Κατά Ματθαίον 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Εκείνη την ώρα ήρθαν οι μαθητές στον Ιησού και τον ρώτησαν: «Ποιος, λοιπόν, είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία του Πατέρα μας;»

²Φώναξε τότε κοντά του ένα μικρό παιδί, το έβαλε ανάμεσά τους

³και είπε: «Σας βεβαιώνω: αν δεν αλλάξετε και δεν γίνετε σαν τα μικρά παιδιά, ποτέ δεν θα μπείτε στη βασιλεία του Πατέρα μας. ⁴Όποιος, λοιπόν, ταπεινωθεί σαν αυτό το μικρό παιδί, αυτός είναι ο μεγαλύτερος στη βασιλεία του Πατέρα μας. ⁵Κι όποιος δεχτεί ένα τέτοιο μικρό παιδί στο όνομά μου, δέχεται εμένα».

Όταν σκανδαλίζουμε τους μικρούς

⁶«Όποιον όμως σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σ’ εμένα, καλύτερα γι’ αυτόν να κρεμάσουν μια βαριά μυλόπετρα στον λαιμό του και να τον πνίξουν στα βάθη της θάλασσας».

⁷«Αλίμονο στον κόσμο για όσα προκαλούν το σκάνδαλο! Είναι ανάγκη να έρθουν, όμως αλίμονο στον άνθρωπο που τα φέρνει. ⁸Αν το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, κόψ’ το και πέταξέ το. Καλύτερα να μπεις στη ζωή κουλός ή κουτσός, παρά να έχεις και τα δύο χέρια ή και τα δύο πόδια και να ριχτείς στην αιώνια φωτιά». ⁹Κι αν το μάτι σου σε σκανδαλίζει, βγάλ’ το και πέταξέ το. Καλύτερα να μπεις στη ζωή με ένα μάτι, παρά να έχεις και τα δύο και να ριχτείς στη φωτιά της κόλασης.

Ο Πατέρας ψάχνει το ένα χαμένο πρόβατο

¹⁰«Προσέξτε να μην περιφρονήσετε έναν από αυτούς τους μικρούς. Σας βεβαιώνω πως οι άγγελοί τους στους ουρανούς βλέπουν πάντοτε το πρόσωπο του Πατέρα μου που είναι στους ουρανούς». ^a a v10 Τα αρχαιότερα χειρόγραφα δεν έχουν εδώ στίχο 11· μεταγενέστερα αντίγραφα προσθέτουν: «Γιατί ο Υιός του Ανθρώπου ήρθε να σώσει τους χαμένους».

¹²«Τι νομίζετε; Αν ένας άνθρωπος έχει εκατό πρόβατα και χαθεί το ένα, δεν θα αφήσει τα ενενήντα εννιά στα βουνά για να πάει να ψάξει εκείνο που χάθηκε; ¹³Κι αν το βρει, σας διαβεβαιώνω πως χαίρεται γι’ αυτό περισσότερο παρά για τα ενενήντα εννιά που δεν χάθηκαν ποτέ. ¹⁴Έτσι, δεν είναι θέλημα του Πατέρα σας που είναι στους ουρανούς να χαθεί ένας από αυτούς τους μικρούς».

Όταν ο αδελφός σου αμαρτάνει σε βάρος σου

¹⁵«Αν ο αδελφός σου αμαρτήσει σε βάρος σου, πήγαινε και δείξε του το σφάλμα του, εσύ κι εκείνος μόνοι. Αν σε ακούσει, κέρδισες τον αδελφό σου. ¹⁶Αν όμως δεν σε ακούσει, πάρε μαζί σου έναν ή δύο ακόμα, ώστε κάθε υπόθεση να στηρίζεται στο στόμα δύο ή τριών μαρτύρων. ¹⁷Αν δεν ακούσει ούτε αυτούς, πες το στην εκκλησία. Κι αν δεν ακούσει ούτε την εκκλησία, φέρσου του σαν να ήταν ξένος ή τελώνης. ¹⁸Σας βεβαιώνω πως ό,τι δέσετε στη γη θα είναι δεμένο στον ουρανό, κι ό,τι λύσετε στη γη θα είναι λυμένο στον ουρανό. ¹⁹Πάλι σας βεβαιώνω: αν δύο από σας στη γη συμφωνήσουν για οτιδήποτε ζητήσουν, ο Πατέρας μου που είναι στους ουρανούς θα τους το κάνει. ²⁰Γιατί όπου δύο ή τρεις είναι συναγμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι κι εγώ ανάμεσά τους».

Η συγχώρηση του Πατέρα και η δική μας

²¹Τότε ήρθε ο Πέτρος στον Ιησού και του είπε: «Κύριε, πόσες φορές πρέπει να συγχωρήσω τον αδελφό μου που αμαρτάνει σε βάρος μου; Ως εφτά φορές;»

²²Ο Ιησούς του απάντησε: «Σου λέω, όχι εφτά φορές, αλλά εβδομήντα εφτά φορές. ²³Γι’ αυτό η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ’ έναν βασιλιά που θέλησε να τακτοποιήσει τους λογαριασμούς με τους δούλους του. ²⁴Μόλις άρχισε να τακτοποιεί τους λογαριασμούς, του έφεραν έναν άνθρωπο που χρωστούσε ένα τεράστιο ποσό. ²⁵Επειδή δεν μπορούσε να πληρώσει, ο κύριός του διέταξε να πουληθεί ο ίδιος, η γυναίκα του, τα παιδιά του και όλα όσα είχε, και να ξεπληρωθεί το χρέος».

²⁶Έπεσε τότε ο δούλος στα γόνατα μπροστά του και τον παρακαλούσε: «Κάνε υπομονή μαζί μου, και θα σου τα ξεπληρώσω όλα. ²⁷Ο κύριος εκείνου του δούλου τον σπλαχνίστηκε, τον άφησε ελεύθερο και του χάρισε το χρέος».

²⁸«Βγαίνοντας έξω, εκείνος ο δούλος βρήκε έναν σύνδουλό του που του χρωστούσε εκατό μεροκάματα, τον άρπαξε και άρχισε να τον πνίγει λέγοντας: “Ξεπλήρωσέ μου αυτά που μου χρωστάς!”»

²⁹Έπεσε τότε στα γόνατα ο σύνδουλός του και τον παρακαλούσε: «Κάνε υπομονή μαζί μου· θα σου τα ξεπληρώσω. ³⁰Εκείνος όμως αρνήθηκε και πήγε και τον έβαλε στη φυλακή, ωσότου ξεπληρώσει το χρέος. ³¹Όταν είδαν οι σύνδουλοί του τι είχε γίνει, λυπήθηκαν βαθιά, και πήγαν και διηγήθηκαν στον κύριό τους όλα όσα είχαν γίνει».

³²Τότε τον κάλεσε ο κύριός του: «Κακέ δούλε», του είπε, «σου χάρισα όλο εκείνο το χρέος, επειδή με παρακάλεσες. ³³Δεν έπρεπε κι εσύ να σπλαχνιστείς τον σύνδουλό σου, όπως σπλαχνίστηκα κι εγώ εσένα;» ³⁴Οργισμένος ο κύριός του τον παρέδωσε στους βασανιστές, ωσότου ξεπληρώσει όλο το χρέος. ³⁵«Το ίδιο θα κάνει και σ’ εσάς ο ουράνιος Πατέρας μου, αν ο καθένας σας δεν συγχωρεί τον αδελφό του από την καρδιά του».