हाम्रा पिताको राज्यमा सबैभन्दा महान् को हो?

उहाँका पिताको राज्यमा सबैभन्दा ठूलो को हो भनी सोधिँदा, येशू एउटा बालकलाई तिनीहरूको बीचमा उभ्याउनुहुन्छ। उहाँ साना जनलाई ठेस खुवाउनेबारे चेताउनुहुन्छ, भाइलाई एकान्तमा कसरी सामना गर्ने भनी बताउनुहुन्छ, र अपार ऋण माफ पाएर पनि सानो ऋणका लागि अर्को मानिसको घाँटी निचोर्ने एक सेवकको कथाले टुङ्ग्याउनुहुन्छ।

अध्याय 18।

त्यस बेला चेलाहरू येशूकहाँ आएर सोधे, “हाम्रा पिताको राज्यमा सबैभन्दा महान् को हो त?”

एउटा सानो बालकलाई आफूकहाँ बोलाएर उहाँले त्यसलाई तिनीहरूका बीचमा राख्नुभयो,

अनि भन्नुभयो, “म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु: तिमीहरू नफर्की साना बालकहरूजस्तै नभएसम्म, हाम्रा पिताको राज्यमा कहिल्यै प्रवेश गर्नेछैनौ। यसकारण जसले आफैलाई यो सानो बालकजस्तै विनम्र तुल्याउँछ, त्यही नै हाम्रा पिताको राज्यमा सबैभन्दा महान् हो। अनि जसले यस्तो एउटा सानो बालकलाई मेरो नाममा स्वागत गर्छ, त्यसले मलाई नै स्वागत गर्छ।”

साना जनलाई ठेस पुर्‍याउनु

“तर ममाथि विश्वास गर्ने यी साना जनमध्ये कसैलाई जसले ठेस पुर्‍याउँछ—त्यसको घाँटीमा गह्रौँ जाँतो झुन्ड्याएर समुद्रको गहिराइमा डुबाइदिनु नै त्यसको निम्ति असल हुन्छ।”

“ठेस पुर्‍याउने कुराहरूका कारण संसारलाई धिक्कार! ती त आउनैपर्छ, तर ती ल्याउने मानिसलाई धिक्कार। यदि तिम्रो हात वा खुट्टाले तिमीलाई ठेस पुर्‍याउँछ भने, त्यसलाई काटेर फ्याँकिदेऊ। दुवै हात वा दुवै खुट्टा राखेर अनन्त आगोमा फालिनुभन्दा लुलो वा लङ्गडो भएर जीवनमा प्रवेश गर्नु नै असल हो।” यदि तिम्रो आँखाले तिमीलाई ठेस पुर्‍याउँछ भने, त्यसलाई निकालेर फ्याँकिदेऊ। दुवै आँखा राखेर नरकको आगोमा फालिनुभन्दा एउटै आँखाले जीवनमा प्रवेश गर्नु नै असल हो।

हराएको एउटा भेडालाई पिताले खोज्नुहुन्छ

“होसियार होओ, यी साना जनमध्ये कसैलाई तुच्छ नठान। म तिमीहरूलाई भन्छु, स्वर्गमा तिनीहरूका स्वर्गदूतहरूले स्वर्गमा मेरा पिताको मुहार सधैँ देख्छन्।” ^a

“तिमीहरूलाई के लाग्छ? यदि कुनै मानिससँग एक सय वटा भेडा छन् र तीमध्ये एउटा हराउँछ भने, के त्यसले पहाडहरूमा उनान्सय वटा छोडेर त्यो हराएको एउटालाई खोज्न जाँदैन र? यदि त्यसले त्यो भेट्यो भने, म तिमीहरूलाई पक्का भन्छु: कहिल्यै नहराएका उनान्सयभन्दा त्यो एउटाको निम्ति त्यो धेरै आनन्दित हुन्छ। त्यसैले यी साना जनमध्ये एउटै पनि नष्ट होस् भन्ने तिमीहरूका स्वर्गमा हुनुहुने पिताको इच्छा होइन।’

