Ayeuna parantos aya citakanana

Mateus 18 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Saha nu Pangagungna di Karajaan Rama?

Ditanya saha nu pangluhurna dina Karajaan Rama-Na, Yesus nangtungkeun hiji budak leutik di tengah-tengah maranéhna. Mantenna ngingetan ulah nyieun titajong budak-budak leutik, ngajarkeun cara negor dulur bari duaan wungkul, sarta nutup ku carita hiji abdi, nu dihampura hutang sakitu gedéna, nu nyekek batur lantaran hutang saeutik.

Pasal 18.

Harita murid-murid ngadareuheusan ka Yesus bari naranya, “Saha atuh nu pangagungna di Karajaan Rama urang?”

Yesus nyaur budak leutik ka payuneun-Na, tuluy ditempatkeun di tengah-tengah maranehna,

saur-Na, “Saestuna ceuk Kami ka maraneh: Lamun maraneh henteu tarobat sarta jadi cara budak leutik, moal bisa asup ka Karajaan Rama urang. Ku sabab eta, saha bae nu ngarendahkeun maneh cara ieu budak leutik, nya eta nu pangagungna di Karajaan Rama urang. Jeung saha bae nu narima budak leutik saperti kieu demi jenengan Kami, eta sarua jeung narima ka Kami.”

Nyasabkeun Nu Laleutik

“Tapi saha bae nu nyasabkeun salah saurang ti nu laleutik anu palercaya ka Kami — leuwih hade mun manehna digantungan batu panggilingan nu beurat dina beuheungna, tuluy dialungkeun ka dasar laut.”

“Cilaka ieu dunya ku sabab ayana perkara-perkara nu matak nyasabkeun! Eta perkara teh kudu datang, tapi cilaka jelema nu ngadatangkeunana. Lamun leungeun atawa suku maneh nyasabkeun maneh, teukteuk, piceun. Leuwih hade asup kana hirup bari cingked atawa pincang, ti batan boga leungeun duanana atawa suku duanana tapi dialungkeun kana seuneu nu langgeng.” Lamun panon maneh nyasabkeun maneh, cokel, piceun. Leuwih hade asup kana hirup bari ngan boga panon sabeulah, ti batan boga duanana tapi dialungkeun kana seuneu naraka.

Rama Milarian Domba nu Leungit

“Kade, maraneh ulah ngahina salah saurang ti nu laleutik ieu. Ceuk Kami ka maraneh, para malaikatna di sawarga salilana ningali raray Ama Kami di sawarga.” a a v10 Naskah-naskah nu pangkolotna henteu nyertakeun ayat 11 di dieu; salinan nu leuwih anyar nambahan: “Sabab Putra Manusa sumping pikeun nyalametkeun nu laleungitan.”

“Kumaha ceuk maraneh? Lamun aya jelema boga domba saratus, tuluy nu hiji nyaledat, apan manehna rek ninggalkeun nu salapan puluh salapan di pasir, tuluy neangan nu nyaledat tea? Lamun kapanggih, saestuna ceuk Kami: manehna leuwih bungah ku nu hiji tea ti batan ku nu salapan puluh salapan nu teu nyaledat. Jadi Rama maraneh nu di sawarga henteu kersaeun salah saurang ti nu laleutik ieu binasa.”

Lamun Dulur Migawe Dosa ka Maneh

“Lamun dulur maneh migawe dosa ka maneh, datangan, tuduhkeun kasalahanana — ngan maneh jeung manehna duaan. Lamun manehna daek ngadenge, maneh geus ngarangkul deui dulur maneh. Tapi lamun embung ngadenge, bawa deui batur saurang atawa duaan, supaya unggal perkara dikuatkeun ku saksi dua atawa tilu urang. Lamun ka maranehna oge embung ngadenge, bejakeun ka jamaah. Lamun ka jamaah oge embung ngadenge, anggap bae manehna jelema asing atawa tukang mulung pajeg. Saestuna ceuk Kami ka maraneh, naon bae nu ku maraneh dibeungkeut di bumi, bakal kabeungkeut di sawarga, jeung naon bae nu ku maraneh dileupaskeun di bumi, bakal leupas di sawarga. Jeung deui, saestuna ceuk Kami ka maraneh: lamun di antara maraneh aya duaan di bumi nu sapuk menta hiji perkara, Ama Kami nu di sawarga bakal ngabulkeun pamentana. Sabab di mana aya dua atawa tilu urang ngariung demi jenengan Kami, di dinya Kami aya di tengah-tengahna.”

Panghampura Rama jeung Panghampura Urang

Tuluy Petrus ngadeuheus ka Yesus, “Nun Gusti, sabaraha kali abdi kedah ngahapunten dulur abdi anu migawe dosa ka abdi? Dugi ka tujuh kali?”

Waler Yesus, “Ceuk Kami ka maneh, lain tujuh kali, tapi tujuh puluh tujuh kali. Ku sabab eta, Karajaan Rama urang teh ibarat hiji raja nu rek mariksa itungan hutang jeung gandek-gandekna. Waktu mimiti mariksa itungan, aya hiji jelema nu boga hutang kacida gedena dibawa ka payuneun raja. Ku sabab teu bisa mayar, dununganana marentah sangkan manehna jeung pamajikanana, anak-anakna, katut sakabeh nu dipibandana dijual, pikeun nglunasan hutangna.”

Tuluy eta gandek teh sideku di payuneunana bari sasambat, “Sing sabar heula ka abdi, abdi bakal mayar sagemblengna. Dununganana karunyaeun ka eta gandek, tuluy dileupaskeun sarta hutangna dihampura.”

“Tuluy eta gandek teh indit, manggih batur sapagawean nu boga hutang ka manehna sagede buruhan saratus poe, terus dicekel bari dicekek beuheungna, ‘Mayar hutang maneh ka kami!’”

Tuluy batur sapagaweanana teh sideku bari sasambat ka manehna, “Sing sabar heula ka kuring, kuring bakal mayar ka maneh. Tapi manehna teu daekeun, malah batur sapagaweanana teh dijebloskeun ka panjara nepi ka bisa mayar hutangna. Barang nenjo kajadian eta, batur-batur sapagaweanana kacida nalangsana, tuluy indit ngabejakeun sagala kajadian ka dununganana.”

Tuluy dununganana nyaur eta gandek. “Eh gandek nu jahat,” pokna, “kami geus ngahampura sakabeh hutang maneh, lantaran maneh geus menta dihampura ka kami. Na maneh teu kuduna mikawelas ka batur sapagawean maneh, cara kami mikawelas ka maneh? Ku bendu, dununganana nyerenkeun manehna ka tukang nyiksa nepi ka bisa mayar lunas sakabeh hutangna. Kitu deui Ama Kami nu di sawarga bakal milampah ka maraneh, lamun maraneh masing-masing henteu ngahampura dulurna kalawan terus hate.”