Matteus 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹In daardie tyd het die dissipels na Jesus toe gekom en gevra: “Wie is dan die grootste in die koninkryk van ons Vader?”

²Hy het ’n klein kindjie na hom toe geroep en dit tussen hulle laat staan,

³en gesê: “Dit verseker ek julle: as julle nie verander en soos klein kindertjies word nie, sal julle nooit in ons Vader se koninkryk ingaan nie. ⁴Elkeen wat homself dus verneder soos hierdie klein kindjie, is die grootste in die koninkryk van ons Vader. ⁵En elkeen wat so ’n klein kindjie in my naam verwelkom, verwelkom my.”

Om die kleintjies te laat struikel

⁶“Maar elkeen wat een van hierdie kleintjies wat in my glo, laat struikel—dit is beter dat ’n swaar meulsteen om sy nek gehang word en hy in die diepte van die see verdrink word.”

⁷“Rampspoed vir die wêreld weens die dinge wat laat struikel! Hulle moet kom, maar rampspoed vir die een wat hulle bring. ⁸As jou hand of jou voet jou laat struikel, kap dit af en gooi dit weg. Dit is beter om vermink of kreupel die lewe in te gaan as om altwee hande of altwee voete te hou en in die ewige vuur gegooi te word.” ⁹As jou oog jou laat struikel, ruk dit uit en gooi dit weg. Dit is beter om met een oog die lewe in te gaan as om altwee te hou en in die vuur van die hel gegooi te word.

Die Vader soek die een verlore skaap

¹⁰“Sorg dat julle nie op een van hierdie kleintjies neersien nie. Ek sê vir julle, hulle engele in die hemel sien altyd die aangesig van my Vader in die hemel.” ^a a v10 Die vroegste manuskripte het nie hier ’n vers 11 nie; latere afskrifte voeg by: “Want die Seun van die mens het gekom om die verlorenes te red.”

¹²“Wat dink julle? As ’n man honderd skape het en een van hulle wegraak, sal hy nie die nege-en-negentig op die heuwels laat bly en die een wat weggeraak het, gaan soek nie? ¹³As hy dit kry, verseker ek julle: hy is blyer oor dié een as oor die nege-en-negentig wat nooit weggeraak het nie. ¹⁴Dit is dus nie die wil van julle Vader in die hemel dat een van hierdie kleintjies verlore gaan nie.”

Wanneer ’n broer teen jou sondig

¹⁵“As jou broer teen jou sondig, gaan wys hom sy fout—net jy en hy alleen. As hy luister, het jy jou broer teruggewen. ¹⁶Maar as hy nie wil luister nie, neem een of twee ander saam met jou, sodat elke saak op die mond van twee of drie getuies kan staan. ¹⁷As hy nie na hulle wil luister nie, vertel dit vir die gemeente. As hy ook nie na die gemeente wil luister nie, behandel hom soos ’n buitestander of ’n tollenaar. ¹⁸Dit verseker ek julle, wat julle ook al op die aarde bind, sal in die hemel gebind wees, en wat julle ook al op die aarde losmaak, sal in die hemel losgemaak wees. ¹⁹Weereens verseker ek julle: as twee van julle op die aarde saamstem oor enigiets wat hulle vra, sal my Vader in die hemel dit vir hulle doen. ²⁰Want waar twee of drie in my naam saam vergader is, daar is ek tussen hulle.”

Die Vader se vergifnis en ons s’n

²¹Toe kom Petrus na Jesus toe: “Here, hoeveel keer moet ek my broer wat teen my sondig, vergewe? Tot sewe keer toe?”

²²Jesus antwoord: “Ek sê vir jou, nie sewe keer nie, maar sewe-en-sewentig keer. ²³Die koninkryk van ons Vader is dus soos ’n koning wat met sy diensknegte wou afreken. ²⁴Toe hy begin afreken, is daar ’n man na hom toe gebring wat ’n fortuin geskuld het. ²⁵Omdat hy nie kon betaal nie, het sy heer beveel dat hy en sy vrou en kinders en alles wat hy gehad het, verkoop moet word, en dat die skuld terugbetaal moet word.”

²⁶Die dienskneg het toe voor hom gekniel en gesmeek: “Wees geduldig met my, en ek sal alles terugbetaal. ²⁷Die heer van daardie dienskneg het, met sy hart vol medelye, hom laat gaan en hom die skuld kwytgeskeld.”

²⁸“Daardie dienskneg het toe uitgegaan en ’n mededienskneg gekry wat hom honderd dae se loon geskuld het, en hy het hom gegryp en begin verwurg: ‘Betaal terug wat jy my skuld!’”

²⁹Sy mededienskneg het toe gekniel en hom gesmeek: “Wees geduldig met my; ek sal jou terugbetaal. ³⁰Maar hy het geweier en hom in die tronk laat gooi totdat hy die skuld sou betaal. ³¹Toe sy medediensknegte sien wat gebeur het, was hulle diep bedroef, en hulle het gegaan en hulle heer alles vertel wat gebeur het.”

³²Toe het die heer hom laat kom. “Slegte dienskneg,” het hy gesê, “ek het jou al daardie skuld kwytgeskeld omdat jy my gesmeek het. ³³Moes jy nie ook jou mededienskneg barmhartigheid bewys het soos ek jou barmhartigheid bewys het nie? ³⁴Sy heer was woedend en het hom aan die folteraars oorgegee totdat hy die hele skuld sou terugbetaal. ³⁵So sal my hemelse Vader ook met julle maak as elkeen nie sy broer van harte vergewe nie.”