မဿဲ 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ထိုအခါ တပည့်တော်တို့သည် ယေရှုထံသို့ လာကြ၍ “သို့ဖြစ်လျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်တွင် အကြီးမြတ်ဆုံးသူကား အဘယ်သူနည်း” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

²ကိုယ်တော်သည် သူငယ်တစ်ယောက်ကို အထံတော်သို့ ခေါ်တော်မူ၍ သူတို့အလယ်တွင် ရပ်စေတော်မူပြီးလျှင်

³“အမှန်အကန်သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် ပြောင်းလဲ၍ သူငယ်များကဲ့သို့ မဖြစ်ကြလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သို့ အလျှင်းဝင်ရကြမည်မဟုတ်။ ⁴ထို့ကြောင့် ဤသူငယ်ကဲ့သို့ မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချသောသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်တွင် အကြီးမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ⁵ငါ၏နာမကို အမှီပြု၍ ဤကဲ့သို့သော သူငယ်တစ်ယောက်ကို လက်ခံသောသူသည် ငါ့ကို လက်ခံ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

သူငယ်တို့ကို ထိမိ၍လဲစေခြင်း

⁶“သို့ရာတွင် ငါ့ကို ယုံကြည်သော ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်ကို ထိမိ၍လဲစေသောသူမူကား၊ သူ၏လည်ပင်း၌ ကြီးမားသော ကြိတ်ဆုံကျောက်ကို ဆွဲ၍ ပင်လယ်နက်ထဲတွင် နစ်မြုပ်စေခြင်းသည် သာ၍ကောင်း၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁷“ထိမိ၍လဲစရာ အကြောင်းများကြောင့် လောကသည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ ထိုအကြောင်းများ မုချပေါ်ပေါက်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ထိုအကြောင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသောသူသည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ ⁸သင်၏လက်ဖြစ်စေ၊ ခြေဖြစ်စေ သင့်ကို ထိမိ၍လဲစေလျှင် ထိုအင်္ဂါကို ဖြတ်၍ ပစ်လိုက်လော့။ လက်နှစ်ဖက်၊ ခြေနှစ်ဖက်စုံလျက် ထာဝရမီးထဲသို့ ပစ်ချခြင်းခံရသည်ထက် ချို့တဲ့သော်လည်းကောင်း၊ ခြေဆွံ့သော်လည်းကောင်း အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဝင်စားခြင်းသည် သာ၍ကောင်း၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ⁹သင်၏မျက်စိသည် သင့်ကို ထိမိ၍လဲစေလျှင် ထိုမျက်စိကို ထုတ်ပစ်လိုက်လော့။ မျက်စိနှစ်ဖက်စုံလျက် ငရဲမီးထဲသို့ ပစ်ချခြင်းခံရသည်ထက် မျက်စိတစ်ဖက်တည်းနှင့် အသက်ရှင်ခြင်းသို့ ဝင်စားခြင်းသည် သာ၍ကောင်း၏။

ပျောက်သောသိုးတစ်ကောင်ကို ခမည်းတော်ရှာဖွေတော်မူခြင်း

¹⁰“ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်ကိုမျှ မထီမဲ့မြင် မပြုမိစေရန် သတိပြုကြလော့။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ရှိသော သူတို့၏ကောင်းကင်တမန်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်၏ မျက်နှာတော်ကို အစဉ်ဖူးမြင်ကြ၏ဟု ငါဆို၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^a a v10 အစောဆုံးသော စာမူများတွင် ဤနေရာ၌ အခန်းငယ် ၁၁ မပါရှိပေ။ နောက်ပိုင်းကူးရေးသော မိတ္တူများတွင် “လူသားသည် ပျောက်ဆုံးသောသူတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာတော်မူ၏” ဟူ၍ ထည့်သွင်းထားကြ၏။

¹²“သင်တို့ အဘယ်သို့ ထင်ကြသနည်း။ လူတစ်ဦး၌ သိုးတစ်ရာရှိ၍ တစ်ကောင်သည် လမ်းလွဲ၍ ပျောက်သွားလျှင် ကျန်ကိုးဆယ့်ကိုးကောင်ကို တောင်များပေါ်တွင် ထားခဲ့၍ လမ်းလွဲသွားသော တစ်ကောင်ကို ရှာမည်မဟုတ်လော။ ¹³ထိုသိုးကို တွေ့ရှိလျှင် ငါအမှန်ဆိုသည်ကား၊ လမ်းမလွဲဘဲ နေသော ကိုးဆယ့်ကိုးကောင်ထက် ထိုတစ်ကောင်အတွက် သာ၍ ဝမ်းမြောက်၏။ ¹⁴ထိုနည်းတူ ဤသူငယ်တို့တွင် တစ်ယောက်မျှ ပျက်စီးခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော သင်တို့၏ခမည်းတော်၏ အလိုတော်မဟုတ်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ညီအစ်ကိုက သင့်ကို ပြစ်မှားသောအခါ

¹⁵“သင်၏ညီအစ်ကိုသည် သင့်ကို ပြစ်မှားလျှင် သွား၍ သင်နှင့်သူ နှစ်ဦးတည်း ရှိစဉ် သူ၏အပြစ်ကို ထောက်ပြလော့။ သူနားထောင်လျှင် သင်၏ညီအစ်ကိုကို ပြန်လည်ရရှိပြီ။ ¹⁶သို့ရာတွင် သူနားမထောင်လျှင် သက်သေနှစ်ဦးသုံးဦး၏ နှုတ်ထွက်ဖြင့် အမှုအရာခပ်သိမ်း တည်စေရန် နောက်ထပ် တစ်ဦးနှစ်ဦးကို သင်နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်ခဲ့လော့။ ¹⁷သူတို့၏စကားကိုလည်း နားမထောင်လျှင် အသင်းတော်အား ပြောလော့။ အသင်းတော်၏စကားကိုပင် နားမထောင်လျှင် သူ့ကို သာသနာပလူ သို့မဟုတ် အခွန်ခံသူကဲ့သို့ မှတ်လော့။ ¹⁸အမှန်အကန်သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ သင်တို့သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ချည်နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ချည်နှောင်လျက် ရှိလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် ဖြေလွှတ်သမျှသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြေလွှတ်လျက် ရှိလိမ့်မည်။ ¹⁹တစ်ဖန်တုံ အမှန်အကန်သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ သင်တို့တွင် နှစ်ဦးသည် မြေကြီးပေါ်၌ တစ်စုံတစ်ရာကို တောင်းလျှောက်ရန် သဘောတူညီကြလျှင် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်သည် သူတို့အဖို့ ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ ²⁰အကြောင်းမူကား၊ လူနှစ်ဦးသုံးဦးတို့သည် ငါ၏နာမ၌ စုဝေးရာအရပ်တွင် ထိုသူတို့အလယ်၌ ငါရှိ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

ခမည်းတော်၏ခွင့်လွှတ်တော်မူခြင်းနှင့် ငါတို့၏ခွင့်လွှတ်ခြင်း

²¹ထိုအခါ ပေတရုသည် ယေရှုထံသို့ လာ၍ “သခင်၊ အကျွန်ုပ်ကို ပြစ်မှားသော အကျွန်ုပ်၏ညီအစ်ကိုအား အကြိမ်မည်မျှ ခွင့်လွှတ်ရပါမည်နည်း။ ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင်လော” ဟု မေးလျှောက်၏။

²²ယေရှုက “ခုနစ်ကြိမ်မျှသာမက ခုနစ်ဆယ့်ခုနစ်ကြိမ်တိုင်အောင် ခွင့်လွှတ်ရမည်ဟု ငါဆို၏။ ²³သို့ဖြစ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် မိမိကျွန်တို့နှင့် စာရင်းရှင်းလိုသော ရှင်ဘုရင်တစ်ပါးနှင့် တူ၏။ ²⁴စာရင်းရှင်းစ ပြုသောအခါ ကြွေးမြီ မြောက်မြားစွာ တင်ရှိသူတစ်ဦးကို အထံတော်သို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ²⁵ထိုသူသည် မဆပ်နိုင်သောကြောင့် သူ၏သခင်သည် သူ့ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏မယား၊ သားသမီးနှင့် ဥစ္စာရှိသမျှကိုလည်းကောင်း ရောင်းချ၍ အကြွေးကို ဆပ်စေရန် အမိန့်ပေးလေ၏။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁶ထို့ကြောင့် ထိုကျွန်သည် ရှေ့တွင် ပျပ်ဝပ်လျက် တောင်းပန်၍ “အကျွန်ုပ်အား သည်းခံပါ။ အကျွန်ုပ်သည် အလုံးစုံကို ဆပ်ပေးပါမည်။ ²⁷ထိုကျွန်၏သခင်သည် သနားကြင်နာသောစိတ်ရှိ၍ သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပြီးလျှင် အကြွေးကို ချေဖျက်လိုက်လေ၏။”

²⁸“ထိုကျွန်သည် ထွက်သွားပြီးနောက် မိမိအား ရက်တစ်ရာစာ လုပ်အားခ ကြွေးတင်နေသော ကျွန်ချင်းတစ်ယောက်ကို တွေ့၍ ဖမ်းဆုပ်ကာ လည်ပင်းကို ညှစ်လျက် ‘ငါ့အား တင်ရှိသော ကြွေးကို ဆပ်လော့။’ ဟု ဆို၏။”

²⁹ထို့ကြောင့် သူ၏ကျွန်ချင်းသည် ဒူးထောက်၍ “အကျွန်ုပ်အား သည်းခံပါ။ အကျွန်ုပ်သည် သင့်အား ဆပ်ပါမည်။ ³⁰သို့ရာတွင် ထိုသူသည် ငြင်းဆန်၍ အကြွေးဆပ်သည့်တိုင်အောင် သူ့ကို ထောင်ထဲသို့ ချထားလေ၏။ ³¹ဖြစ်ပျက်သည်ကို မြင်သော ကျွန်ချင်းတို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းကြ၍ သွားပြီးလျှင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို မိမိတို့သခင်အား ကြားလျှောက်ကြ၏။”

³²ထိုအခါ သခင်သည် ထိုကျွန်ကို ခေါ်၍ “ဆိုးယုတ်သောကျွန်၊” ဟု ဆိုလျက် “သင်သည် ငါ့ထံ တောင်းပန်သောကြောင့် ထိုအကြွေးရှိသမျှကို ငါ ခွင့်လွှတ်ခဲ့၏။ ³³ငါသည် သင့်ကို သနားသကဲ့သို့ သင်သည်လည်း သင်၏ကျွန်ချင်းကို သနားသင့်သည် မဟုတ်လော။ ³⁴သူ၏သခင်သည် အမျက်ထွက်၍ အကြွေးရှိသမျှ ဆပ်သည့်တိုင်အောင် သူ့ကို ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်သူတို့လက်သို့ အပ်လိုက်လေ၏။ ³⁵သင်တို့တစ်ဦးစီသည် မိမိညီအစ်ကိုအား စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ မခွင့်လွှတ်လျှင် ငါ့ကောင်းကင်ဘုံရှင်ခမည်းတော်သည် သင်တို့အား ထိုနည်းတူ ပြုတော်မူလိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။