മത്തായി 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ആറു ദിവസത്തിനുശേഷം, യേശു പത്രോസിനെയും യാക്കോബിനെയും അവന്റെ സഹോദരനായ യോഹന്നാനെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട് അവരെ മാത്രം ഒരു ഉയർന്ന മലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. ²അവിടുന്ന് അവരുടെ മുമ്പിൽ രൂപാന്തരപ്പെട്ടു: അവിടുത്തെ മുഖം സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു, വസ്ത്രങ്ങൾ വെളിച്ചംപോലെ വെണ്മയായി. ³പെട്ടെന്ന്, മോശയും ഏലിയാവും അവർക്കു പ്രത്യക്ഷരായി അവിടുത്തോടു സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ⁴പത്രോസ് യേശുവിനോടു പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, നാം ഇവിടെ ആയിരിക്കുന്നതു നല്ലത്. അങ്ങ് ഇച്ഛിക്കുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ മൂന്നു കൂടാരം ഉണ്ടാക്കാം—ഒന്ന് അങ്ങേക്ക്, ഒന്ന് മോശയ്ക്ക്, ഒന്ന് ഏലിയാവിന്.”

⁵അവൻ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ശോഭയുള്ള ഒരു മേഘം അവരെ മൂടി, മേഘത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ; ഇവനിൽ ഞാൻ പ്രസാദിക്കുന്നു. ഇവന്റെ വാക്കു കേൾക്കുവിൻ.”

⁶ശിഷ്യന്മാർ അതു കേട്ടപ്പോൾ, അവർ കമിഴ്ന്നുവീണ് അത്യന്തം ഭയപ്പെട്ടു.

⁷എന്നാൽ യേശു വന്ന് അവരെ തൊട്ടുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേല്ക്കുവിൻ, ഭയപ്പെടേണ്ട.”

⁸അവർ തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ, യേശുവിനെ മാത്രമേ കണ്ടുള്ളൂ.

⁹അവർ മലയിറങ്ങുമ്പോൾ, യേശു അവരോടു കല്പിച്ചു: “മനുഷ്യപുത്രൻ മരിച്ചവരിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കുന്നതുവരെ ഈ ദർശനം ആരോടും പറയരുത്.”

¹⁰ശിഷ്യന്മാർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “എന്നാൽ ഏലിയാവ് ആദ്യം വരേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ശാസ്ത്രിമാർ പറയുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?”

¹¹അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഏലിയാവ് വരുന്നുണ്ട്, അവൻ സകലവും യഥാസ്ഥാനപ്പെടുത്തും. ¹²എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഏലിയാവ് ഇതിനകം വന്നുകഴിഞ്ഞു, അവർ അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല, തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ അവനോടു പെരുമാറി. അങ്ങനെതന്നെ മനുഷ്യപുത്രനും അവരുടെ കൈയാൽ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുവാൻ പോകുന്നു.”

¹³അപ്പോൾ അവിടുന്ന് യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെക്കുറിച്ചാണ് തങ്ങളോടു സംസാരിച്ചതെന്ന് ശിഷ്യന്മാർ ഗ്രഹിച്ചു.

യേശു വേദനയനുഭവിക്കുന്ന ഒരു ബാലനെ സൗഖ്യമാക്കുന്നു

¹⁴അവർ ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ, ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വന്ന് അവിടുത്തെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി, ¹⁵ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, എന്റെ മകനോടു കരുണ തോന്നേണമേ, അവന് അപസ്മാരമുണ്ട്, അത്യന്തം കഷ്ടപ്പെടുന്നു, പലപ്പോഴും തീയിലും പലപ്പോഴും വെള്ളത്തിലും വീഴുന്നു. ¹⁶ഞാൻ അവനെ അങ്ങയുടെ ശിഷ്യന്മാരുടെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു, എന്നാൽ അവർക്ക് അവനെ സൗഖ്യമാക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.”

¹⁷യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “അവിശ്വാസവും വക്രതയുമുള്ള തലമുറയേ! എത്രത്തോളം ഞാൻ നിങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കേണം, എത്രത്തോളം നിങ്ങളെ സഹിക്കേണം? അവനെ ഇവിടെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുവിൻ.”

¹⁸യേശു ഭൂതത്തെ ശാസിച്ചു, അത് അവനിൽനിന്നു പുറത്തുപോയി, ആ ബാലൻ തത്ക്ഷണം സൗഖ്യമായി.

¹⁹പിന്നീട് ശിഷ്യന്മാർ സ്വകാര്യമായി യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു ചോദിച്ചു: “ഞങ്ങൾക്ക് അതിനെ പുറത്താക്കുവാൻ കഴിയാഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്?”

²⁰അവിടുന്ന് അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ചെറുതായതുകൊണ്ടുതന്നെ. ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: കടുകുമണിയോളം വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഈ മലയോട്, ‘ഇവിടെനിന്ന് അവിടേക്കു നീങ്ങുക’ എന്നു പറയും, അത് നീങ്ങും. നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും അസാധ്യമായിരിക്കുകയില്ല.” ^a a v20 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ ഒരു 21-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാലത്തെ പകർപ്പുകൾ ഇപ്രകാരം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “എന്നാൽ ഈ വർഗം പ്രാർഥനയാലും ഉപവാസത്താലുമല്ലാതെ പുറത്തുപോകുന്നില്ല.”

²²അവർ ഗലീലയിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടിയിരിക്കുമ്പോൾ, യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “മനുഷ്യപുത്രൻ മനുഷ്യരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടുവാൻ പോകുന്നു, ²³അവർ അവനെ കൊല്ലും, മൂന്നാം ദിവസം അവൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്ക്കും.” അവർ അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി.

ദൈവാലയനികുതി

²⁴അവർ കഫർന്നഹൂമിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദൈവാലയനികുതി പിരിക്കുന്നവർ പത്രോസിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു ചോദിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ ഗുരു ദൈവാലയനികുതി കൊടുക്കുന്നില്ലയോ?”

²⁵“ഉവ്വ്” എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അവൻ വീട്ടിൽ കടന്നപ്പോൾ, യേശു ആദ്യം സംസാരിച്ചു: “ശിമോനേ, നീ എന്തു വിചാരിക്കുന്നു? ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ ആരിൽനിന്നാണ് ചുങ്കമോ നികുതിയോ പിരിക്കുന്നത്—തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കളിൽനിന്നോ, അതോ അന്യരിൽനിന്നോ?” ^b b v25 യേശുവിന്റെ ചോദ്യം ആഴമേറിയ ഒരു സത്യത്തിലേക്കു വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു: തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനത്തിലെ പുത്രനെന്ന നിലയിൽ, അവിടുന്ന് അവിടെ ഒരു നികുതിയും കൊടുക്കേണ്ടതില്ല — ദൈവാലയം തന്റെ പിതാവിന്റേതാണ്, അവിടുന്ന് പുത്രനും.

²⁶പത്രോസ് “അന്യരിൽനിന്ന്” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “എങ്കിൽ മക്കൾ സ്വതന്ത്രരാണല്ലോ.”

²⁷“എന്നാൽ നാം അവർക്ക് ഇടർച്ചവരുത്താതിരിക്കേണ്ടതിന്, നീ കടലിൽ ചെന്ന് ഒരു ചൂണ്ടൽ ഇട്ട്, ആദ്യം പൊങ്ങിവരുന്ന മീനിനെ പിടിക്കുക. അതിന്റെ വായ് തുറക്കുമ്പോൾ ഒരു നാണയം കാണും. അത് എടുത്ത് എനിക്കും നിനക്കുംവേണ്ടി അവർക്കു കൊടുക്കുക.”