Otamizning Shohligida eng ulugʻ kim?
Otasining Shohligida kim eng ulugʻ ekani soʻralganda, Iso bir bolani ularning oʻrtasiga turgʻizadi. U kichiklarni yoʻldan ozdirishdan ogohlantiradi, birodarga yolgʻiz holda qanday tanbeh berishni oʻrgatadi va katta boylik qarzi kechirilgan, lekin arzimas qarz uchun bir odamning boʻgʻzidan olgan xizmatkor haqidagi hikoya bilan yakunlaydi.
18 1Oʻsha vaqtda shogirdlar Isoning oldiga kelib, soʻrashdi: “Xoʻsh, Otamizning Shohligida eng ulugʻ kim?”
2Iso kichkina bir bolani oldiga chaqirib, uni ularning oʻrtasiga qoʻydi
3va dedi: “Sizlarga chinini aytay: agar oʻzgarib, kichkina bolalarday boʻlmasangizlar, Otamizning Shohligiga aslo kirolmaysizlar. 4Shuning uchun kim oʻzini mana shu kichkina boladay kamtar tutsa, Otamizning Shohligida eng ulugʻdir. 5Kim Mening nomimdan shunday bir kichkina bolani qabul qilsa, Meni qabul qilgan boʻladi.”
Kichkintoylarni yoʻldan ozdirish
6“Lekin kim Menga ishongan mana shu kichkintoylardan birini yoʻldan ozdirsa, boʻyniga ogʻir tegirmontosh osib, uni dengiz tubiga choʻktirib yuborgan maʼqulroq boʻlardi.”
7“Yoʻldan ozdiradigan narsalar tufayli dunyoning holiga voy! Bunday narsalar muqarrar keladi, lekin ularni keltiradigan odamning holiga voy. 8Agar qoʻling yoki oyogʻing seni yoʻldan ozdirsa, uni kesib, uloqtirib tashla. Ikki qoʻling yoki ikki oyogʻing butun boʻlib, abadiy olovga tashlanishdan koʻra, mayib yoki choloq boʻlib hayotga kirganing yaxshiroqdir.” 9Agar koʻzing seni yoʻldan ozdirsa, uni oʻyib, uloqtirib tashla. Ikki koʻzing butun boʻlib, jahannam oloviga tashlanishdan koʻra, bir koʻz bilan hayotga kirganing yaxshiroqdir.
Ota yoʻqolgan bitta qoʻyni qidiradi
10“Ehtiyot boʻlinglar, mana shu kichkintoylardan birini ham mensimay qaramanglar. Sizlarga aytamanki, ularning osmondagi farishtalari doimo osmondagi Otamning yuzini koʻrib turadilar.” a a v10 Eng qadimgi qoʻlyozmalarda bu yerda 11-oyat yoʻq; keyingi nusxalarga qoʻshilgan: “Zero, Inson Oʻgʻli yoʻqolganlarni qutqargani keldi.”
12“Sizlar qanday oʻylaysizlar? Agar bir odamning yuzta qoʻyi boʻlsa-yu, ulardan bittasi adashib ketsa, u toʻqson toʻqqiztasini togʻ ustida qoldirib, adashganini qidirgani bormaydimi? 13Agar uni topsa, sizlarga chinini aytay: u hech adashmagan toʻqson toʻqqiztasidan koʻra, oʻsha bittasidan koʻproq quvonadi. 14Shunga oʻxshab, mana shu kichkintoylardan birining halok boʻlishi osmondagi Otangizning irodasi emas.”
Birodaring senga qarshi gunoh qilsa
15“Agar birodaring senga qarshi gunoh qilsa, borib, uning aybini unga koʻrsat — yolgʻiz oʻzing bilan uning oʻzi. Agar u quloq solsa, birodaringni qaytarib olgan boʻlasan. 16Lekin u quloq solmasa, oʻzing bilan yana bir yoki ikki kishini olib bor, toki har bir masala ikki yoki uch guvohning ogʻzi bilan tasdiqlansin. 17Agar u ularga ham quloq solmasa, jamoatga ayt. Agar u jamoatga ham quloq solmasa, unga begona yoki soliqchiday qaragin. 18Sizlarga chinini aytay, yer yuzida nimani bogʻlasangizlar, osmonda ham bogʻlangan boʻladi; yer yuzida nimani yechsangizlar, osmonda ham yechilgan boʻladi. 19Yana sizlarga chinini aytay: agar yer yuzida sizlardan ikkitangiz soʻraydigan har qanday narsa haqida kelishib olsangizlar, osmondagi Otam buni ular uchun qilib beradi. 20Chunki ikki yoki uch kishi qayerda Mening nomimda yigʻilsa, Men oʻsha yerda, ularning orasidaman.”
Otamizning kechirimi va bizning kechirimimiz
21Shunda Butrus Isoning oldiga kelib, soʻradi: “Hazratim, menga qarshi gunoh qiladigan birodarimni necha marta kechirishim kerak? Yetti martagachami?”
22Iso javob berdi: “Men senga aytaman, yetti marta emas, balki yetmish yetti marta. 23Shuning uchun Otamizning Shohligi xizmatkorlari bilan hisob-kitob qilmoqchi boʻlgan bir podshoga oʻxshaydi. 24U hisob-kitobni boshlaganda, oldiga juda katta qarzi boʻlgan bir kishini olib kelishdi. 25U toʻlay olmagani uchun, xoʻjayini uning oʻzini, xotini, bolalari va bor-budini sotib, qarzni qaytarishni buyurdi.”
26“Shunda xizmatkor uning oldida tiz choʻkib, yalindi: «Menga sabr qiling, men hammasini qaytaraman. 27Oʻsha xizmatkorning xoʻjayini rahmi kelib, uni qoʻyib yubordi va qarzini kechdi.»”
28“Oʻsha xizmatkor tashqariga chiqib, oʻziga yuz kunlik ish haqi qarzi boʻlgan bir xizmatdoshini topdi. Uni ushlab, boʻgʻa boshladi: «Menga qarzingni toʻla!»”
29“Shunda uning xizmatdoshi tiz choʻkib, undan yalindi: «Menga sabr qil, qarzingni qaytaraman. 30Lekin u koʻnmadi, borib, uni qarzini toʻlagunicha zindonga tashladi. 31Boʻlgan voqeani koʻrgan xizmatdoshlari juda qaygʻurib ketishdi va borib, xoʻjayinlariga sodir boʻlgan hamma narsani aytib berishdi.»”
32Shunda xoʻjayin uni chaqirtirdi. “Ey yaramas xizmatkor, — dedi u, — sen menga yalingani uchun oʻsha qarzingning barini kechdim. 33Men senga rahm qilganimday, sen ham oʻz xizmatdoshingga rahm qilishing kerak emasmidi? 34Xoʻjayini gʻazablanib, uni butun qarzini toʻlagunicha qiynoqchilarga topshirdi. 35Agar har biringiz oʻz birodaringizni chin yurakdan kechirmasangiz, Mening samoviy Otam ham sizlarga xuddi shunday qiladi.”