မဿဲ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ခြောက်ရက်ကြာသောအခါ ယေရှုသည် ပေတရု၊ ယာကုပ်နှင့် ယာကုပ်၏ညီယောဟန်တို့ကိုခေါ်၍ မြင့်သောတောင်ပေါ်သို့ သီးခြားကြွတက်တော်မူ၏။ ²ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏ရှေ့တွင် အဆင်းသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲတော်မူ၍ မျက်နှာတော်သည် နေကဲ့သို့ထွန်းတောက်၍ အဝတ်တော်သည် အလင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးလေ၏။ ³ထိုအခါ မောရှေနှင့် ဧလိယတို့သည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာ၍ ကိုယ်တော်နှင့် စကားပြောလျက်ရှိကြ၏။ ⁴ပေတရုက “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့ ဤနေရာ၌ရှိသည်မှာ ကောင်းပါ၏။ အလိုတော်ရှိလျှင် တဲသုံးဆောင်ကို အကျွန်ုပ်ဆောက်ပါမည်။ ကိုယ်တော်အတွက်တစ်ဆောင်၊ မောရှေအတွက်တစ်ဆောင်၊ ဧလိယအတွက်တစ်ဆောင်ဖြစ်ပါ၏” ဟု ယေရှုအား လျှောက်၏။

⁵ကိုယ်တော် စကားမြွက်ဆိုဆဲတွင် ထွန်းလင်းသောမိုးတိမ်သည် သူတို့ကိုဖုံးအုပ်၍ မိုးတိမ်ထဲမှ အသံတော်က “ဤသူသည် ငါချစ်မြတ်နိုးသော သားတော်ဖြစ်၏။ သူ့ကို ငါနှစ်သက်မြတ်နိုး၏။ သူ၏စကားကို နားထောင်ကြလော့” ဟု မြွက်ဆိုတော်မူ၏။

⁶ထိုစကားကိုကြားသောအခါ တပည့်တော်တို့သည် ပြပ်ဝပ်လျက် အလွန်ကြောက်ရွံ့ကြ၏။

⁷သို့ရာတွင် ယေရှုသည် ချဉ်းကပ်၍ သူတို့ကို တို့ထိတော်မူလျက် “ထကြလော့၊ မကြောက်ကြနှင့်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

⁸မျှော်ကြည့်ကြသောအခါ ယေရှုမှတစ်ပါး အခြားမည်သူကိုမျှ မမြင်ကြချေ။

⁹တောင်ပေါ်မှ ဆင်းကြစဉ် ယေရှုက “လူသားသည် သေခြင်းမှ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မမူမီ ဤဗျာဒိတ်ရူပါရုံကို မည်သူ့အားမျှ မပြောကြနှင့်” ဟု မိန့်မှာတော်မူ၏။

¹⁰တပည့်တော်တို့က “သို့ဖြစ်လျှင် ဧလိယသည် ဦးစွာ လာရမည်ဟု ကျမ်းတတ်ဆရာတို့က အဘယ်ကြောင့် ဆိုကြသနည်း” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

¹¹ကိုယ်တော်က “ဧလိယသည် ဧကန်လာ၍ အရာခပ်သိမ်းကို ပြုပြင်ပေးလိမ့်မည်။ ¹²“သို့ရာတွင် ဧလိယသည် ကြွလာနှင့်ပြီဟု ငါ သင်တို့အား ဆို၏။ သူ့ကို သူတို့ မသိမမှတ်ဘဲ မိမိတို့အလိုရှိသည့်အတိုင်း ပြုမူကြ၏။ ထိုနည်းတူ လူသားသည်လည်း သူတို့၏လက်ဖြင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ခံရတော့မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹³ထိုအခါ ဗတ္တိဇံဆရာယောဟန်ကို ရည်ရွယ်၍ မိန့်တော်မူကြောင်း တပည့်တော်တို့ သဘောပေါက်ကြ၏။

ညှဉ်းဆဲခံရသောသူငယ်ကို ယေရှုကုသတော်မူခြင်း

¹⁴လူအစုအဝေးထံသို့ ရောက်ကြသောအခါ လူတစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်ထံသို့လာ၍ ရှေ့တော်၌ ဒူးထောက်လျက်၊ ¹⁵“သခင်၊ အကျွန်ုပ်၏သားကို သနားတော်မူပါ။ သူသည် ဝက်ရူးပြန်ရောဂါ စွဲ၍ ပြင်းစွာ ဆင်းရဲခံရပါ၏။ မီးထဲသို့လည်းကောင်း၊ ရေထဲသို့လည်းကောင်း မကြာခဏ ကျတတ်ပါ၏။ ¹⁶အကျွန်ုပ်သည် သူ့ကို ကိုယ်တော်၏တပည့်တို့ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့ မကုသနိုင်ကြပါ” ဟု လျှောက်၏။

