ማቴዎስ 18

18 ¹በዚያን ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ወደ ኢየሱስ ቀርበው፣ “ታዲያ በአባታችን መንግሥት ታላቅ ማን ነው?” ብለው ጠየቁ።

²አንድ ታናሽ ልጅ ወደ እርሱ ጠርቶ በመካከላቸው አቆመው፤

³እንዲህም አለ፤ “እውነት እላችኋለሁ፤ ተመልሳችሁ እንደ ታናናሽ ልጆች ካልሆናችሁ በቀር፣ ወደ አባታችን መንግሥት ከቶ አትገቡም። ⁴እንግዲህ እንደዚህ ታናሽ ልጅ ራሱን የሚያዋርድ ሁሉ፣ በአባታችን መንግሥት ታላቅ እርሱ ነው። ⁵እንደዚህ ያለውን አንዱን ታናሽ ልጅ በስሜ የሚቀበል ሁሉ፣ እኔን ይቀበላል።”

ታናናሾቹን ስለ ማሰናከል

⁶“ነገር ግን በእኔ ከሚያምኑ ከእነዚህ ታናናሾች አንዱን የሚያሰናክል ሁሉ፣ ከባድ የወፍጮ ድንጋይ በአንገቱ ታስሮ በባሕር ጥልቅ ውስጥ ቢሰጥም ይሻለዋል።”

⁷“በሚያሰናክሉ ነገሮች ምክንያት ለዓለም ወዮለት! እነዚህ መምጣታቸው አይቀርም፤ ነገር ግን ለሚያመጣቸው ሰው ወዮለት። ⁸እጅህ ወይም እግርህ ቢያሰናክልህ፣ ቈርጠህ ጣለው። ሁለት እጅ ወይም ሁለት እግር ኖሮህ ወደ ዘላለም እሳት ከምትጣል ይልቅ፣ ጕንድሽ ወይም አንካሳ ሆነህ ወደ ሕይወት መግባት ይሻልሃል።” ⁹ዐይንህ ቢያሰናክልህ፣ አውጥተህ ጣለው። ሁለት ዐይን ኖሮህ ወደ ገሃነም እሳት ከምትጣል ይልቅ፣ በአንድ ዐይን ወደ ሕይወት መግባት ይሻልሃል።

አባታችን የጠፋችውን አንዲቱን በግ ይፈልጋል

¹⁰“ከእነዚህ ታናናሾች አንዱን እንዳትንቁ ተጠንቀቁ። እላችኋለሁ፣ በሰማይ ያሉ መላእክቶቻቸው በሰማይ ያለውን የአባቴን ፊት ዘወትር ያያሉ።” ^a a v10 ጥንታዊዎቹ ቅጂዎች እዚህ ላይ ቍጥር 11 የላቸውም፤ የኋለኞቹ ቅጂዎች፣ “የሰው ልጅ የጠፋውን ለማዳን መጥቷልና” የሚለውን ይጨምራሉ።

¹²“ምን ይመስላችኋል? አንድ ሰው መቶ በግ ኖሮት ከእነርሱ አንዱ ቢባዝን፣ ዘጠና ዘጠኙን በተራሮች ላይ ትቶ የባዘነውን ሊፈልግ አይሄድምን? ¹³ቢያገኘውም፣ እውነት እላችኋለሁ፤ ካልባዘኑት ከዘጠና ዘጠኙ ይልቅ በእርሱ እጅግ ደስ ይለዋል። ¹⁴እንዲሁ ከእነዚህ ታናናሾች አንዱ እንዲጠፋ፣ በሰማይ ያለው አባታችሁ ፈቃድ አይደለም።’

