متى 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹په هغه وخت کښې مريدان عيسىٰ ته راغلل او تپوس يې وکړو چې، ”نو د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې تر ټولو مشر څوک دے؟“

²هغۀ يو کوچنے ځان ته راوغوښتو او د هغوئ په مينځ کښې يې ودراوو،

³او وې فرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، ترڅو چې تاسو بدل نۀ شئ او د کوچنيانو په شان نۀ شئ، نو د زمونږ پلار بادشاهۍ ته به هيڅکله داخل نۀ شئ. ⁴نو څوک چې د دې کوچنى په شان ځان عاجزه کړى، هغه د زمونږ پلار په بادشاهۍ کښې تر ټولو مشر دے. ⁵او څوک چې زما په نوم داسې يو کوچنے قبول کړى، هغه ما قبلوى.“

کوچنيانو لره د لغزش سبب ګرځېدل

⁶”خو څوک چې په ما ايمان لرُونکو دې کوچنيانو نه يو ته د لغزش سبب شى، نو د دۀ دپاره به ښۀ دا وى چې د هغۀ په غاړه د ژرندې دروند تيږه وتړلے شى او د سمندر په ژورو اوبو کښې ډوب کړلے شى.“

⁷”د دې دُنيا دپاره افسوس دے د هغه شيانو په سبب چې د لغزش سبب ګرځى! دغه شيان خو به خامخا راځى، خو افسوس دے په هغه چا باندې چې دا راولى. ⁸کۀ ستا لاس يا پښه تا ته د لغزش سبب شى، نو هغه پرې کړه او لرې يې وغورځوه. تا له ښۀ دا دى چې ګوډ يا شل ژوندون ته داخل شې، نه دا چې دواړه لاسونه يا دواړه پښې دې وى او په ابدى اور کښې وغورځولے شې.“ ⁹کۀ ستا سترګه تا ته د لغزش سبب شى، نو هغه وباسه او لرې يې وغورځوه. تا له ښۀ دا دى چې په يوه سترګه ژوندون ته داخل شې، نه دا چې دواړه سترګې دې وى او د دوزخ اور ته وغورځولے شې.

پلار د يوې ورکې ګډې لټون کوى

¹⁰”خبردار اوسئ چې د دې کوچنيانو نه يو هم سپک ونۀ ګڼئ. زۀ تاسو ته وايم چې د هغوئ فرښتې په آسمان کښې تل زما د آسمانى پلار مخ ويني.“ ^a a v10 تر ټولو پخوانيو نسخو کښې دلته ۱۱ آيت نشته؛ وروستو نقلونه دا زياتوى چې، ”ځکه چې اِبن آدم د ورکو د خلاصولو دپاره راغلو.“

¹²”تاسو څۀ خيال کوئ؟ کۀ د يو سړى سل ګډې وى او يوه ترې ورکه شى، نو آيا هغه به نهه نوے په غرونو کښې پرې نۀ ږدى او د هغې ورکې په لټه کښې به لاړ نۀ شى؟ ¹³کۀ هغه هغه ومومى، نو زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، هغه پرې تر هغه نهه نوے زيات خوشحاليږى چې هيڅکله ورکې شوې نۀ وې. ¹⁴نو دا ستاسو د آسمانى پلار رضا نۀ ده چې د دې کوچنيانو نه يو هلاک شى.“

