മത്തായി 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ആ സമയത്ത് ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, “എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ ആര്?” എന്ന് ചോദിച്ചു.

²അവിടുന്ന് ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയെ തന്റെ അടുക്കൽ വിളിച്ച് അവരുടെ നടുവിൽ നിർത്തി,

³പിന്നീട് അവിടുന്ന് പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിങ്ങളോട് സത്യമായി പറയുന്നു: നിങ്ങൾ മനംതിരിഞ്ഞ് ചെറിയ കുട്ടികളെപ്പോലെ ആകുന്നില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ ഒരിക്കലും പ്രവേശിക്കുകയില്ല. ⁴അതുകൊണ്ട് ഈ ചെറിയ കുട്ടിയെപ്പോലെ തന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തുന്നവനാണ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയവൻ. ⁵എന്റെ നാമത്തിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയെ സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നു.”

ചെറിയവരെ ഇടറിക്കുന്നത്

⁶“എന്നാൽ എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ ചെറിയവരിൽ ഒരുവനെ ഇടറിക്കുന്നവന്റെ കഴുത്തിൽ ഒരു വലിയ തിരികല്ല് കെട്ടി അവനെ കടലിന്റെ ആഴത്തിൽ മുക്കിക്കളയുന്നതാണ് അവന് നല്ലത്.”

⁷“ഇടർച്ചവരുത്തുന്ന കാര്യങ്ങൾനിമിത്തം ലോകത്തിന് അയ്യോ കഷ്ടം! അവ വരേണ്ടതുതന്നെ; എന്നാൽ അവ വരുത്തുന്നവന് കഷ്ടം. ⁸നിന്റെ കൈയോ കാലോ നിന്നെ ഇടറിക്കുന്നെങ്കിൽ, അത് വെട്ടി എറിഞ്ഞുകളയുക. രണ്ടു കൈയും രണ്ടു കാലും ഉണ്ടായിരുന്ന് നിത്യാഗ്നിയിൽ എറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ, അംഗഹീനനായോ മുടന്തനായോ ജീവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.” ⁹നിന്റെ കണ്ണ് നിന്നെ ഇടറിക്കുന്നെങ്കിൽ, അത് ചൂഴ്ന്നെടുത്ത് എറിഞ്ഞുകളയുക. രണ്ടു കണ്ണും ഉണ്ടായിരുന്ന് നരകാഗ്നിയിൽ എറിയപ്പെടുന്നതിനെക്കാൾ, ഒറ്റക്കണ്ണുമായി ജീവനിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

കാണാതെപോയ ഒരു ആടിനെ പിതാവ് അന്വേഷിക്കുന്നു

¹⁰“ഈ ചെറിയവരിൽ ഒരുവനെ നിങ്ങൾ നിന്ദിക്കാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിക്കുവിൻ. ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറയുന്നു, സ്വർഗത്തിൽ അവരുടെ ദൂതന്മാർ സ്വർഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവിന്റെ മുഖം എപ്പോഴും കാണുന്നു.” ^a a v10 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ 11-ആം വാക്യം ഇല്ല; പിൽക്കാല പകർപ്പുകൾ ഇത് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു: “കാണാതെപോയവരെ രക്ഷിക്കാൻ മനുഷ്യപുത്രൻ വന്നു.”

¹²“നിങ്ങൾക്ക് എന്തു തോന്നുന്നു? ഒരു മനുഷ്യന് നൂറ് ആടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്ന് അതിൽ ഒന്ന് വഴിതെറ്റിപ്പോയാൽ, തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിനെ മലകളിൽ വിട്ടിട്ട് വഴിതെറ്റിയതിനെ അന്വേഷിച്ചുപോകുകയില്ലയോ? ¹³അതിനെ കണ്ടെത്തിയാൽ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു: വഴിതെറ്റാത്ത തൊണ്ണൂറ്റൊമ്പതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതിനെക്കാൾ അതിനെക്കുറിച്ച് അവൻ അധികം സന്തോഷിക്കുന്നു. ¹⁴അങ്ങനെതന്നെ, ഈ ചെറിയവരിൽ ഒരുവൻ നശിച്ചുപോകുന്നത് സ്വർഗസ്ഥനായ നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടമല്ല.”

