമെന്നു വേലക്കാരോടു സമ്മതിച്ച് അവരെ തന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്ക് അയച്ചു. ³രാവിലെ ഏകദേശം ഒൻപതു മണിക്കു പുറത്തുചെന്നപ്പോൾ, ചന്തസ്ഥലത്തു മറ്റു ചിലർ വെറുതെ നില്ക്കുന്നതു കണ്ടു. ⁴‘നിങ്ങളും മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു പോകുവിൻ; ന്യായമായതു ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരാം’ എന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അവർ പോയി. ⁵ഏകദേശം ഉച്ചയ്ക്കും ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ഏകദേശം മൂന്നു മണിക്കും വീണ്ടും പുറത്തുചെന്ന് അവൻ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു. ⁶ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ഏകദേശം അഞ്ചു മണിക്കു പുറത്തുചെന്നു മറ്റു ചിലർ അവിടെ നില്ക്കുന്നതു കണ്ടു. അവൻ അവരോടു ചോദിച്ചു: ‘നിങ്ങൾ ദിവസം മുഴുവൻ ഇവിടെ വെറുതെ നിന്നതെന്ത്?’”

⁷“‘ആരും ഞങ്ങളെ കൂലിക്കെടുത്തില്ല’ എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. ‘നിങ്ങളും മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിലേക്കു പോകുവിൻ’ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു.

⁸“സന്ധ്യയായപ്പോൾ, മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ തന്റെ കാര്യസ്ഥനോടു പറഞ്ഞു: ‘വേലക്കാരെ വിളിച്ച്, ഒടുവിലത്തവർമുതൽ ആദ്യത്തവർവരെ അവർക്കു കൂലി കൊടുക്കുക.’ ⁹ഏകദേശം അഞ്ചു മണിക്കു കൂലിക്കെടുക്കപ്പെട്ടവർ വന്നപ്പോൾ, അവരിൽ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരു ദിവസത്തെ മുഴുവൻ കൂലി ലഭിച്ചു. ¹⁰ആദ്യം വന്നവർ തങ്ങൾക്ക് അധികം ലഭിക്കുമെന്നു വിചാരിച്ചു; എന്നാൽ അവർക്കും ഒരു ദിവസത്തെ മുഴുവൻ കൂലിയത്രേ ലഭിച്ചത്. ¹¹അതു ലഭിച്ചപ്പോൾ അവർ വീട്ടുടമസ്ഥനോടു പിറുപിറുത്തു, ¹²‘ഈ ഒടുവിലത്തവർ ഒരു മണിക്കൂർ മാത്രമേ വേല ചെയ്തുള്ളൂ; എന്നിട്ടും പകലത്തെ ഭാരവും ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന വെയിലും സഹിച്ച ഞങ്ങളോട് അവരെ സമമാക്കിയല്ലോ’ എന്നു പറഞ്ഞു.

¹³“അവൻ അവരിൽ ഒരുവനോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: ‘സ്നേഹിതാ, ഞാൻ നിന്നോട് അന്യായം ചെയ്യുന്നില്ല. ഒരു ദിവസത്തെ മുഴുവൻ കൂലിക്കു നീ എന്നോടു സമ്മതിച്ചില്ലയോ?’ ¹⁴നിന്റേതു വാങ്ങിപ്പൊയ്ക്കൊൾക. ഈ ഒടുവിലത്തവന് നിനക്കു തന്നതുപോലെതന്നെ നല്കുവാൻ ഞാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു. ¹⁵എന്റേതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്യുവാൻ എനിക്ക് അധികാരമില്ലയോ? അഥവാ ഞാൻ ഉദാരനായതുകൊണ്ടു നിനക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നുവോ? ¹⁶അങ്ങനെ ഒടുവിലത്തവർ ഒന്നാമതാകും, ഒന്നാമത്തവർ ഒടുവിലത്തവരും.”

യേശു കുരിശിനെക്കുറിച്ചു മുൻകൂട്ടിപ്പറയുന്നു

¹⁷യേശു യെരുശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോകുമ്പോൾ, പന്ത്രണ്ടുപേരെ വേറിട്ടുകൂട്ടി വഴിയിൽവച്ച് അവരോടു പറഞ്ഞു:

¹⁸“ഇതാ, നാം യെരുശലേമിലേക്കു കയറിപ്പോകുന്നു; മനുഷ്യപുത്രൻ മുഖ്യപുരോഹിതന്മാരുടെയും ശാസ്ത്രിമാരുടെയും കൈയിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടും; അവർ അവിടുത്തെ മരണത്തിനു വിധിക്കും, ¹⁹പരിഹസിക്കുവാനും ചമ്മട്ടികൊണ്ടടിക്കുവാനും ക്രൂശിക്കുവാനുമായി അവിടുത്തെ ജാതികൾക്ക് ഏല്പിക്കും—മൂന്നാം ദിവസം അവിടുന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കപ്പെടും.”

