ਮੱਤੀ 17

17 ¹ਛੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਤਰਸ, ਯਾਕੂਬ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਭਰਾ ਯੂਹੰਨਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਲੈ ਗਿਆ। ²ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੂਪ ਬਦਲ ਗਿਆ: ਉਹ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ, ਉਹ ਦੇ ਬਸਤਰ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਚਿੱਟੇ ਹੋ ਗਏ। ³ਅਚਾਨਕ, ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਏਲੀਯਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ⁴ਪਤਰਸ ਨੇ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਚੰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤਿੰਨ ਡੇਰੇ ਬਣਾਵਾਂ—ਇੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਮੂਸਾ ਲਈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਏਲੀਯਾਹ ਲਈ।”

⁵ਉਹ ਅਜੇ ਬੋਲ ਹੀ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਕਿ ਇੱਕ ਚਮਕਦਾ ਬੱਦਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬੱਦਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਵਾਜ਼ ਆਈ, “ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ। ਇਸ ਦੀ ਸੁਣੋ।”

⁶ਜਦੋਂ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਸੁਣਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੂੰਹ ਦੇ ਭਾਰ ਡਿੱਗ ਪਏ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਡਰ ਗਏ।

⁷ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਆ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ, “ਉੱਠੋ, ਅਤੇ ਨਾ ਡਰੋ।”

⁸ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਜ਼ਰ ਉਠਾਈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਿਸੂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਵੇਖਿਆ।

⁹ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਉਤਰਦੇ ਹੋਏ, ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ, “ਜਦ ਤੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੁਰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਨਾ ਉੱਠੇ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਦਰਸ਼ਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸਣਾ।”

¹⁰ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਫੇਰ ਗ੍ਰੰਥੀ ਕਿਉਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਜੋ ਏਲੀਯਾਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ?”

¹¹ਉਸ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਏਲੀਯਾਹ ਤਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਹਾਲ ਕਰੇਗਾ। ¹²ਪਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਦਾ ਹਾਂ, ਏਲੀਯਾਹ ਤਾਂ ਆ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਨਾ ਪਛਾਣਿਆ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹਿਆ ਤਿਵੇਂ ਕੀਤਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਦੁੱਖ ਸਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।”

¹³ਤਦ ਚੇਲਿਆਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਜੋ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਯੂਹੰਨਾ ਬਪਤਿਸਮਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਯਿਸੂ ਇੱਕ ਦੁਖੀ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਕਰਦਾ ਹੈ

¹⁴ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭੀੜ ਕੋਲ ਆਏ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਉਹ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ¹⁵ਆਖਣ ਲੱਗਾ, “ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ, ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਉੱਤੇ ਦਯਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨੂੰ ਮਿਰਗੀ ਦੇ ਦੌਰੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ¹⁶ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਚੇਲਿਆਂ ਕੋਲ ਲਿਆਇਆ, ਪਰ ਉਹ ਉਹ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੇ।”

¹⁷ਯਿਸੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਬੇਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਟੇਢੀ ਪੀੜ੍ਹੀ! ਮੈਂ ਕਦ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਰਹਾਂ, ਕਦ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਸਹਾਂ? ਉਹ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ।”

¹⁸ਅਤੇ ਯਿਸੂ ਨੇ ਭੂਤ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਲਕ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।

¹⁹ਤਦ ਚੇਲੇ ਇਕਾਂਤ ਵਿੱਚ ਯਿਸੂ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਕੱਢ ਸਕੇ?”

²⁰ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਥੋੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖਦਾ ਹਾਂ: ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਰਾਈ ਦੇ ਦਾਣੇ ਜਿੰਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਆਖੋਗੇ, ‘ਇੱਥੋਂ ਉੱਥੇ ਹਟ ਜਾ,’ ਅਤੇ ਉਹ ਹਟ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ।” ^a a v20 ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਆਇਤ 21 ਨਹੀਂ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਨਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: “ਪਰ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦਾ ਭੂਤ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਵਰਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਦਾ।”

²²ਜਦੋਂ ਉਹ ਗਲੀਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਫੜਵਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ²³ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਉਹ ਜੀ ਉੱਠੇਗਾ।” ਅਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋਏ।

ਹੈਕਲ ਦਾ ਕਰ

²⁴ਕਫ਼ਰਨਾਹੂਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਹੈਕਲ ਦਾ ਕਰ ਉਗਰਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਪਤਰਸ ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕੀ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਹੈਕਲ ਦਾ ਕਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ?”

²⁵ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹਾਂ।” ਜਦੋਂ ਉਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਸ਼ਮਊਨ, ਤੂੰ ਕੀ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ? ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮਸੂਲ ਜਾਂ ਕਰ ਉਗਰਾਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਜਾਂ ਪਰਾਇਆਂ ਤੋਂ?” ^b b v25 ਯਿਸੂ ਦਾ ਸਵਾਲ ਇੱਕ ਡੂੰਘੇ ਸੱਚ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਕੋਈ ਕਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ — ਹੈਕਲ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਹੈ।

²⁶ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਤਰਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਪਰਾਇਆਂ ਤੋਂ,” ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਫੇਰ ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਮੁਕਤ ਹਨ।”

²⁷“ਪਰ ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੋਕਰ ਨਾ ਖਵਾਈਏ, ਤੂੰ ਝੀਲ ਵੱਲ ਜਾਹ, ਕੁੰਡੀ ਸੁੱਟ, ਅਤੇ ਜਿਹੜੀ ਮੱਛੀ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਪਰ ਆਵੇ ਉਹ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈ। ਉਹ ਦਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿੱਕਾ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬਦਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ।”