Otamizning nikoh borasidagi niyati

Iso nikohni Otamiz ularni boshida qanday yaratgani bilan asoslaydi, shogirdlar haydayotgan bolalarni qabul qiladi va bir yaxshi, boy yigitga hamma narsasini sotishni aytadi. Yigit qaygʻu bilan ketadi. Insonlar uchun imkonsiz narsa Otamiz uchun mumkin.

19-bob.

Iso bu soʻzlarni aytib boʻlgach, Jaliladan chiqib, Iordan daryosining narigi tomonidagi Yahudiya oʻlkasiga bordi. Katta olomon Unga ergashdi va U oʻsha yerda ularni sogʻaytirdi.

Farziylar Uni sinamoqchi boʻlib, oldiga kelishdi va: “Erkak kishining har qanday sababga koʻra xotinini qoʻyib yuborishi joizmi?” — deb soʻrashdi.

U javob berib dedi: “Otamiz azal boshida ularni erkak va ayol qilib yaratganini, va: «Shu sababli erkak ota-onasini tark etib, xotiniga bogʻlanadi, ikkisi bir tan boʻladi», deb aytganini oʻqimaganmisizlar? Shunday ekan, ular endi ikki emas, balki bir tandir. Shuning uchun Otamiz birlashtirgan narsani hech kim ajratmasin.”

Ular Unga: “Unda nega Musa erkak kishiga taloq xatini berib, xotinini qoʻyib yuborishni buyurgan?” — deyishdi.

U ularga dedi: “Qalblaringiz tosh boʻlgani uchun Musa sizlarga xotinlaringizni qoʻyib yuborishga ruxsat bergan, lekin azal boshidan bunday boʻlmagan. Men sizlarga aytaman: kim xotinini — zino gunohidan boshqa sabab bilan — qoʻyib yuborib, boshqasiga uylansa, zino qilgan boʻladi.”

Shogirdlar Unga: “Agar er bilan xotin oʻrtasidagi ahvol shunday boʻlsa, uylanmaslik yaxshiroq ekan,” — deyishdi.

U ularga dedi: “Bu soʻzni hamma ham qabul qila olmaydi, faqat kimga berilgan boʻlsa, oʻshalargina qabul qiladi. Ona qornidan shunday tugʻilgan bichilganlar bor; boshqalar tomonidan shunday qilingan bichilganlar bor; Otamizning Shohligi uchun oʻzini oʻzi shunday qilgan bichilganlar ham bor. Kim buni qabul qila olsa, qabul qilsin.”

Iso bolajonlarni qabul qiladi

Shunda bolajonlarni Isoning oldiga olib kelishdi, toki U ularning boshiga qoʻlini qoʻyib, ibodat qilsin. Lekin shogirdlar ularni olib kelayotganlarni koyishdi.

Ammo Iso dedi: “Bolajonlarning Mening oldimga kelishiga ruxsat beringlar, ularni toʻsmanglar, chunki Otamizning Shohligi ana shunday kishilarnikidir.”

U qoʻllarini ularning boshiga qoʻydi va u yerdan yoʻlida davom etdi.

Unga yetishmagan yagona narsa

Shu payt bir kishi Uning oldiga kelib: “Ustoz, abadiy hayotga ega boʻlish uchun qanday yaxshi ish qilishim kerak?” — deb soʻradi.

U unga dedi: “Nima uchun Mendan yaxshilik haqida soʻrayapsan? Faqat Yagona Zotgina yaxshidir. Agar hayotga kirishni istasang, amrlarga rioya qil.”

“Qaysilariga?” — deb soʻradi u. Iso dedi: “Qotillik qilma, zino qilma, oʻgʻirlik qilma, yolgʻon guvohlik berma, ota-onangni hurmat qil va oʻzingni sevganingdek yaqiningni sev.”

Yigit Unga: “Bularning hammasiga rioya qildim. Menga yana nima yetishmaydi?” — dedi.

Iso unga dedi: “Agar komil boʻlishni istasang, borib, mol-mulkingni sotib, kambagʻallarga ber — shunda osmonda xazinang boʻladi — keyin kelib, Menga ergash.”

Yigit buni eshitib, gʻamgin holda ketdi, chunki uning katta boyligi bor edi.

Iso shogirdlariga dedi: “Sizlarga chinini aytay: boy odam Otamizning Shohligiga qiyinchilik bilan kiradi. Yana sizlarga aytaman: tuyaning igna teshigidan oʻtishi, boy odamning Otamizning Shohligiga kirishidan osonroqdir.”

Shogirdlar buni eshitib, nihoyatda hayratga tushdilar va: “Unda kim najot topa oladi?” — deb soʻrashdi.

Iso ularga qarab dedi: “Bu insonlar uchun imkonsiz, lekin Otamiz uchun hamma narsa mumkindir.”

Shunda Butrus Unga: “Mana, biz hamma narsani tashlab, Sizga ergashdik. Unda bizga nima nasib boʻladi?” — dedi.

Iso ularga dedi: “Sizlarga chinini aytay: yangilanish paytida, Inson Oʻgʻli Oʻzining shonli taxtiga oʻtirganda, Menga ergashgan sizlar ham oʻn ikki taxtga oʻtirib, Isroilning oʻn ikki qabilasini hukm qilasizlar.

Mening nomim uchun uylarini yoki aka-ukalarini yoki opa-singillarini yoki otasini yoki onasini yoki bolalarini yoki dalalarini tashlab ketgan har bir kishi yuz barobar koʻp oladi va abadiy hayotni meros qilib oladi. Lekin birinchi boʻlganlarning koʻpi oxirgi boʻladi, oxirgi boʻlganlarning koʻpi esa birinchi boʻladi.”