യഥാർഥ മഹത്ത്വം ശുശ്രൂഷിക്കുന്നതിലാണ്

²⁰അപ്പോൾ സെബെദിയുടെ പുത്രന്മാരുടെ അമ്മ തന്റെ പുത്രന്മാരുമായി അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന്, അവിടുത്തോട് ഒരു കാര്യം അപേക്ഷിക്കുവാൻ മുട്ടുകുത്തി.

²¹അവിടുന്ന് അവളോടു ചോദിച്ചു: “നിനക്ക് എന്തു വേണം?” അവൾ പറഞ്ഞു: “അവിടുത്തെ രാജ്യത്തിൽ എന്റെ ഈ രണ്ടു പുത്രന്മാരിൽ ഒരുവൻ അങ്ങയുടെ വലത്തും ഒരുവൻ ഇടത്തും ഇരിക്കുമെന്ന് അരുളിച്ചെയ്യണമേ.”

²²എന്നാൽ യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്താണു ചോദിക്കുന്നതെന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. ഞാൻ കുടിക്കുവാൻപോകുന്ന പാനപാത്രം കുടിക്കുവാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയുമോ?” “ഞങ്ങൾക്കു കഴിയും” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു.

²³അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്റെ പാനപാത്രം കുടിക്കും; എന്നാൽ എന്റെ വലത്തും ഇടത്തും ഇരിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുന്നത് എന്റേതല്ല—എന്റെ പിതാവ് ആർക്കുവേണ്ടി അത് ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നുവോ അവർക്കുള്ളതാകുന്നു.”

²⁴ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ആ പത്തുപേർ ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരോടു കോപിച്ചു.

²⁵യേശു അവരെ അടുക്കൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “ജാതികളുടെ അധിപതികൾ അവരുടെമേൽ കർത്തൃത്വം നടത്തുന്നുവെന്നും അവരുടെ പ്രബലന്മാർ അവരുടെമേൽ അധികാരം പ്രയോഗിക്കുന്നുവെന്നും നിങ്ങൾ അറിയുന്നു. ²⁶നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങനെ അരുത്. പകരം, നിങ്ങളിൽ വലിയവനാകുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ ശുശ്രൂഷകനായിരിക്കണം; ²⁷നിങ്ങളിൽ ഒന്നാമനാകുവാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവൻ നിങ്ങളുടെ ദാസനായിരിക്കണം; ²⁸ശുശ്രൂഷ ചെയ്യിക്കുവാനല്ല, ശുശ്രൂഷിക്കുവാനും അനേകർക്കുവേണ്ടി തന്റെ ജീവൻ മറുവിലയായി നല്കുവാനുമത്രേ മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നത്.”

രണ്ട് അന്ധന്മാർ കാഴ്ച പ്രാപിക്കുന്നു

²⁹അവർ യെരീഹോവിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. ³⁰വഴിയരികെ ഇരുന്നിരുന്ന രണ്ട് അന്ധന്മാർ യേശു കടന്നുപോകുന്നുവെന്നു കേട്ട്, “കർത്താവേ, ദാവീദുപുത്രാ, ഞങ്ങളോടു കരുണ തോന്നണമേ!” എന്നു നിലവിളിച്ചു. ^a a v30 ‘ദാവീദുപുത്രൻ’ എന്നത്, ദാവീദിന്റെ രാജവംശത്തിൽനിന്നു വരുവാനിരുന്ന വാഗ്ദത്തരാജാവിന് യെഹൂദർക്കിടയിൽ സുപരിചിതമായ ഒരു സ്ഥാനപ്പേരായിരുന്നു. ³¹മിണ്ടാതിരിക്കുവാൻ ജനക്കൂട്ടം അവരെ ശാസിച്ചു; എന്നാൽ അവർ അധികം ഉച്ചത്തിൽ, “കർത്താവേ, ദാവീദുപുത്രാ, ഞങ്ങളോടു കരുണ തോന്നണമേ!” എന്നു നിലവിളിച്ചു.

³²യേശു നിന്ന് അവരെ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു: “ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എന്തു ചെയ്തുതരണമെന്നു നിങ്ങൾ ഇച്ഛിക്കുന്നു?”

³³അവർ അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നുകിട്ടേണമേ.”

³⁴യേശു മനസ്സലിഞ്ഞ് അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ തൊട്ടു; ഉടനെ അവർ കാഴ്ച പ്രാപിച്ച് അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു.