மத்தேயு 17

17 ¹ஆறு நாட்களுக்குப் பின்பு, இயேசு பேதுருவையும், யாக்கோபையும், அவனுடைய சகோதரனாகிய யோவானையும் கூட்டிக்கொண்டு, அவர்களை மட்டும் தனித்து ஓர் உயர்ந்த மலையின்மேல் அழைத்துச் சென்றார். ²அவர்களுக்கு முன்பாக அவர் மறுரூபமடைந்தார்: அவருடைய முகம் சூரியனைப்போல் பிரகாசித்தது, அவருடைய வஸ்திரங்கள் ஒளியைப்போல் வெண்மையாயின. ³அப்பொழுது, மோசேயும் எலியாவும் அவரோடே பேசிக்கொண்டிருக்க, திடீரென அவர்களுக்குக் காணப்பட்டார்கள். ⁴பேதுரு இயேசுவை நோக்கி, “ஆண்டவரே, நாம் இங்கே இருக்கிறது நல்லது. உமக்குச் சித்தமானால், இங்கே மூன்று கூடாரங்களைப் போடுவேன்—ஒன்று உமக்கும், ஒன்று மோசேக்கும், ஒன்று எலியாவுக்கும்” என்றான்.

⁵அவன் இன்னும் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, ஒளிமயமான ஒரு மேகம் அவர்களை மூடிக்கொண்டது; அந்த மேகத்திலிருந்து ஒரு சத்தம் உண்டாகி, “இவர் என்னுடைய நேசகுமாரன்; இவரில் நான் பிரியமாயிருக்கிறேன். இவருக்குச் செவிகொடுங்கள்” என்று சொல்லிற்று.

⁶சீஷர்கள் அதைக் கேட்டபோது, முகங்குப்புற விழுந்து மிகவும் பயந்தார்கள்.

⁷ஆனால் இயேசு வந்து அவர்களைத் தொட்டு, “எழுந்திருங்கள், பயப்படாதிருங்கள்” என்றார்.

⁸அவர்கள் கண்களை ஏறெடுத்துப் பார்த்தபோது, இயேசுவைத் தவிர வேறொருவரையும் காணவில்லை.

⁹மலையிலிருந்து இறங்கும்போது, இயேசு அவர்களை நோக்கி, “மனுஷகுமாரன் மரித்தோரிலிருந்து எழுந்திருக்கும்வரை, இந்தத் தரிசனத்தை ஒருவருக்கும் சொல்லவேண்டாம்” என்று கட்டளையிட்டார்.

¹⁰அப்பொழுது சீஷர்கள் அவரை நோக்கி, “அப்படியானால், எலியா முந்தி வரவேண்டும் என்று வேதபாரகர் சொல்கிறார்களே, ஏன்?” என்று கேட்டார்கள்.

¹¹அதற்கு அவர், “எலியா முந்தி வந்து, எல்லாவற்றையும் சீர்படுத்துவது மெய்தான். ¹²ஆனால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: எலியா ஏற்கெனவே வந்துவிட்டான்; அவர்கள் அவனை அறியாமல், தங்கள் இஷ்டப்படி அவனுக்குச் செய்தார்கள். அப்படியே மனுஷகுமாரனும் அவர்கள் கைகளினால் பாடுபடப்போகிறார்” என்றார்.

¹³அப்பொழுது அவர் யோவான்ஸ்நானனைக்குறித்துத் தங்களோடே பேசினார் என்று சீஷர்கள் அறிந்துகொண்டார்கள்.

வேதனைப்பட்ட ஒரு பிள்ளையை இயேசு சொஸ்தமாக்குகிறார்

¹⁴அவர்கள் ஜனக்கூட்டத்தண்டையில் வந்தபோது, ஒரு மனிதன் அவரிடத்தில் வந்து, அவருக்கு முன்பாக முழங்கால்படியிட்டு, ¹⁵“ஆண்டவரே, என் மகன்மேல் இரங்கும்; அவன் வலிப்பினால் வேதனைப்பட்டு, அடிக்கடி நெருப்பிலும், அடிக்கடி தண்ணீரிலும் விழுகிறான். ¹⁶அவனை உம்முடைய சீஷர்களிடத்தில் கொண்டுவந்தேன்; அவர்களால் அவனைச் சொஸ்தமாக்கக் கூடவில்லை” என்று சொன்னான்.

