Ο Πατέρας μας δοξάζει τον Υιό του
Πάνω στο βουνό το πρόσωπό του λάμπει και η φωνή του Πατέρα του από τη νεφέλη λέει να τον ακούνε. Κάτω περιμένει το βασανισμένο αγόρι ενός πατέρα, και οι μαθητές έχουν αποτύχει. Ο Ιησούς το θεραπεύει, ονομάζει τη μικρή τους πίστη, και λέει ξανά ότι θα παραδοθεί.
17 1Έξι μέρες αργότερα, ο Ιησούς πήρε τον Πέτρο, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, τον αδελφό του, και τους ανέβασε μόνους σε ένα ψηλό βουνό. 2Μεταμορφώθηκε μπροστά τους: το πρόσωπό του έλαμψε σαν τον ήλιο, και τα ρούχα του έγιναν λευκά σαν το φως. 3Ξαφνικά εμφανίστηκαν σ’ αυτούς ο Μωυσής και ο Ηλίας, που συνομιλούσαν μαζί του. 4Ο Πέτρος είπε στον Ιησού: «Κύριε, καλό είναι που βρισκόμαστε εδώ. Αν θέλεις, θα φτιάξω τρεις σκηνές — μία για σένα, μία για τον Μωυσή και μία για τον Ηλία».
5Ενώ ακόμη μιλούσε, ένα φωτεινό σύννεφο τους σκέπασε, και μια φωνή από το σύννεφο είπε: «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός· σ’ αυτόν ευαρεστούμαι. Αυτόν να ακούτε».
6Όταν το άκουσαν οι μαθητές, έπεσαν με το πρόσωπο στη γη και φοβήθηκαν πολύ.
7Ο Ιησούς όμως ήρθε, τους άγγιξε και είπε: «Σηκωθείτε και μη φοβάστε».
8Κι όταν σήκωσαν τα μάτια τους, δεν είδαν κανέναν παρά μόνο τον Ιησού.
9Καθώς κατέβαιναν από το βουνό, ο Ιησούς τους πρόσταξε: «Μην πείτε σε κανέναν το όραμα, ώσπου ο Υιός του Ανθρώπου να αναστηθεί από τους νεκρούς».
10Οι μαθητές τον ρώτησαν: «Γιατί τότε λένε οι γραμματείς ότι πρέπει πρώτα να έρθει ο Ηλίας;»
11Εκείνος απάντησε: «Ο Ηλίας βέβαια έρχεται και θα αποκαταστήσει τα πάντα. 12«Σας λέω όμως πως ο Ηλίας έχει έρθει κιόλας, και δεν τον αναγνώρισαν, αλλά του φέρθηκαν όπως ήθελαν. Έτσι και ο Υιός του Ανθρώπου πρόκειται να πάθει από τα χέρια τους».
13Τότε κατάλαβαν οι μαθητές ότι τους μιλούσε για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.
Ο Ιησούς θεραπεύει ένα βασανισμένο αγόρι
14Κι όταν ήρθαν στο πλήθος, τον πλησίασε ένας άνθρωπος, που γονάτισε μπροστά του 15και είπε: «Κύριε, σπλαχνίσου τον γιο μου, γιατί έχει κρίσεις και υποφέρει φοβερά· συχνά πέφτει στη φωτιά και συχνά στο νερό. 16Τον έφερα στους μαθητές σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν».
17Ο Ιησούς απάντησε: «Γενιά άπιστη και διεστραμμένη! Ως πότε θα μένω μαζί σας, ως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε τον εδώ σ’ εμένα».
18Ο Ιησούς επιτίμησε το δαιμόνιο, κι εκείνο βγήκε απ’ αυτόν, και το αγόρι θεραπεύτηκε αμέσως.
19Τότε οι μαθητές ήρθαν στον Ιησού ιδιαιτέρως και ρώτησαν: «Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να το βγάλουμε;»
20Εκείνος τους είπε: «Επειδή η πίστη σας είναι μικρή. Αλήθεια σας λέω: αν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα πείτε σ’ αυτό το βουνό, “Μετακινήσου από εδώ εκεί”, και θα μετακινηθεί. Τίποτα δεν θα είναι αδύνατο για σας». a a v20 Τα αρχαιότερα χειρόγραφα δεν έχουν εδώ στίχο 21· μεταγενέστερα αντίγραφα προσθέτουν: «Αυτό όμως το είδος δεν βγαίνει παρά μόνο με προσευχή και νηστεία».
22Ενώ ήταν συγκεντρωμένοι στη Γαλιλαία, ο Ιησούς τους είπε: «Ο Υιός του Ανθρώπου πρόκειται να παραδοθεί σε χέρια ανθρώπων, 23θα τον σκοτώσουν, και την τρίτη μέρα θα αναστηθεί». Κι εκείνοι λυπήθηκαν βαθιά.
Ο φόρος του ναού
24Όταν έφτασαν στην Καπερναούμ, αυτοί που εισέπρατταν τον φόρο του ναού πλησίασαν τον Πέτρο και τον ρώτησαν: «Ο δάσκαλός σας δεν πληρώνει τον φόρο του ναού;»
25«Ναι», απάντησε. Κι όταν μπήκε στο σπίτι, ο Ιησούς μίλησε πρώτος: «Τι νομίζεις, Σίμων; Από ποιους εισπράττουν οι βασιλιάδες της γης διόδια ή φόρους — από τους δικούς τους γιους ή από τους ξένους;» b b v25 Η ερώτηση του Ιησού δείχνει μια βαθύτερη αλήθεια: ως ο Υιός στο σπίτι του Πατέρα του, δεν οφείλει κανέναν φόρο εκεί — ο ναός ανήκει στον Πατέρα του, κι αυτός είναι ο Υιός.
26Κι όταν ο Πέτρος είπε: «Από τους ξένους», ο Ιησούς του είπε: «Άρα οι γιοι είναι ελεύθεροι».
27«Για να μην τους προσβάλουμε όμως, πήγαινε στη θάλασσα, ρίξε αγκίστρι και πιάσε το πρώτο ψάρι που θα ανέβει. Άνοιξε το στόμα του και θα βρεις ένα νόμισμα. Πάρε το και δώσε το σ’ αυτούς για μένα και για σένα».