¹⁷ယေရှုက “ယုံကြည်ခြင်းကင်းမဲ့၍ ဖောက်ပြန်သောလူမျိုးတို့၊ သင်တို့နှင့်အတူ ငါသည် အဘယ်မျှကြာအောင် နေရမည်နည်း။ သင်တို့ကို အဘယ်မျှကြာအောင် ငါသည်းခံရမည်နည်း။ သူ့ကို ဤနေရာ ငါ့ထံသို့ ခေါ်ခဲ့ကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁸ထိုအခါ ယေရှုသည် နတ်ဆိုးကို ဆုံးမတော်မူသဖြင့် ထိုသူငယ်ထဲမှ နတ်ဆိုးထွက်သွား၍ သူငယ်သည် ထိုခဏချင်း၌ပင် ပျောက်ကင်းသွားလေ၏။

¹⁹ထို့နောက် တပည့်တော်တို့သည် ယေရှုထံသို့ သီးခြားချဉ်းကပ်၍ “အကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနတ်ဆိုးကို အဘယ်ကြောင့် မနှင်ထုတ်နိုင်ကြပါသနည်း” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

²⁰ကိုယ်တော်က “သင်တို့၏ယုံကြည်ခြင်း နည်းသောကြောင့်ဖြစ်၏။ အမှန်အကန်သင်တို့အားငါဆိုသည်ကား၊ မုန်ညင်းစေ့ခန့်မျှသော ယုံကြည်ခြင်းရှိလျှင် ဤတောင်ကို ‘ဤနေရာမှ ထိုနေရာသို့ ရွှေ့လော့’ ဟုဆိုသော် ရွှေ့လိမ့်မည်။ သင်တို့ မတတ်နိုင်သောအမှုဟူ၍ တစ်စုံတစ်ခုမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ^a a v20 အစောဆုံးစာမူများတွင် ဤနေရာ၌ အခန်းငယ် ၂၁ မပါရှိပေ။ နောက်ပိုင်းမိတ္တူများတွင် “ဤနတ်ဆိုးအမျိုးအစားသည် ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်းမှတစ်ပါး အခြားအားဖြင့် မထွက်တတ်” ဟူ၍ ထည့်သွင်းထားကြ၏။

²²ဂါလိလဲပြည်၌ စုဝေးကြစဉ် ယေရှုက “လူသားသည် လူတို့၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်း ခံရတော့မည်။ ²³သူ့ကို သတ်ကြလိမ့်မည်။ သုံးရက်မြောက်သောနေ့တွင် ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ တပည့်တော်တို့သည် အလွန်ဝမ်းနည်းကြေကွဲကြ၏။

ဗိမာန်တော်အခွန်

²⁴ကပေရနောင်မြို့သို့ ရောက်ကြသောအခါ ဗိမာန်တော်အခွန်ကောက်သူတို့သည် ပေတရုထံသို့လာ၍ “သင်တို့၏ဆရာသည် ဗိမာန်တော်အခွန်ကို မဆောင်သလော” ဟု မေးကြ၏။

²⁵ပေတရုက “ဆောင်ပါ၏” ဟုဆို၏။ အိမ်ထဲသို့ဝင်သောအခါ ယေရှုက ဦးစွာ “ရှိမုန်၊ သင်အဘယ်သို့ ထင်သနည်း။ လောကီဘုရင်တို့သည် အကောက်ခွန်နှင့်အခွန်ကို မည်သူ့ထံမှ ကောက်ယူကြသနည်း။ မိမိတို့၏သားများထံမှလော၊ သူတစ်ပါးထံမှလော” ဟု အစမိန့်တော်မူ၏။ ^b b v25 ယေရှု၏မေးခွန်းသည် ပိုမိုနက်နဲသောသမ္မာတရားကို ညွှန်ပြ၏။ ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်၏အိမ်တော်၌ သားတော်ဖြစ်တော်မူသောကြောင့် ထိုအရပ်၌ အခွန်ဆောင်ရန်မလို။ အကြောင်းမူကား ဗိမာန်တော်သည် ခမည်းတော်၏ဥစ္စာဖြစ်၍ ကိုယ်တော်သည် သားတော်ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်တည်း။

²⁶ပေတရုက “သူတစ်ပါးထံမှ” ဟုဆိုသောအခါ ယေရှုက “သို့ဖြစ်လျှင် သားတို့သည် အခွန်လွတ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁷“သို့ရာတွင် သူတို့ စိတ်ထိခိုက်မှုမဖြစ်စေရန် ပင်လယ်သို့သွား၍ ငါးမျှားချလော့။ ဦးစွာ ပေါ်လာသောငါးကိုယူ၍ ၎င်း၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်လျှင် ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားကို တွေ့လိမ့်မည်။ ထိုဒင်္ဂါးကိုယူ၍ ငါနှင့်သင်၏အတွက် သူတို့အား ပေးလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။