¹⁷இயேசு பிரதியுத்தரமாக, “விசுவாசமில்லாத, மாறுபாடான சந்ததியே! எதுவரைக்கும் நான் உங்களோடிருப்பேன்? எதுவரைக்கும் உங்களைச் சகித்திருப்பேன்? அவனை என்னிடத்தில் கொண்டுவாருங்கள்” என்றார்.

¹⁸இயேசு அந்தப் பிசாசை அதட்டினார்; உடனே அது அவனைவிட்டு நீங்கிற்று, அந்தப் பிள்ளையும் அந்நேரமே சொஸ்தமானான்.

¹⁹அப்பொழுது சீஷர்கள் இயேசுவினிடத்தில் தனித்து வந்து, “அதை எங்களால் ஏன் துரத்திவிடக் கூடாமற்போயிற்று?” என்று கேட்டார்கள்.

²⁰அதற்கு அவர், “உங்கள் விசுவாசம் சிறிதாயிருப்பதினால்தான். மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: கடுகுவிதையளவு விசுவாசம் உங்களுக்கு இருந்தால், நீங்கள் இந்த மலையைப் பார்த்து, ‘இங்கிருந்து அங்கே நகர்ந்துபோ’ என்று சொன்னால், அது நகர்ந்துபோகும். உங்களுக்கு ஒன்றும் கூடாதிராது” என்றார். ^a a v20 ஆரம்பகால கையெழுத்துப் பிரதிகளில் இங்கே 21ஆம் வசனம் இல்லை; பிற்காலப் பிரதிகள் சேர்க்கின்றன: “ஆயினும், இந்த ஜாதியானது ஜெபத்தினாலும் உபவாசத்தினாலுமேயன்றி வேறு எவ்விதத்தினாலும் புறப்பட்டுப்போகாது.”

²²அவர்கள் கலிலேயாவிலே கூடியிருக்கும்போது, இயேசு அவர்களை நோக்கி, “மனுஷகுமாரன் மனிதர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்படப்போகிறார்; ²³அவர்கள் அவரைக் கொலைசெய்வார்கள், மூன்றாம் நாளிலே அவர் எழுப்பப்படுவார்” என்றார். அவர்கள் மிகவும் துக்கமடைந்தார்கள்.

தேவாலய வரி

²⁴அவர்கள் கப்பர்நகூமுக்கு வந்தபோது, தேவாலய வரி வசூலிக்கிறவர்கள் பேதுருவினிடத்தில் வந்து, “உங்கள் போதகர் தேவாலய வரி செலுத்துகிறதில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

²⁵அதற்கு அவன், “செலுத்துகிறார்” என்றான். அவன் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்தபோது, இயேசு முந்திக்கொண்டு, “சீமோனே, உனக்கு எப்படித் தோன்றுகிறது? பூமியின் ராஜாக்கள் யாரிடத்திலிருந்து ஆயத்தையும் வரியையும் வாங்குகிறார்கள்—தங்கள் சொந்தப் புத்திரரிடத்திலிருந்தோ, அல்லது அந்நியரிடத்திலிருந்தோ?” என்றார். ^b b v25 இயேசுவின் கேள்வி ஆழமான ஒரு சத்தியத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது: தம்முடைய பிதாவின் வீட்டில் குமாரனாயிருக்கிற அவர் அங்கே எந்த வரியும் செலுத்தக் கடமைப்படவில்லை—தேவாலயம் அவருடைய பிதாவினுடையது, அவரோ குமாரன்.

²⁶பேதுரு, “அந்நியரிடத்திலிருந்து” என்று சொன்னபோது, இயேசு அவனை நோக்கி, “அப்படியானால் புத்திரர் விடுதலையாயிருக்கிறார்களே.

²⁷ஆயினும், நாம் அவர்களுக்கு இடறலாயிராதபடிக்கு, நீ கடலுக்குப் போய், தூண்டில்போட்டு, முதலாவது அகப்படுகிற மீனைப் பிடி. அதின் வாயைத் திறந்தால், ஒரு நாணயம் காண்பாய். அதை எடுத்து, எனக்காகவும் உனக்காகவும் அவர்களுக்குக் கொடு” என்றார்.