ወንድምህ ቢበድልህ

¹⁵“ወንድምህ ቢበድልህ፣ ሂድና አንተና እርሱ ብቻችሁን ሆናችሁ ጥፋቱን ግለጥለት። ቢሰማህ፣ ወንድምህን መልሰኸዋል። ¹⁶ባይሰማህ ግን፣ ነገር ሁሉ በሁለት ወይም በሦስት ምስክሮች አፍ እንዲጸና፣ ከአንተ ጋራ አንድ ወይም ሁለት ይዘህ ሂድ። ¹⁷እነርሱንም ባይሰማ፣ ለቤተ ክርስቲያን ንገር። ቤተ ክርስቲያንንም ባይሰማ፣ እንደ ባዕድ ወይም እንደ ቀራጭ ቍጠረው። ¹⁸እውነት እላችኋለሁ፣ በምድር የምታስሩት ሁሉ በሰማይ የታሰረ ይሆናል፤ በምድር የምትፈቱትም ሁሉ በሰማይ የተፈታ ይሆናል። ¹⁹ደግሞም እውነት እላችኋለሁ፤ ከእናንተ ሁለት ሰዎች በምድር ላይ ስለሚለምኑት ነገር ሁሉ ቢስማሙ፣ በሰማይ ያለው አባቴ ያደርግላቸዋል። ²⁰ሁለት ወይም ሦስት በስሜ በሚሰበሰቡበት፣ እኔ በዚያ በመካከላቸው አለሁና።”

የአባታችንና የእኛ ይቅርታ

²¹ከዚያም ጴጥሮስ ወደ ኢየሱስ ቀርቦ፣ “ጌታ ሆይ፣ የሚበድለኝን ወንድሜን ስንት ጊዜ ይቅር ልበለው? እስከ ሰባት ጊዜን?” አለ።

²²ኢየሱስም መልሶ፣ “እልሃለሁ፤ ሰባ ሰባት ጊዜ እንጂ ሰባት ጊዜ አይደለም” አለው። ²³“ስለዚህ የአባታችን መንግሥት፣ ከባሪያዎቹ ጋራ ሒሳብ ሊተሳሰብ የወደደ ንጉሥን ይመስላል። ²⁴ሒሳቡን መተሳሰብ በጀመረ ጊዜ፣ እጅግ ብዙ ዕዳ የነበረበት አንድ ሰው ወደ እርሱ ቀረበ። ²⁵ሊከፍል ስላልቻለ፣ ጌታው እርሱና ሚስቱ ልጆቹም ያለውም ሁሉ ተሽጠው ዕዳው እንዲከፈል አዘዘ።”

²⁶ስለዚህ ባሪያው በፊቱ ተንበርክኮ ለመነው፤ “ታገሠኝ፤ ሁሉንም እከፍልሃለሁ። ²⁷የዚያ ባሪያ ጌታ አንጀቱ በርኅራኄ ተነክቶ፣ ፈታውና ዕዳውን ተወለት።”

²⁸“ያም ባሪያ ወጥቶ፣ የመቶ ቀን ደመወዝ ያህል ዕዳ የነበረበትን አንድ ባልንጀራውን ባሪያ አገኘ፤ ይዞም፣ ‘ዕዳህን ክፈለኝ!’ እያለ አነቀው።”

²⁹ስለዚህ ባልንጀራው ባሪያ ተንበርክኮ ለመነው፤ “ታገሠኝ፤ እከፍልሃለሁ። ³⁰እርሱ ግን እምቢ አለ፤ ሄዶም ዕዳውን እስኪከፍል ድረስ ወደ እስር ቤት ጣለው። ³¹ባልንጀሮቹ ባሪያዎች የሆነውን አይተው እጅግ አዘኑ፤ ሄደውም የሆነውን ሁሉ ለጌታቸው ነገሩ።”

³²ከዚያም ጌታው ጠራውና፣ “አንተ ክፉ ባሪያ” አለው፤ “ስለ ለመንኸኝ ያን ዕዳ ሁሉ ተውሁልህ። ³³እኔ እንደ ማርሁህ፣ አንተም ባልንጀራህን ባሪያ ልትምረው አይገባህም ነበርን? ³⁴ጌታውም ተቈጥቶ፣ ዕዳውን ሁሉ እስኪከፍል ድረስ ለሚያሠቃዩት አሳልፎ ሰጠው። ³⁵እያንዳንዳችሁ ወንድማችሁን ከልባችሁ ይቅር ካላላችሁ በቀር፣ የሰማዩ አባቴ ደግሞ እንዲሁ ያደርግባችኋል።”