Ons Vader se ontwerp vir die huwelik
Jesus grond die huwelik in hoe ons Vader hulle in die begin gemaak het, verwelkom kinders wat die dissipels weggejaag het, en sê vir 'n ordentlike, ryk jongman om alles te verkoop. Hy gaan bedroef weg. Wat vir mense onmoontlik is, is moontlik by ons Vader.
19 1Toe Jesus klaar was met hierdie woorde, het hy Galilea verlaat en na die streek van Judea, oorkant die Jordaan, gegaan. 2Groot menigtes het hom gevolg, en hy het hulle daar gesond gemaak.
3Fariseërs het gekom om hom te toets en gevra: “Is dit geoorloof vir ’n man om van sy vrou te skei om enige rede?”
4Hy het geantwoord: “Het julle nie gelees dat ons Vader, wat hulle in die begin gemaak het, hulle man en vrou gemaak het nie, 5en gesê het: ‘Daarom sal ’n man sy vader en moeder verlaat en sy vrou aankleef, en die twee sal een vlees word’? 6Hulle is dus nie meer twee nie, maar een vlees. Wat ons Vader dan saamgevoeg het, mag geen mens skei nie.”
7Hulle sê vir hom: “Waarom het Moses dan beveel dat ’n man ’n skeibrief gee en haar wegstuur?”
8Hy sê vir hulle: “Moses het julle toegelaat om van julle vroue te skei omdat julle harte hard was, maar van die begin af was dit nie so nie. 9Ek sê vir julle: elkeen wat van sy vrou skei—behalwe weens seksuele sonde—en met ’n ander trou, pleeg egbreuk.”
10Die dissipels sê vir hom: “As dit die geval is tussen man en vrou, is dit beter om nie te trou nie.”
11Hy sê vir hulle: “Nie almal kan hierdie woord aanvaar nie—net dié aan wie dit gegee is. 12Daar is ontmandes wat so gebore is uit hulle moeder se skoot; daar is ontmandes wat deur ander so gemaak is; en daar is ontmandes wat hulleself so gemaak het ter wille van die koninkryk van ons Vader. Laat die een wat dit kan aanvaar, dit aanvaar.”
Jesus verwelkom die kindertjies
13Toe is kindertjies na hom gebring sodat hy sy hande op hulle kon lê en bid, maar die dissipels het dié wat hulle gebring het, bestraf.
14Maar Jesus het gesê: “Laat die kindertjies na my toe kom—moenie hulle keer nie, want die koninkryk van ons Vader behoort aan mense soos hulle.”
15En hy het sy hande op hulle gelê en van daar af verder gegaan.
Die een ding wat hy kortgekom het
16Net toe het ’n man na hom gekom en gevra: “Meester, watter goeie ding moet ek doen om die ewige lewe te verkry?”
17Hy sê vir hom: “Waarom vra jy my oor wat goed is? Net Een is goed. As jy die lewe wil binnegaan, hou die gebooie.”
18“Watter?” vra hy. Jesus sê: “Jy mag nie moor nie, jy mag nie egbreuk pleeg nie, jy mag nie steel nie, jy mag nie vals getuig nie, 19eer jou vader en moeder, en het jou naaste lief soos jouself.”
20Die jong man sê vir hom: “Al hierdie het ek gehou. Wat kom ek nog kort?”
21Jesus sê vir hom: “As jy volkome wil wees, gaan verkoop jou besittings en gee aan die armes—dan sal jy ’n skat in die hemel hê—kom dan, volg my.”
22Toe die jong man dit hoor, het hy bedroef weggegaan, omdat hy groot rykdom gehad het.
23Jesus sê vir sy dissipels: “Dit verseker ek julle: ’n ryk mens sal beswaarlik die koninkryk van ons Vader binnegaan. 24Ek sê vir julle weer: dit is makliker vir ’n kameel om deur die oog van ’n naald te gaan as vir ’n ryk mens om die koninkryk van ons Vader binne te gaan.”
25Toe die dissipels dit hoor, was hulle baie verbaas en het gevra: “Wie kan dan gered word?”
26Jesus het hulle aangekyk en gesê: “Vir mense is dit onmoontlik, maar vir ons Vader is alles moontlik.”
27Toe sê Petrus vir hom: “Kyk, ons het alles verlaat en u gevolg. Wat sal ons dan kry?”
28Jesus sê vir hulle: “Dit verseker ek julle: by die hergeboorte, wanneer die Seun van die mens op sy glorieryke troon sit, sal julle wat my gevolg het, ook op twaalf trone sit en die twaalf stamme van Israel oordeel.
29“Elkeen wat huise of broers of susters of vader of moeder of kinders of landerye ter wille van my naam verlaat het, sal honderd keer meer ontvang en die ewige lewe erf. 30Maar baie wat eerste is, sal laaste wees, en baie wat laaste is, sal eerste wees.”