આપણા પિતાના રાજમાં સૌથી મોટું કોણ?
તેમના પિતાના રાજ્યમાં સૌથી મોટું કોણ છે એમ પુછાતાં ઈસુ તેમની વચ્ચે એક બાળકને ઊભું રાખે છે. તે નાનાઓને ઠોકર ખવડાવવા વિશે ચેતવે છે, ભાઈનો ખાનગીમાં કેવી રીતે સામનો કરવો તે કહે છે, અને અંતે એવા નોકરની વાત કરે છે, જેનું મોટું દેવું માફ થયું છતાં તે નાના દેવા માટે બીજાનું ગળું દબાવે છે.
18 1તે વખતે શિષ્યોએ ઈસુ પાસે આવીને પૂછ્યું, “તો પછી આપણા પિતાના રાજમાં સૌથી મોટું કોણ છે?”
2ઈસુએ એક નાના બાળકને પોતાની પાસે બોલાવીને તેમની વચ્ચે ઊભું રાખ્યું,
3અને કહ્યું, “હું તમને સાચું કહું છું: જ્યાં સુધી તમે ફરીને નાનાં બાળકો જેવા ન થાઓ, ત્યાં સુધી તમે આપણા પિતાના રાજમાં કદી પ્રવેશ પામશો નહિ. 4એ માટે જે કોઈ આ નાના બાળકના જેવું પોતાને નમ્ર કરે છે, તે જ આપણા પિતાના રાજમાં સૌથી મોટું છે. 5અને જે કોઈ મારે નામે આવા એક નાના બાળકને સ્વીકારે છે, તે મને સ્વીકારે છે.”
નાનાંઓને ઠોકર ખવડાવવી
6“પણ મારા પર વિશ્વાસ કરનારા આ નાનાંઓમાંના એકને જે કોઈ ઠોકર ખવડાવે—તેના ગળે ભારે ઘંટીનો પથ્થર બાંધીને તેને સમુદ્રના ઊંડાણમાં ડુબાડવો એ વધારે સારું છે.”
7“ઠોકર ખવડાવનારી બાબતોને લીધે દુનિયાને અનર્થ! એવી બાબતો તો આવવી જ જોઈએ, પણ જે તેમને લાવે છે તેને અનર્થ. 8જો તારો હાથ કે પગ તને ઠોકર ખવડાવે, તો તેને કાપી નાખીને ફેંકી દે. બે હાથ કે બે પગ રાખીને સાર્વકાલિક અગ્નિમાં ફેંકાવા કરતાં અપંગ કે લંગડો થઈને જીવનમાં પ્રવેશવું એ વધારે સારું છે.” 9જો તારી આંખ તને ઠોકર ખવડાવે, તો તેને કાઢીને ફેંકી દે. બે આંખ રાખીને નરકના અગ્નિમાં ફેંકાવા કરતાં એક આંખે જીવનમાં પ્રવેશવું એ વધારે સારું છે.
પિતા એક ખોવાયેલા ઘેટાંને શોધે છે
10“ધ્યાન રાખો કે આ નાનાંઓમાંના એકને તમે તુચ્છ ન ગણો. હું તમને કહું છું, આકાશમાંના તેમના દૂતો આકાશમાંના મારા પિતાનું મુખ સદા જુએ છે.” a a v10 અહીં સૌથી પ્રાચીન હસ્તપ્રતોમાં કલમ ૧૧ નથી; પાછળથીની નકલો આ ઉમેરે છે: “કેમ કે માનવપુત્ર ખોવાયેલાને બચાવવા આવ્યા.”
12“તમે શું ધારો છો? જો કોઈ માણસ પાસે સો ઘેટાં હોય અને તેમાંનું એક ભટકી જાય, તો શું તે નવ્વાણું ને ડુંગરો પર મૂકીને ભટકી ગયેલાને શોધવા નહિ જાય? 13જો તે તેને જડે, તો હું તમને ખાતરીથી કહું છું: જે નવ્વાણું કદી ભટક્યાં નહોતાં તેમના કરતાં તે તેના વિષે વધારે આનંદ કરે છે. 14એ જ રીતે આ નાનાંઓમાંનું એક પણ નાશ પામે એ આકાશમાંના તમારા પિતાની ઇચ્છા નથી.’