ഒരു സഹോദരൻ നിന്നോട് പാപം ചെയ്യുമ്പോൾ

¹⁵“നിന്റെ സഹോദരൻ നിന്നോട് പാപം ചെയ്താൽ, നീ ചെന്ന് നീയും അവനും തനിച്ചായിരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ തെറ്റ് അവനെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക. അവൻ കേട്ടാൽ, നീ നിന്റെ സഹോദരനെ നേടി. ¹⁶എന്നാൽ അവൻ കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ വായ്കൊണ്ട് എല്ലാ കാര്യവും ഉറപ്പാകേണ്ടതിന് ഒന്നോ രണ്ടോ പേരെ നിന്നോടൊപ്പം കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുക. ¹⁷അവരെയും അവൻ കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, സഭയോട് പറയുക. സഭയെയും അവൻ കേൾക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവനെ ഒരു അന്യനെപ്പോലെയോ ചുങ്കക്കാരനെപ്പോലെയോ കരുതുക. ¹⁸ഞാൻ നിങ്ങളോട് സത്യമായി പറയുന്നു, നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതെന്തും സ്വർഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെടും, നിങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെന്തും സ്വർഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെടും. ¹⁹വീണ്ടും, ഞാൻ നിങ്ങളോട് സത്യമായി പറയുന്നു: നിങ്ങളിൽ രണ്ടുപേർ ഭൂമിയിൽ യാചിക്കുന്ന ഏതു കാര്യത്തെക്കുറിച്ചും യോജിച്ചാൽ, സ്വർഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവ് അത് അവർക്കായി ചെയ്യും. ²⁰എന്തെന്നാൽ രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ എന്റെ നാമത്തിൽ ഒരുമിച്ചുകൂടുന്നിടത്ത്, അവിടെ അവരുടെ നടുവിൽ ഞാൻ ഉണ്ട്.”

പിതാവിന്റെ ക്ഷമയും നമ്മുടെ ക്ഷമയും

²¹അപ്പോൾ പത്രോസ് യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു: “കർത്താവേ, എന്നോട് പാപം ചെയ്യുന്ന എന്റെ സഹോദരനോട് ഞാൻ എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണം? ഏഴു പ്രാവശ്യംവരെയോ?”

²²യേശു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു, ഏഴു പ്രാവശ്യമല്ല, എഴുപത്തേഴു പ്രാവശ്യംവരെ. ²³അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രാജ്യം തന്റെ ദാസന്മാരുമായി കണക്ക് തീർക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു രാജാവിനോട് സദൃശമാണ്. ²⁴അവൻ കണക്ക് തീർക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, വളരെ വലിയൊരു തുക കടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരുവനെ അവന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. ²⁵അവന് കൊടുത്തുതീർക്കാൻ കഴിയാഞ്ഞതിനാൽ, അവനെയും അവന്റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും അവനുള്ളതൊക്കെയും വിറ്റ് കടം തീർക്കാൻ അവന്റെ യജമാനൻ കല്പിച്ചു.

²⁶അപ്പോൾ ആ ദാസൻ അവന്റെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തി, ‘എന്നോട് ക്ഷമയോടിരിക്കണമേ, ഞാൻ എല്ലാം തിരിച്ചടച്ചുകൊള്ളാം’ എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു. ²⁷ആ ദാസന്റെ യജമാനൻ, ഹൃദയത്തിൽ കരുണ തോന്നി, അവനെ വിട്ടയച്ച് കടം ക്ഷമിച്ചു.

²⁸ആ ദാസൻ പുറത്തുപോയി, തനിക്ക് നൂറു ദിവസത്തെ കൂലി കടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സഹഭൃത്യനെ കണ്ട്, അവനെ പിടിച്ച് ‘നീ എനിക്ക് തരാനുള്ളത് തിരിച്ചുതരിക!’ എന്ന് പറഞ്ഞ് അവന്റെ കഴുത്തിന് ഞെരിക്കാൻ തുടങ്ങി.

²⁹അപ്പോൾ അവന്റെ സഹഭൃത്യൻ മുട്ടുകുത്തി, ‘എന്നോട് ക്ഷമയോടിരിക്കണമേ; ഞാൻ നിനക്ക് തിരിച്ചടച്ചുകൊള്ളാം’ എന്ന് അവനോട് അപേക്ഷിച്ചു. ³⁰എന്നാൽ അവൻ വിസമ്മതിച്ച്, ചെന്ന് കടം കൊടുത്തുതീർക്കുന്നതുവരെ അവനെ തടവിൽ ഇട്ടു. ³¹സംഭവിച്ചത് കണ്ടിട്ട്, അവന്റെ സഹഭൃത്യന്മാർ ഏറ്റവും ദുഃഖിച്ച്, ചെന്ന് സംഭവിച്ചതെല്ലാം തങ്ങളുടെ യജമാനനോട് പറഞ്ഞു.

³²അപ്പോൾ യജമാനൻ അവനെ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു: ‘ദുഷ്ട ദാസാ, നീ എന്നോട് അപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ആ കടമെല്ലാം ക്ഷമിച്ചു. ³³ഞാൻ നിന്നോട് കരുണ കാണിച്ചതുപോലെ, നിന്റെ സഹഭൃത്യനോട് നീയും കരുണ കാണിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ലയോ?’ ³⁴കോപിച്ച്, അവന്റെ യജമാനൻ മുഴുവൻ കടവും അവൻ തിരിച്ചടയ്ക്കുന്നതുവരെ അവനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവരുടെ കൈയിൽ ഏല്പിച്ചു. ³⁵നിങ്ങളിൽ ഓരോരുത്തനും തന്റെ സഹോദരനോട് ഹൃദയപൂർവം ക്ഷമിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, സ്വർഗസ്ഥനായ എന്റെ പിതാവും നിങ്ങളോട് അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്യും.”