कुनै भाइले तिम्रो विरुद्धमा पाप गर्दा

“यदि तिम्रो भाइले तिम्रो विरुद्धमा पाप गर्छ भने, गएर त्यसलाई त्यसको गल्ती देखाऊ—तिमी र त्यो मात्र। यदि त्यसले सुन्यो भने, तिमीले आफ्नो भाइलाई फर्काइलियौ। तर यदि त्यसले सुन्दैन भने, आफूसँग एक वा दुई जनालाई ल्याऊ, ताकि हरेक कुरा दुई वा तीन जना साक्षीका मुखले प्रमाणित होस्। यदि त्यसले तिनीहरूको पनि सुन्दैन भने, मण्डलीलाई भन। यदि त्यसले मण्डलीको पनि सुन्दैन भने, त्यसलाई एउटा परदेशी वा कर उठाउनेजस्तै ठान। म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु, तिमीहरूले पृथ्वीमा जे बाँध्छौ, त्यो स्वर्गमा बाँधिनेछ, र तिमीहरूले पृथ्वीमा जे फुकाउँछौ, त्यो स्वर्गमा फुकाइनेछ। फेरि, म तिमीहरूलाई साँचो भन्छु: यदि तिमीहरूमध्ये दुई जना पृथ्वीमा मागिने कुनै कुराबारे सहमत हुन्छौ भने, स्वर्गमा हुनुहुने मेरा पिताले तिनीहरूका निम्ति त्यो गरिदिनुहुनेछ। किनकि जहाँ दुई वा तीन जना मेरो नाममा एकसाथ भेला हुन्छन्, त्यहाँ म तिनीहरूका बीचमा हुन्छु।”

पिताको क्षमा र हाम्रो क्षमा

तब पत्रुस येशूकहाँ आएर भने, “प्रभु, मेरो विरुद्धमा पाप गर्ने मेरो भाइलाई मैले कति पटक क्षमा गर्नुपर्छ? सात पटकसम्म?”

येशूले जवाफ दिनुभयो, “म तिमीलाई भन्छु, सात पटक होइन, तर सतहत्तर पटक। यसैकारण हाम्रा पिताको राज्य त्यस्तो राजाजस्तो हो, जसले आफ्ना नोकरहरूसँग हिसाब मिलाउन चाहे। जब तिनले हिसाब मिलाउन थाले, धेरै ठूलो रकम ऋणी एक जना मानिसलाई तिनीकहाँ ल्याइयो। त्यसले तिर्न नसकेकाले, त्यसका मालिकले त्यो, त्यसकी पत्नी, छोराछोरी र त्यससँग भएको सबै थोक बेचेर ऋण चुक्ता गर्ने आज्ञा दिए।”

त्यसैले त्यो नोकर तिनको अगाडि घुँडा टेकेर बिन्ती गर्‍यो, “मसँग धैर्य गर्नुहोस्, म सबै थोक तिर्नेछु। त्यस नोकरका मालिकको हृदय दयाले भरिएर, तिनले त्यसलाई छोडिदिए र त्यसको ऋण क्षमा गरिदिए।”

“त्यसपछि त्यो नोकर बाहिर गएर, त्यसको सय दिनको ज्यालाबराबर ऋणी एक जना सङ्गी नोकरलाई भेट्यो, र त्यसलाई समातेर घाँटी अँठ्याउन थाल्यो: ‘तैँले मलाई तिर्नुपर्ने तिर्!’”

त्यसैले त्यसको सङ्गी नोकर घुँडा टेकेर त्यससँग बिन्ती गर्‍यो, “मसँग धैर्य गर्, म तँलाई तिर्नेछु। तर त्यसले इन्कार गर्‍यो, र गएर त्यसले ऋण नतिरेसम्मका लागि त्यसलाई झ्यालखानामा हालिदियो। भएको कुरा देखेर, त्यसका सङ्गी नोकरहरू अत्यन्तै दुःखी भए, र गएर आफ्ना मालिकलाई भएको सबै कुरा बताए।”

तब मालिकले त्यसलाई बोलाए। तिनले भने, “ए दुष्ट नोकर, तैँले मसँग बिन्ती गरेकाले मैले तेरो सबै ऋण क्षमा गरिदिएँ। मैले तँलाई दया देखाएझैँ, के तैँले पनि आफ्नो सङ्गी नोकरलाई दया देखाउनुपर्ने थिएन र? रिसले चूर भएर, त्यसका मालिकले त्यसले सम्पूर्ण ऋण नतिरेसम्मका लागि त्यसलाई यातना दिनेहरूका हातमा सुम्पिदिए। यदि तिमीहरू हरेकले आफ्नो भाइलाई हृदयदेखि क्षमा गर्दैनौ भने, मेरा स्वर्गीय पिताले पनि तिमीहरूलाई त्यसै गर्नुहुनेछ।”