જ્યારે ભાઈ તમારી વિરુદ્ધ પાપ કરે
15“જો તારો ભાઈ તારી વિરુદ્ધ પાપ કરે, તો જઈને તું ને તે એકલા જ, તેનો દોષ તેને બતાવ. જો તે સાંભળે, તો તેં તારા ભાઈને જીતી લીધો. 16પણ જો તે ન સાંભળે, તો તારી સાથે એક કે બે જણને લઈ જા, જેથી બે કે ત્રણ સાક્ષીઓના મુખથી દરેક વાત સાબિત થાય. 17જો તે તેમનું પણ ન સાંભળે, તો મંડળીને કહે. જો તે મંડળીનું પણ ન સાંભળે, તો તેને પરદેશી કે દાણી જેવો ગણ. 18હું તમને સાચું કહું છું, પૃથ્વી પર જે કંઈ તમે બાંધશો તે આકાશમાં બંધાશે, અને પૃથ્વી પર જે કંઈ તમે છોડશો તે આકાશમાં છૂટશે. 19વળી, હું તમને સાચું કહું છું: જો તમારામાંના બે જણ પૃથ્વી પર કોઈ પણ બાબત વિષે જે માગે તે બાબતે સંમત થાય, તો આકાશમાંના મારા પિતા તેમને માટે તે કરશે. 20કેમ કે જ્યાં બે કે ત્રણ જણ મારે નામે એકઠા થયેલા હોય, ત્યાં તેમની વચ્ચે હું છું.”
પિતાની માફી અને આપણી
21પછી પિતર ઈસુ પાસે આવ્યો: “પ્રભુ, મારી વિરુદ્ધ પાપ કરનારા મારા ભાઈને મારે કેટલી વાર માફ કરવું? સાત વાર સુધી?”
22ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “હું તને કહું છું, સાત વાર નહિ, પણ સિત્તોતેર વાર. 23એ માટે આપણા પિતાનું રાજ એવા રાજા જેવું છે જે પોતાના સેવકો સાથે હિસાબ પતાવવા ચાહતો હતો. 24જ્યારે તેણે હિસાબ પતાવવા માંડ્યો, ત્યારે એક માણસ જે ઘણું દેવું હતો તેને તેની પાસે લાવવામાં આવ્યો. 25તે ચૂકવી શકતો ન હતો, માટે તેના માલિકે હુકમ કર્યો કે તેને, તેની પત્નીને, બાળકોને તથા તેનું સર્વસ્વ વેચીને દેવું ભરપાઈ કરવામાં આવે.”
26તેથી તે સેવકે તેની આગળ ઘૂંટણે પડીને વિનંતી કરી, “મારા પર ધીરજ રાખો, હું બધું ભરપાઈ કરીશ. 27તે સેવકના માલિકનું હૃદય દયાથી ભરાઈ આવ્યું, અને તેને છોડી મૂકીને તેનું દેવું માફ કર્યું.”
28“પછી તે સેવક બહાર ગયો, અને તેને સો દિવસની મજૂરી જેટલું દેવું હતો એવો એક સાથી સેવક તેને જડ્યો, અને તેને પકડીને તેનું ગળું દબાવવા લાગ્યો: ‘તારે મારું જે દેવું છે તે ભરપાઈ કર!’”
29તેથી તેના સાથી સેવકે ઘૂંટણે પડીને તેને વિનંતી કરી, “મારા પર ધીરજ રાખ, હું તને ભરપાઈ કરીશ. 30પણ તેણે ના પાડી, અને જઈને દેવું ન ભરાય ત્યાં સુધી તેને જેલમાં નાખ્યો. 31જે બન્યું તે જોઈને તેના સાથી સેવકો ભારે દુઃખી થયા, અને જઈને જે બન્યું હતું તે બધું પોતાના માલિકને કહ્યું.”
32ત્યારે માલિકે તેને બોલાવ્યો. તેણે કહ્યું, “ઓ દુષ્ટ સેવક, તેં મને વિનંતી કરી માટે મેં તારું એ બધું દેવું માફ કર્યું. 33જેમ મેં તારા પર દયા દર્શાવી, તેમ શું તારે પણ તારા સાથી સેવક પર દયા દર્શાવવી જોઈતી ન હતી? 34તેના માલિકે ગુસ્સે થઈને, આખું દેવું ન ભરાય ત્યાં સુધી તેને જલ્લાદોને સોંપી દીધો. 35જો તમારામાંનો દરેક પોતાના ભાઈને હૃદયથી માફ નહિ કરે, તો આકાશમાંના મારા પિતા તમને પણ એવું જ કરશે.”