લગ્ન માટે આપણા પિતાની યોજના
ઈસુ લગ્નનો પાયો એ વાતમાં મૂકે છે કે આપણા પિતાએ આરંભમાં તેમને કેવી રીતે બનાવ્યાં, શિષ્યો જે બાળકોને ભગાડતા હતા તેમને આવકારે છે, અને એક સજ્જન, ધનવાન જુવાનને બધું વેચી દેવા કહે છે. તે દુઃખી થઈને ચાલ્યો જાય છે. જે માણસો માટે અશક્ય છે તે આપણા પિતા સાથે શક્ય છે.
19 1જ્યારે ઈસુએ આ વાતો પૂરી કરી, ત્યારે તેમણે ગાલીલ છોડ્યું અને યર્દનની પેલે પાર યહૂદિયાના પ્રદેશમાં ગયા. 2મોટાં ટોળાં તેમની પાછળ ગયાં, અને ત્યાં તેમણે તેમને સાજાં કર્યાં.
3ફરોશીઓ તેમની કસોટી કરવા આવ્યા અને પૂછ્યું, “શું કોઈ માણસ માટે પોતાની પત્નીને કોઈ પણ કારણસર છૂટાછેડા આપવા ઉચિત છે?”
4તેમણે જવાબ આપ્યો, “શું તમે નથી વાંચ્યું કે આપણા પિતાએ, જેમણે આરંભમાં તેઓને બનાવ્યાં, તેમને નર અને નારી બનાવ્યાં, 5અને કહ્યું, ‘તેથી માણસ પોતાનાં માતાપિતાને છોડીને પોતાની પત્નીને વળગી રહેશે, અને એ બન્ને એક દેહ થશે’? 6તેથી હવે તેઓ બે નહિ પણ એક દેહ છે; માટે આપણા પિતાએ જે જોડ્યું છે તેને કોઈ અલગ ન કરે.”
7તેઓએ તેમને કહ્યું, “તો પછી મૂસાએ કેમ આજ્ઞા આપી કે માણસ છૂટાછેડાનું પ્રમાણપત્ર આપીને તેને વિદાય કરે?”
8તેમણે તેઓને કહ્યું, “તમારાં હૃદય કઠણ હતાં, માટે મૂસાએ તમને તમારી પત્નીઓને છૂટાછેડા આપવા દીધા, પણ આરંભથી એવું નહોતું. 9હું તમને કહું છું: જે કોઈ પોતાની પત્નીને છૂટાછેડા આપે—વ્યભિચારના કારણ વિના—અને બીજીને પરણે, તે વ્યભિચાર કરે છે.”
10શિષ્યોએ તેમને કહ્યું, “જો પતિ અને પત્ની વચ્ચે એવી સ્થિતિ હોય, તો પરણવું નહિ એ વધારે સારું છે.”
11તેમણે તેઓને કહ્યું, “આ વાત બધા સ્વીકારી શકતા નથી—માત્ર જેઓને એ અપાઈ છે તેઓ જ. 12કેટલાક ખોજા પોતાની માતાના ગર્ભથી જ એવા જન્મેલા હોય છે; કેટલાક ખોજા બીજાઓએ એવા બનાવ્યા હોય છે; અને કેટલાક ખોજા એવા હોય છે જેમણે આપણા પિતાના રાજ માટે પોતાને એવા બનાવ્યા છે. જે આ સ્વીકારી શકે, તે સ્વીકારે.”
ઈસુ નાનાં બાળકોને આવકારે છે
13પછી નાનાં બાળકોને તેમની પાસે લાવવામાં આવ્યાં, જેથી તેઓ પર તેઓ હાથ મૂકે અને પ્રાર્થના કરે, પણ શિષ્યોએ લાવનારાઓને ધમકાવ્યા.
