હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પિતા પોતાના પુત્રને મહિમાવંત કરે છે

પર્વત પર તેમનો ચહેરો ઝળહળે છે અને વાદળમાંથી તેમના પિતાની વાણી તેમનું સાંભળવાનું કહે છે. નીચે એક પિતાનો પીડિત દીકરો રાહ જુએ છે અને શિષ્યો નિષ્ફળ ગયા છે. ઈસુ તેને સાજો કરે છે, તેમના અલ્પ વિશ્વાસને ઉઘાડો પાડે છે, અને ફરી કહે છે કે તેમને પરસ્વાધીન કરાશે.

અધ્યાય 17.

છ દિવસ પછી ઈસુ પિતર, યાકૂબ તથા તેના ભાઈ યોહાનને લઈને એક ઊંચા પર્વત પર એકાંતમાં ગયા. તેમની આગળ તેમનું રૂપ બદલાઈ ગયું: તેમનો ચહેરો સૂર્યની જેમ ચમક્યો, તેમનાં વસ્ત્રો પ્રકાશ જેવાં શ્વેત થઈ ગયાં. એકાએક મૂસા તથા એલિયા તેમની આગળ પ્રગટ થયા અને તેમની સાથે વાત કરવા લાગ્યા. પિતરે ઈસુને કહ્યું, “પ્રભુ, આપણે અહીં છીએ એ સારું છે. જો આપ ચાહો તો હું અહીં ત્રણ મંડપ બાંધું—એક આપને માટે, એક મૂસાને માટે અને એક એલિયાને માટે.”

તેઓ હજી બોલતા જ હતા, એટલામાં એક તેજસ્વી વાદળ તેમના પર છવાઈ ગયું, અને વાદળમાંથી એક વાણી સંભળાઈ, “આ મારો વહાલો પુત્ર છે; તેના પર હું પ્રસન્ન છું. તેનું સાંભળો.”

આ સાંભળીને શિષ્યો ઊંધા પડી ગયા અને ભયભીત થયા.

પણ ઈસુએ આવીને તેમને સ્પર્શ કરીને કહ્યું, “ઊઠો, અને ડરશો નહિ.”

જ્યારે તેમણે નજર ઊંચી કરી, ત્યારે તેમણે ઈસુ સિવાય બીજા કોઈને જોયા નહિ.

પર્વત પરથી ઊતરતી વખતે ઈસુએ તેમને આજ્ઞા કરી, “જ્યાં સુધી માનવપુત્ર મૂએલાંમાંથી સજીવન ન થાય, ત્યાં સુધી આ દર્શન વિશે કોઈને કહેશો નહિ.”

શિષ્યોએ તેમને પૂછ્યું, “ત્યારે શાસ્ત્રીઓ કેમ કહે છે કે એલિયાએ પહેલાં આવવું જોઈએ?”

તેમણે જવાબ આપ્યો, “એલિયા ખરેખર આવે છે, અને તે બધું પુનઃસ્થાપિત કરશે. પણ હું તમને કહું છું, એલિયા તો આવી ચૂક્યો છે, અને તેમણે તેને ઓળખ્યો નહિ, પણ પોતાની મરજી મુજબ તેની સાથે વર્ત્યા. એ જ રીતે માનવપુત્ર પણ તેમના હાથે દુઃખ સહન કરવાનો છે.”

ત્યારે શિષ્યો સમજ્યા કે તેઓ યોહાન બાપ્તિસ્ત વિશે તેમને કહેતા હતા.

ઈસુ પીડિત બાળકને સાજો કરે છે

અને જ્યારે તેઓ ભીડ પાસે આવ્યા, ત્યારે એક માણસ તેમની પાસે આવ્યો અને તેમની આગળ ઘૂંટણે પડીને બોલ્યો, “પ્રભુ, મારા દીકરા પર દયા કરો, કેમ કે તેને વાઈ આવે છે અને તે ખૂબ વેદના ભોગવે છે, ઘણી વાર અગ્નિમાં અને ઘણી વાર પાણીમાં પડી જાય છે. અને મેં તેને આપના શિષ્યો પાસે આણ્યો, પણ તેઓ તેને સાજો કરી શક્યા નહિ.”

ઈસુએ જવાબ આપ્યો, “અરે અવિશ્વાસી તથા ભ્રષ્ટ પેઢી! હું ક્યાં સુધી તમારી સાથે રહું, ક્યાં સુધી તમને સહન કરું? તેને અહીં મારી પાસે લાવો.”

અને ઈસુએ દુષ્ટાત્માને ધમકાવ્યો, એટલે તે તેનામાંથી નીકળી ગયો, અને તે જ ઘડીએ બાળક સાજો થઈ ગયો.

પછી શિષ્યોએ એકાંતમાં ઈસુ પાસે આવીને કહ્યું, “અમે તેને કેમ કાઢી શક્યા નહિ?”

તેમણે તેમને કહ્યું, “કેમ કે તમારો વિશ્વાસ નાનો છે. હું તમને સાચે જ કહું છું: જો તમારામાં રાઈના દાણા જેટલો વિશ્વાસ હોય, તો તમે આ પર્વતને કહેશો, ‘અહીંથી ત્યાં ખસી જા,’ અને તે ખસી જશે. તમારે માટે કશું અશક્ય નહિ હોય.” a a v20 સૌથી પ્રાચીન હસ્તપ્રતોમાં અહીં કલમ ૨૧ નથી; પાછળથીની નકલોમાં ઉમેરાયું છે: “પણ આ જાતનું તો પ્રાર્થના તથા ઉપવાસ વગર નીકળતું નથી.”

જ્યારે તેઓ ગાલીલમાં ભેગા થતા હતા, ત્યારે ઈસુએ તેમને કહ્યું, “માનવપુત્ર માણસોના હાથમાં સોંપાવાનો છે, તેઓ તેને મારી નાખશે, અને ત્રીજા દિવસે તે સજીવન થશે.” તેઓ ભારે ખિન્ન થયા.

મંદિરનો કર

કપરનાહૂમમાં પહોંચ્યા ત્યારે મંદિરનો કર ઉઘરાવનારાઓએ પિતર પાસે આવીને પૂછ્યું, “શું તમારા ગુરુ મંદિરનો કર નથી ભરતા?”

તેણે કહ્યું, “ભરે છે.” જ્યારે તે ઘરમાં ગયો, ત્યારે ઈસુ પહેલાં જ બોલ્યા, “સિમોન, તને શું લાગે છે? દુનિયાના રાજાઓ કોની પાસેથી જકાત કે કર ઉઘરાવે છે—પોતાના દીકરાઓ પાસેથી કે પારકાઓ પાસેથી?” b b v25 ઈસુનો આ પ્રશ્ન એક ઊંડા સત્ય તરફ દોરે છે: પોતાના પિતાના ઘરમાં પુત્ર તરીકે તેમને ત્યાં કોઈ કર ભરવાનો નથી—મંદિર તેમના પિતાનું છે, અને તેઓ પુત્ર છે.

અને જ્યારે પિતરે કહ્યું, “પારકાઓ પાસેથી,” ત્યારે ઈસુએ તેને કહ્યું, “તો દીકરાઓ મુક્ત છે.”

“પણ આપણે તેમને ઠોકર ન પમાડીએ, માટે તું સમુદ્ર પર જઈને ગલ નાખ, અને જે પહેલી માછલી ઉપર આવે તેને લે. તેનું મોં ઉઘાડ, એટલે તને એક સિક્કો મળશે. તે લઈને મારે તથા તારે બદલે તેમને આપ.”