کله چې ورور ستا خلاف ګناه وکړى

¹⁵”کۀ ستا ورور ستا خلاف ګناه وکړى، نو لاړ شه او تنها د ده سره، تۀ او هغه، د هغۀ غلطى ورته ښکاره کړه. کۀ هغه ستا خبره ومنى، نو تا خپل ورور بيا وګټلو. ¹⁶خو کۀ هغه ونۀ منى، نو يو يا دوه نور ځان سره راوله، دې دپاره چې هره خبره د دوو يا درو ګواهانو په خوله ثابته شى. ¹⁷کۀ هغه د هغوئ خبره هم ونۀ منى، نو کليسا ته ووايه. کۀ هغه د کليسا خبره هم ونۀ منى، نو د هغۀ سره د يو غير قوم يا د محصول راټولوُونکى په شان سلوک وکړه. ¹⁸زۀ تاسو ته رښتيا وايم، څۀ چې تاسو په زمکه باندې وتړئ، هغه به په آسمان کښې هم تړلے شى، او څۀ چې تاسو په زمکه باندې خلاص کړئ، هغه به په آسمان کښې هم خلاص شى. ¹⁹بيا، زۀ تاسو ته رښتيا وايم چې، کۀ په زمکه باندې ستاسو نه دوه کسان د هرې خبرې په حقله چې هغوئ غواړى اتفاق وکړى، نو زما آسمانى پلار به دا د هغوئ دپاره وکړى. ²⁰ځکه چې چرته چې دوه يا درے کسان زما په نوم راټول وى، هلته زۀ د هغوئ په مينځ کښې يم.“

د پلار معافى او زمونږه

²¹بيا پطروس عيسىٰ ته راغلو او ورته يې ووئيل چې، ”اے مالِکه، زۀ به خپل هغه ورور ته چې زما خلاف ګناه کوى څو ځله معافى کوم؟ آيا تر اووۀ ځله؟“

²²عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”زۀ تا ته وايم، اووۀ ځله نه، بلکې اووۀ اويا ځله. ²³نو د زمونږ پلار بادشاهى د داسې يو بادشاه په شان ده چې غوښتل يې د خپلو نوکرانو سره حساب صفا کړى. ²⁴کله چې هغۀ حساب شروع کړو، نو يو داسې سړے ورته راوستلے شو چې ډېر لوئ پور يې ورباندې وو. ²⁵چونکه هغه د ادا کولو جوګه نۀ وو، نو د هغۀ مالِک حُکم وکړو چې هغه، د هغۀ ښځه، بچى او هر څۀ چې د هغۀ وُو خرڅ کړلے شى، او پور دې ادا کړلے شى.“

²⁶نو نوکر د هغۀ په وړاندې په ګونډو شو او منت يې وکړو چې، ”زما سره صبر وکړه، او زۀ به هر څۀ ادا کړم. ²⁷د هغه نوکر مالِک ته رحم راغلو، نو هغه يې خوشې کړو او پور يې ورته معاف کړو.“

²⁸”بيا هغه نوکر بهر لاړو او يو داسې همکار نوکر يې وموندلو چې د سلو ورځو مزدورى يې ورباندې پور وه، نو هغه يې ونيولو او د هغۀ غاړه يې مښل شروع کړله چې، ’څۀ چې زما پور درباندې دى هغه ادا کړه!‘“

²⁹نو د هغۀ همکار نوکر په ګونډو شو او منت يې ورته وکړو چې، ”زما سره صبر وکړه؛ زۀ به تا ته ادا کړم. ³⁰خو هغۀ انکار وکړو او لاړو او هغه يې قېدخانه ته واچولو، ترڅو چې پور ادا کړى. ³¹کله چې نورو همکارو نوکرانو وليدل چې څۀ وشول، نو ډېر خفه شول او لاړل او خپل مالِک ته يې هر څۀ چې وشوى وُو ووئيل.“

³²بيا د هغۀ مالِک هغه راوغوښتو. ”اے بدکاره نوکره،“ هغۀ ووئيل، ”ما ستا ټول هغه پور درته معاف کړو ځکه چې تا زما نه منت وکړو. ³³آيا تا له نۀ ښايېدل چې تۀ هم په خپل همکار نوکر رحم وکړې، لکه چې ما په تا رحم وکړو؟ ³⁴د هغۀ مالِک په غصه شو او هغه يې عذاب ورکوُونکو ته وسپارلو، ترڅو چې ټول پور ادا کړى. ³⁵زما آسمانى پلار به تاسو سره هم همداسې وکړى، کۀ ستاسو نه هر څوک خپل ورور ته د زړۀ نه معافى ونۀ کړى.“