ਮੱਤੀ 19

19 ¹ਜਦੋਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਈਆਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਗਲੀਲ ਤੋਂ ਤੁਰ ਪਿਆ ਅਤੇ ਯਰਦਨ ਦੇ ਪਾਰ ਯਹੂਦਿਯਾ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ²ਵੱਡੀਆਂ ਭੀੜਾਂ ਉਹ ਦੇ ਮਗਰ ਹੋ ਤੁਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ।

³ਫ਼ਰੀਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਲਈ ਆਏ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦੇਵੇ?”

⁴ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਕਿ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਬਣਾਇਆ, ⁵ਅਤੇ ਆਖਿਆ, ‘ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ’? ⁶ਸੋ ਹੁਣ ਉਹ ਦੋ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਵੱਖ ਨਾ ਕਰੇ।”

⁷ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤਾਂ ਫਿਰ ਮੂਸਾ ਨੇ ਕਿਉਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਤਲਾਕਨਾਮਾ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰ ਦੇਵੇ?”

⁸ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੂਸਾ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਕਠੋਰਤਾ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ। ⁹ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਜੋ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਕੇ—ਹਰਾਮਕਾਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ—ਦੂਜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜ਼ਨਾਹ ਕਰਦਾ ਹੈ।”

¹⁰ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਹਾਲ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਨਾ ਕਰਨਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ।”

¹¹ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਗੱਲ ਹਰ ਕੋਈ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ—ਕੇਵਲ ਉਹੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ¹²ਕੁਝ ਖੁਸਰੇ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਾਤਾ ਦੀ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਮੇ ਹਨ; ਕੁਝ ਖੁਸਰੇ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ; ਅਤੇ ਕੁਝ ਖੁਸਰੇ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ। ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਬੂਲ ਕਰੇ।”

ਯਿਸੂ ਨਿੱਕੇ ਬਾਲਾਂ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ

¹³ਫਿਰ ਨਿੱਕੇ ਬਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰੇ, ਪਰ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ।

¹⁴ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਨਿੱਕੇ ਬਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ ਦਿਓ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਰਾਜ ਇਹੋ ਜਿਹਿਆਂ ਦਾ ਹੀ ਹੈ।”

¹⁵ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਰੱਖੇ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਅੱਗੇ ਤੁਰ ਪਿਆ।

ਇੱਕ ਗੱਲ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਥੁੜ ਸੀ

¹⁶ਠੀਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਗੁਰੂ ਜੀ, ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਭਲਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂ?”

¹⁷ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਤੂੰ ਮੈਥੋਂ ਭਲੇ ਬਾਰੇ ਕਿਉਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ? ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਹੀ ਭਲਾ ਹੈ। ਜੇ ਤੂੰ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰ।”

¹⁸“ਕਿਹੜੇ?” ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਖ਼ੂਨ ਨਾ ਕਰ, ਜ਼ਨਾਹ ਨਾ ਕਰ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰ, ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਨਾ ਦੇ, ¹⁹ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰ।”

²⁰ਉਸ ਜਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ ਪਾਲਦਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਗੱਲ ਦੀ ਥੁੜ ਹੈ?”

²¹ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਜੇ ਤੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਜਾ, ਆਪਣੀ ਸੰਪਤੀ ਵੇਚ ਦੇ ਅਤੇ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ—ਤੈਨੂੰ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਖ਼ਜ਼ਾਨਾ ਮਿਲੇਗਾ—ਫਿਰ ਆ, ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਹੋ ਤੁਰ।”

²²ਜਦੋਂ ਉਸ ਜਵਾਨ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਧਨ ਸੀ।

²³ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਧਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੜਨਾ ਔਖਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ। ²⁴ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਿਰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਸੂਈ ਦੇ ਨੱਕੇ ਵਿੱਚੋਂ ਊਠ ਦਾ ਲੰਘਣਾ, ਧਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਨਾਲੋਂ ਸੌਖਾ ਹੈ।”

²⁵ਜਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੌਣ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹੈ?”

²⁶ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਸੰਭਵ ਹੈ, ਪਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਭਵ ਹੈ।”

²⁷ਤਦ ਪਤਰਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਵੇਖ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਛੱਡ ਕੇ ਤੇਰੇ ਮਗਰ ਹੋ ਤੁਰੇ ਹਾਂ। ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ?”

²⁸ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, “ਮੈਂ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਨਵੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਤੇਜਵਾਨ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇਗਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਹੋ ਤੁਰੇ, ਬਾਰਾਂ ਸਿੰਘਾਸਣਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਗੋਤਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰੋਗੇ।

²⁹“ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਘਰ, ਜਾਂ ਭਰਾ, ਜਾਂ ਭੈਣਾਂ, ਜਾਂ ਪਿਤਾ, ਜਾਂ ਮਾਤਾ, ਜਾਂ ਬਾਲ, ਜਾਂ ਖੇਤ ਛੱਡੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਪਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇਗਾ। ³⁰ਪਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਹਨ ਪਿਛਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਹਨ ਪਹਿਲੇ ਹੋਣਗੇ।”