14પરંતુ ઈસુએ કહ્યું, “નાનાં બાળકોને મારી પાસે આવવા દો—તેમને રોકશો નહિ, કારણ, આપણા પિતાનું રાજ એવાં જ બાળકોનું છે.”
15અને તેમણે તેઓ પર પોતાના હાથ મૂક્યા અને ત્યાંથી આગળ ગયા.
એક વાતની ખોટ
16એટલામાં જ એક માણસ તેમની પાસે આવ્યો અને પૂછ્યું, “ગુરુજી, સાર્વકાલિક જીવન પામવા મારે કઈ સારી વાત કરવી?”
17તેમણે તેને કહ્યું, “સારા વિશે મને કેમ પૂછે છે? સારા તો માત્ર એક જ છે. જો તું જીવનમાં પ્રવેશવા ઇચ્છતો હોય, તો આજ્ઞાઓ પાળ.”
18તેણે પૂછ્યું, “કઈ આજ્ઞાઓ?” ઈસુએ કહ્યું, “હત્યા ન કર, વ્યભિચાર ન કર, ચોરી ન કર, જૂઠી સાક્ષી ન પૂર, 19તારાં માતાપિતાનું સન્માન કર, અને તારા પડોશી પર પોતાના જેવો પ્રેમ કર.”
20એ જુવાને તેમને કહ્યું, “આ બધું મેં પાળ્યું છે. હજુ મારામાં શાની ખોટ છે?”
21ઈસુએ તેને કહ્યું, “જો તું સંપૂર્ણ થવા ઇચ્છતો હોય, તો જા, તારી સંપત્તિ વેચીને ગરીબોને આપી દે—આકાશમાં તને ખજાનો મળશે—પછી આવ, મારી પાછળ ચાલ.”
22જ્યારે એ જુવાને આ સાંભળ્યું, ત્યારે તે શોક કરતો ચાલ્યો ગયો, કારણ, તેની પાસે ઘણી સંપત્તિ હતી.
23ઈસુએ પોતાના શિષ્યોને કહ્યું, “હું તમને સાચે જ કહું છું: ધનવાન માણસ મુશ્કેલીથી જ આપણા પિતાના રાજમાં પ્રવેશશે. 24ફરી હું તમને કહું છું: ધનવાન માણસ આપણા પિતાના રાજમાં પ્રવેશે તેના કરતાં ઊંટ સોયના નાકામાંથી સહેલાઈથી પસાર થાય છે.”
25જ્યારે શિષ્યોએ આ સાંભળ્યું, ત્યારે તેઓ ઘણા આશ્ચર્ય પામ્યા અને પૂછ્યું, “તો પછી કોનો ઉદ્ધાર થઈ શકે?”
26ઈસુએ તેઓ તરફ જોઈને કહ્યું, “માણસોને માટે આ અશક્ય છે, પણ આપણા પિતાને માટે બધું જ શક્ય છે.”
27પછી પિતરે તેમને કહ્યું, “જુઓ, અમે બધું છોડીને તમારી પાછળ આવ્યા છીએ. તો અમને શું મળશે?”
28ઈસુએ તેઓને કહ્યું, “સાચે જ: નવસર્જન વખતે, જ્યારે માનવપુત્ર પોતાના મહિમાવંત રાજ્યાસન પર બેસશે, ત્યારે તમે જેઓ મારી પાછળ આવ્યા છો તેઓ પણ બાર રાજ્યાસનો પર બેસીને ઇઝરાયલનાં બાર કુળોનો ન્યાય કરશો.
29“જે કોઈએ મારા નામને માટે ઘરો કે ભાઈઓ કે બહેનો કે પિતા કે માતા કે બાળકો કે ખેતરો છોડ્યાં છે, તે સોગણું વધારે પામશે અને સાર્વકાલિક જીવનનો વારસો મેળવશે. 30પણ ઘણા જે પહેલા છે તેઓ છેલ્લા થશે, અને ઘણા જે છેલ્લા છે તેઓ પહેલા થશે.”