Rama Ngamulyakeun Putra-Na
Di luhur gunung pameunteu-Na hurung, sarta sora Rama-Na tina méga nitah ngadangukeun Mantenna. Di handap hiji bapa jeung budakna nu kasiksa geus ngadagoan, sarta murid-murid geus gagal. Yesus nyageurkeun budak éta, nyebutkeun iman maranéhna nu leutik, sarta deui nyebutkeun yén Mantenna bakal diserenkeun.
17 1Genep poé ti harita, Yesus nyandak Petrus, Yakobus, jeung Yohanes anu lanceukna, tuluy dicandak munggah ka hiji gunung nu luhur, ngan maranéhna wungkul. 2Di payuneun maranéhna, Anjeunna salin rupa: raray-Na mancur kawas panonpoé, raksukan-Na jadi bodas ngagebray lir cahaya. 3Ujug-ujug Nabi Musa jeung Nabi Elia némbongan ka maranéhna, keur sasauran jeung Anjeunna. 4Petrus unjukan ka Yesus, “Nun Gusti, saé pisan urang araya di dieu. Upami Gusti kersa, abdi badé ngadamel tilu saung—hiji kanggo Gusti, hiji kanggo Nabi Musa, sareng hiji kanggo Nabi Elia.”
5Sabot Petrus keur nyarita kénéh, torojol aya méga nu mancur ngalingkupan maranéhna, tuluy aya soara ti jero méga anu ngandika, “Ieu Putra Kami anu dipikaasih; Kami kacida sukana ka Anjeunna. Darengékeun ku maranéh.”
6Barang éta soara kadéngé ku murid-murid, tuluy maranéhna nyaruuh bari kacida sarieuneunana.
7Tapi Yesus nyampeurkeun tuluy nyabak ka maranéhna, saur-Na, “Geura harudang, ulah sarieun.”
8Barang maranéhna tanggah, nu katémbong téh ngan Yesus wungkul.
9Waktu lungsur ti gunung, Yesus maparin parentah ka maranéhna, saur-Na, “Ulah bébéja ka saha-saha perkara titingalan tadi, nepi ka Putra Manusa digugahkeun tina pupus.”
10Murid-murid naros ka Anjeunna, “Naha atuh para ahli Torét nyarios yén Nabi Elia kedah sumping ti heula?”
11Waler Anjeunna, “Nabi Elia memang bakal sumping, sarta bakal mulangkeun sagala perkara. 12Tapi Kami ngabéjaan maranéh: Nabi Elia geus sumping, tapi ku maranéhna henteu dikenal, malah dikukumaha sakarep maranéhna. Nya kitu deui Putra Manusa rék disangsara ku leungeun maranéhna.”
13Tuluy murid-murid ngarti, yén anu disaurkeun ku Anjeunna téh perkara Yahya Jurubaptis.
Yesus Nyageurkeun Budak nu Kasiksa
14Sanggeus maranéhna nepi ka jalma réa, aya hiji jalma datang nyampeurkeun Anjeunna, tuluy deku di payuneun Anjeunna, 15pok unjukan, “Nun Gusti, mugi welas ka pun anak, margi manéhna sok katarajang panyakit sawan, kacida sangsarana, mindeng ragrag kana seuneu, mindeng kana cai. 16Parantos ku abdi dicandak ka murid-murid Gusti, nanging teu tariasa nyageurkeun.”
17Waler Yesus, “Hé jalma jaman kiwari anu teu baroga iman tur baredét! Nepi ka iraha Kami kudu araya jeung maranéh? Nepi ka iraha Kami kudu nyabaran maranéh? Bawa budak téh ka dieu, ka Kami.”
18Tuluy Yesus nyentak sétan téa, seug sétanna kaluar ti éta budak, harita kénéh budakna cageur.
19Sanggeus kitu murid-murid ngadeuheus ka Yesus bari paduduaan, tuluy unjukan, “Naha abdi sadaya teu tariasa ngusir éta sétan?”
20Waler Anjeunna, “Lantaran iman maranéh kurang. Saenyana Kami ngabéjaan maranéh: lamun maranéh boga iman sagedé siki sasawi, ieu gunung ku maranéh bisa dititah, ‘Geura nyingkah ti dieu ka ditu,’ tangtu gunungna nyingkah. Taya pisan nu mustahil pikeun maranéh.” a a v20 Naskah-naskah pangkolotna teu ngamuat ayat 21 di dieu; salinan-salinan ahir nambahan: “Tapi jin sarupa kieu mah ngan bisa diusir ku jalan neneda jeung puasa.”
22Waktu keur karumpul di wewengkon Galiléa, Yesus ngalahir ka maranéhna, “Putra Manusa bakal diselehkeun ka leungeun manusa, 23bakal dipaéhan ku maranéhna, tuluy dina poé katilu bakal digugahkeun deui.” Maranéhna kacida arsedihna.
Pajeg Bait Allah
24Sanggeus narepi ka Kapernaum, para tukang narik pajeg Bait Allah nyampeurkeun Petrus, tuluy naros, “Guru aranjeun teu mayar pajeg Bait Allah?”
25Tembal Petrus, “Mayar.” Barang Petrus asup ka jero imah, Yesus ti heula ngalahir, “Kumaha ceuk rarasaan maneh, Simon? Raja-raja di dunya narik béa atawa pajeg téh ti saha—ti anak-anakna sorangan, atawa ti batur?” b b v25 Patarosan Yesus nuduhkeun hiji bebeneran anu leuwih jero: salaku Putra di jero bumi Rama-Na, Anjeunna teu wajib mayar pajeg di dinya—Bait Allah téh kagungan Rama-Na, sarta Anjeunna téh Putra-Na.
26Barang Petrus ngawangsul, “Ti batur,” saur Yesus ka manéhna, “Ari kitu mah anak-anakna téh bébas.”
27“Tapi sangkan urang ulah matak nyinggung maranéhna, maneh indit ka laut, balangkeun useup, cokot lauk nu pangheulana kaangkat. Beberah sungutna, tangtu maneh bakal manggih duit salaka. Cokot, tuluy bayarkeun ka maranéhna, pikeun Kami jeung maneh.”