Otamizning aql bovar qilmas saxovati
Otamizning saxiyligi odamlarni ranjitadi: soat beshda yollangan ishchilar butun kunlik haq oladi, erta kelganlar esa bundan norozi boʻladi. Bir ona ikki taxt soʻraydi; Iso kosani taklif qiladi va ulugʻlik qullikka oʻxshashini aytadi. Jim boʻlishga buyurilgan ikki koʻr gadoy yanada balandroq qichqiradi va eshitiladi.
20 1“Chunki Otamizning Shohligi uzumzori uchun ishchilar yollagani tong saharda yoʻlga chiqqan bir yer egasiga oʻxshaydi. 2U ishchilar bilan bir kunlik toʻliq ish haqiga kelishib, ularni uzumzoriga joʻnatdi. 3Ertalab soat toqqizlarda u yana chiqib, bozorda bekor turgan boshqalarni koʻrdi. 4U ularga dedi: «Sizlar ham uzumzorga boringlar, men sizlarga haqqoniy boʻlgan haqni toʻlayman». Shunday qilib, ular ketishdi. 5Peshin chamasida va tushdan keyin soat uch chamasida yana chiqib, u ayni shuni qildi. 6Tushdan keyin soat beshlarda u chiqib, oʻsha yerda turgan boshqalarni topdi. U ulardan soʻradi: «Nega bu yerda kun boʻyi bekor turibsizlar?»”
7“Ular: «Chunki bizni hech kim yollamadi», deyishdi. U: «Sizlar ham uzumzorga boringlar», dedi.
8“Oqshom tushgach, uzumzor egasi ish boshqaruvchisiga dedi: «Ishchilarni chaqirib, oxirgilaridan boshlab birinchilarigacha haqlarini ber». 9Soat beshlar chamasida yollanganlar kelib, har biri bir kunlik toʻliq ish haqini oldi. 10Birinchi yollanganlar kelganda, koʻproq olamiz deb oʻylashgandi, biroq ular ham bir kunlik toʻliq ish haqini olishdi. 11Ular haqlarini olib, yer egasidan norozi boʻla boshladilar: 12«Bu oxirgilar atigi bir soat ishladi. Sen boʻlsang, kun boʻyi ogʻir yukni koʻtarib, jazirama issiqqa chidagan bizlar bilan ularni teng qilding!» — deyishdi ular.
13“U ulardan biriga javob berib dedi: «Doʻstim, men senga nohaqlik qilayotganim yoʻq. Bir kunlik toʻliq ish haqiga men bilan kelishmaganmiding?» 14Oʻzingga tegishlisini olib, keta qol. Men bu oxirgi ishchiga ham senga berganimday bermoqchiman. 15Oʻz mulkimni xohlaganimcha ishlatishga haqqim yoʻqmi? Yoki men saxiy boʻlganim uchun hasad qilyapsanmi? 16Shunday qilib, oxirgilar birinchi, birinchilar esa oxirgi boʻladi.”
Iso xoch haqida oldindan aytadi
17Iso Quddusga chiqib borar ekan, oʻn ikki shogirdini bir chetga olib, yoʻlda ularga dedi:
18“Mana, biz Quddusga chiqib boryapmiz. Inson Oʻgʻli oliy ruhoniylar va Tavrot tafsirchilariga topshiriladi. Ular Uni oʻlimga mahkum etadilar, 19keyin Uni masxara qilish, qamchilash va xochga mixlash uchun gʻayriyahudiylarga topshirishadi — ammo uchinchi kuni U tiriltiriladi.”
Haqiqiy ulugʻlik — xizmat qilishdir
20Shunda Zabadiy oʻgʻillarining onasi oʻgʻillari bilan Isoning oldiga keldi. U tiz choʻkib, Undan bir narsa soʻramoqchi boʻldi.
21Iso undan soʻradi: “Nima istaysan?” Ayol: “Shu ikki oʻgʻlim Shohligingizda biri Sizning oʻng, biri chap tomoningizda oʻtiradi, deb ayting”, dedi.
22Lekin Iso javob berdi: “Nima soʻrayotganingizni bilmaysizlar. Men ichmoqchi boʻlgan kosani ichishga qodirmisizlar?” “Qodirmiz”, deyishdi ular.
23Iso dedi: “Mening kosamni ichasizlar, biroq Mening oʻng va chap tomonimda oʻtirishga ruxsat berish Menga bogʻliq emas. Bu — Otam kimlar uchun tayyorlab qoʻygan boʻlsa, oʻshalarnikidir.”
24Buni eshitgan qolgan oʻn shogird esa ikki aka-ukadan gʻazablanishdi.
25Iso ularni yoniga chaqirib, dedi: “Bilasizlarki, gʻayriyahudiylarning hukmdorlari xalq ustidan hukmronlik qiladilar, zodagonlari esa ular ustidan hokimlik qiladilar. 26Sizlar orangizda esa bunday boʻlmasin. Aksincha, kim orangizda ulugʻ boʻlishni istasa, u sizlarga xizmatkor boʻlsin, 27kim orangizda birinchi boʻlishni istasa, u sizlarga qul boʻlsin, 28xuddi Inson Oʻgʻli ham xizmat qildirish uchun emas, balki xizmat qilish va koʻplar uchun Oʻz jonini toʻlov sifatida berish uchun kelgani kabi.”
Ikki koʻrning koʻzi ochiladi
29Ular Erixo shahridan chiqishayotganda, katta bir olomon Isoning orqasidan ergashdi. 30Yoʻl chekkasida oʻtirgan ikki koʻr Isoning oʻsha yerdan oʻtayotganini eshitib: “Hazratim, Dovud Oʻgʻli, bizga rahm qiling!” deb baqirishdi. a a v30 «Dovud Oʻgʻli» — Dovud shohlik sulolasidan chiqishi vaʼda qilingan shoh uchun yahudiylar orasida mashhur boʻlgan unvon edi. 31Olomon ularni jim boʻlsin deb koyidi, lekin ular yanada balandroq ovozda: “Hazratim, Dovud Oʻgʻli, bizga rahm qiling!” deb baqirishdi.
32Iso toʻxtab, ularni chaqirdi va: “Men sizlar uchun nima qilishimni istaysizlar?” deb soʻradi.
33Ular Isoga: “Hazratim, koʻzlarimiz ochilsin”, deyishdi.
34Isoning ularga rahmi kelib, koʻzlariga qoʻl tegizdi. Shu zahoti ularning koʻzlari ochilib, ular Isoning orqasidan ergashdi.