மத்தேயு 20 FHB பிதாவின் இருதய வேதாகமம்™

20 ¹“எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், தன் திராட்சத்தோட்டத்திற்கு வேலையாட்களை அமர்த்துவதற்காக அதிகாலையில் புறப்பட்ட ஒரு நிலச்சொந்தக்காரனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. ²அவன் அந்த வேலையாட்களுக்கு ஒரு நாள் முழுவதற்குமான கூலியைக் கொடுப்பதாக ஒப்புக்கொண்டு, அவர்களைத் தன் திராட்சத்தோட்டத்திற்கு அனுப்பினான். ³காலை ஒன்பது மணியளவில் அவன் புறப்பட்டுப்போய், சந்தை வெளியில் வேலையின்றி நிற்கும் மற்றவர்களைக் கண்டான். ⁴அவன் அவர்களை நோக்கி, ‘நீங்களும் திராட்சத்தோட்டத்திற்குப் போங்கள்; நியாயமானதை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்’ என்றான். அவர்களும் போனார்கள். ⁵மறுபடியும் நண்பகல் பன்னிரண்டு மணியளவிலும், பிற்பகல் மூன்று மணியளவிலும் அவன் புறப்பட்டுப்போய், அப்படியே செய்தான். ⁶பிற்பகல் ஐந்து மணியளவில் அவன் புறப்பட்டுப்போய், அங்கே நிற்கும் மற்றவர்களைக் கண்டு, ‘நீங்கள் நாள்முழுவதும் இங்கே வேலையின்றி நிற்பது ஏன்?’ என்று கேட்டான்.”

⁷“அவர்கள், ‘எங்களை ஒருவரும் வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை’ என்றார்கள். அதற்கு அவன், ‘நீங்களும் திராட்சத்தோட்டத்திற்குப் போங்கள்’ என்றான்.

⁸“மாலைநேரமானபோது, திராட்சத்தோட்டச் சொந்தக்காரன் தன் கண்காணிப்பாளனை நோக்கி, ‘வேலையாட்களைக் கூப்பிட்டு, கடைசியில் வந்தவர்கள் தொடங்கி முதலில் வந்தவர்கள் வரையில் அவர்களுக்குக் கூலியைக் கொடு’ என்றான். ⁹பிற்பகல் ஐந்து மணியளவில் அமர்த்தப்பட்டவர்கள் வந்தபோது, அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் ஒரு நாள் முழுவதற்குமான கூலியைப் பெற்றுக்கொண்டார்கள். ¹⁰முதலில் வந்தவர்கள் வந்தபோது, தாங்கள் அதிகமாய்ப் பெறுவோம் என்று நினைத்தார்கள்; ஆனாலும் அவர்களும் ஒவ்வொருவரும் ஒரு நாள் முழுவதற்குமான கூலியையே பெற்றுக்கொண்டார்கள். ¹¹அதைப் பெற்றுக்கொண்டபோது, அவர்கள் நிலச்சொந்தக்காரனுக்கு விரோதமாய் முறுமுறுத்து, ¹²‘கடைசியில் வந்த இவர்கள் ஒரே ஒரு மணிநேரம்தான் வேலைசெய்தார்கள்; ஆனாலும் நாள்முழுவதின் பாரத்தையும் கொளுத்தும் வெயிலையும் சுமந்த எங்களுக்கு அவர்களைச் சமமாக்கிவிட்டீரே’ என்றார்கள்.

¹³“அதற்கு அவன் அவர்களில் ஒருவனை நோக்கி, ‘நண்பனே, நான் உனக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை; ஒரு நாள் முழுவதற்குமான கூலிக்கு நீ என்னோடு ஒப்புக்கொள்ளவில்லையா? ¹⁴உன்னுடையதை எடுத்துக்கொண்டு போ; கடைசியில் வந்த இவனுக்கும் உனக்குக் கொடுத்ததைப்போலவே கொடுக்க நான் விரும்புகிறேன். ¹⁵என்னுடையதை என் இஷ்டப்படி செய்ய எனக்கு உரிமையில்லையா? நான் தாராளமாய் இருப்பதால் உன் கண் பொறாமைகொள்கிறதா?’ என்றான். ¹⁶இவ்விதமாய், கடைசியானவர்கள் முதலாவதாயும், முதலானவர்கள் கடைசியாயும் இருப்பார்கள்.”

இயேசு சிலுவையை முன்னறிவிக்கிறார்

¹⁷இயேசு எருசலேமுக்குப் போகும்போது, பன்னிருவரையும் தனியே அழைத்துக்கொண்டு, வழியிலே அவர்களை நோக்கி:

¹⁸“இதோ, நாம் எருசலேமுக்குப் போகிறோம்; மனுஷகுமாரன் பிரதான ஆசாரியர்களிடத்திலும் வேதபாரகர்களிடத்திலும் ஒப்புக்கொடுக்கப்படுவார்; அவர்கள் அவரை மரணத்திற்குரியவரெனத் தீர்ப்பிட்டு, ¹⁹பரியாசம்பண்ணவும், சவுக்கால் அடிக்கவும், சிலுவையில் அறையவும் அவரைப் புறஜாதியாரிடத்தில் ஒப்புக்கொடுப்பார்கள்; மூன்றாம் நாளிலோ அவர் உயிர்த்தெழுந்திருப்பார்” என்றார்.

மெய்யான மேன்மை பணிசெய்வதே

²⁰அப்பொழுது செபெதேயுவின் குமாரரின் தாய் தன் குமாரரோடு இயேசுவினிடத்தில் வந்து, முழங்காற்படியிட்டு, அவரிடத்தில் ஒரு உதவியை வேண்டிக்கொண்டாள்.

²¹அவர் அவளை நோக்கி, “உனக்கு என்ன வேண்டும்?” என்று கேட்டார். அவள், “உம்முடைய ராஜ்யத்தில் என்னுடைய இந்த இரண்டு குமாரரில் ஒருவன் உமது வலதுபக்கத்திலும், ஒருவன் உமது இடதுபக்கத்திலும் உட்காரும்படி அருள்செய்யும்” என்றாள்.

²²அதற்கு இயேசு, “நீங்கள் கேட்பது இன்னதென்று உங்களுக்குத் தெரியாது; நான் குடிக்கப்போகிற பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிக்கக்கூடுமா?” என்று கேட்டார். அவர்கள், “கூடும்” என்றார்கள்.

²³அவர் அவர்களை நோக்கி, “என் பாத்திரத்தில் நீங்கள் குடிப்பீர்கள் மெய்தான்; ஆனாலும் என் வலதுபக்கத்திலும் என் இடதுபக்கத்திலும் உட்காரும்படி அருளுவது என்னுடையதல்ல; அது என் பிதா யாருக்கு ஆயத்தம்பண்ணியிருக்கிறாரோ அவர்களுக்கே உரியது” என்றார்.

²⁴மற்றப் பத்துப்பேரும் இதைக் கேட்டபோது, அந்த இரண்டு சகோதரர்மேலும் எரிச்சலடைந்தார்கள்.

²⁵இயேசு அவர்களைத் தம்மிடத்தில் அழைத்து, “புறஜாதியாரின் அதிகாரிகள் அவர்களை ஆண்டுகொள்கிறார்கள் என்றும், அவர்களில் வல்லமையுள்ளவர்கள் அவர்கள்மேல் அதிகாரம் செலுத்துகிறார்கள் என்றும் அறிவீர்கள். ²⁶உங்களுக்குள்ளே அப்படியிருக்கக்கூடாது; உங்களில் எவனாகிலும் பெரியவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் உங்களுக்குப் பணிவிடைக்காரனாயிருக்கக்கடவன்; ²⁷உங்களில் எவனாகிலும் முதன்மையானவனாயிருக்க விரும்பினால், அவன் உங்களுக்கு அடிமையாயிருக்கக்கடவன். ²⁸அப்படியே, மனுஷகுமாரனும் பணிவிடை பெறுவதற்கல்ல, பணிவிடை செய்யவும், அநேகருக்கு மீட்புக்கிரயமாகத் தம்முடைய ஜீவனைக் கொடுக்கவுமே வந்தார்” என்றார்.

இரண்டு குருடர் பார்வையடைகிறார்கள்

²⁹அவர்கள் எரிகோவைவிட்டுப் புறப்பட்டுப்போகையில், திரளான ஜனங்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றார்கள். ³⁰அப்பொழுது வழியோரமாய் உட்கார்ந்திருந்த இரண்டு குருடர், இயேசு அவ்வழியே போகிறாரென்று கேள்விப்பட்டு, “ஆண்டவரே, தாவீதின் குமாரனே, எங்கள்மேல் இரக்கமாயிரும்!” என்று சத்தமிட்டார்கள். ^a a v30 ‘தாவீதின் குமாரன்’ என்பது, தாவீதின் அரச பரம்பரையிலிருந்து வரவிருந்த வாக்குப்பண்ணப்பட்ட ராஜாவைக் குறிக்கும், யூதர்களுக்கு நன்கறியப்பட்ட ஒரு பட்டப்பெயராயிருந்தது. ³¹அவர்கள் மவுனமாயிருக்கும்படி ஜனங்கள் அவர்களை அதட்டினார்கள்; ஆனாலும் அவர்கள், “ஆண்டவரே, தாவீதின் குமாரனே, எங்கள்மேல் இரக்கமாயிரும்!” என்று அதிகமாய்க் கூப்பிட்டார்கள்.

³²இயேசு நின்று, அவர்களை அழைத்து, “நான் உங்களுக்கு என்ன செய்யவேண்டும் என்று விரும்புகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

³³அவர்கள் அவரை நோக்கி, “ஆண்டவரே, எங்கள் கண்கள் திறக்கப்படவேண்டும்” என்றார்கள்.

³⁴இயேசு மனதுருகி, அவர்களுடைய கண்களைத் தொட்டார்; உடனே அவர்கள் பார்வையடைந்து, அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றார்கள்.