మత్తయి 17

17 ¹ఆరు దినముల తరువాత, యేసు పేతురును, యాకోబును, అతని సహోదరుడైన యోహానును తనతో తీసుకొని, వారిని మాత్రమే ఒక ఎత్తయిన కొండ మీదికి తీసుకువెళ్ళెను. ²ఆయన వారి యెదుట రూపాంతరము చెందెను: ఆయన ముఖము సూర్యునివలె ప్రకాశించెను, ఆయన వస్త్రములు వెలుగంత తెల్లగా మారెను. ³అకస్మాత్తుగా, మోషేయు, ఏలీయాయు వారికి కనబడి, ఆయనతో మాటలాడుచుండిరి. ⁴పేతురు యేసుతో ఇట్లనెను, "ప్రభువా, మనమిక్కడ ఉండుట మేలు. నీకు ఇష్టమైతే, నేను మూడు గుడారములు కట్టెదను—ఒకటి నీకు, ఒకటి మోషేకు, ఒకటి ఏలీయాకు."

⁵ఆయన ఇంకను మాటలాడుచుండగనే, ఒక ప్రకాశమానమైన మేఘము వారిని కమ్మెను, ఆ మేఘములోనుండి ఒక స్వరము ఇట్లనెను, "ఈయనే నా ప్రియ కుమారుడు; ఈయనయందు నేను ఆనందించుచున్నాను. ఈయన మాట వినుడి."

⁶శిష్యులు దానిని విని, సాగిలపడి మిక్కిలి భయపడిరి.

⁷అయితే యేసు వచ్చి వారిని ముట్టి, "లేచి భయపడకుడి" అనెను.

⁸వారు కన్నులెత్తి చూడగా, యేసును మాత్రమే చూచిరి.

⁹కొండ దిగుచుండగా, యేసు వారికి ఇట్లు ఆజ్ఞాపించెను, "మనుష్యకుమారుడు మృతులలోనుండి లేపబడువరకు ఈ దర్శనమును ఎవరికిని చెప్పకుడి."

¹⁰శిష్యులు ఆయనను అడిగిరి, "అలాగైతే ఏలీయా మొదట రావలెనని శాస్త్రులు ఎందుకు చెప్పుచున్నారు?"

¹¹ఆయన ఇట్లు జవాబిచ్చెను, "ఏలీయా వచ్చుట నిజమే, అతడు సమస్తమును మరల చక్కబరచును. ¹²అయితే నేను మీతో చెప్పుచున్నాను, ఏలీయా ఇదివరకే వచ్చెను, వారు అతనిని గుర్తింపక, తమ కిష్టమైనట్లు అతనితో చేసిరి. అటులే మనుష్యకుమారుడును వారి చేతిలో శ్రమపడబోవుచున్నాడు."

¹³అప్పుడు ఆయన బాప్తిస్మమిచ్చు యోహానును గూర్చి తమతో మాటలాడుచున్నాడని శిష్యులు గ్రహించిరి.

యేసు బాధపడుతున్న బాలుని స్వస్థపరచుట

¹⁴వారు జనసమూహము నొద్దకు వచ్చినప్పుడు, ఒక మనుష్యుడు ఆయన యొద్దకు వచ్చి, ఆయన యెదుట మోకరించి, ¹⁵"ప్రభువా, నా కుమారుని కరుణించుము, వానికి మూర్ఛ వ్యాధి కలిగి ఘోరముగా బాధపడుచున్నాడు, తరచుగా అగ్నిలోను, తరచుగా నీటిలోను పడుచున్నాడు. ¹⁶నేను వానిని నీ శిష్యుల యొద్దకు తీసుకొనివచ్చితిని, వారు వానిని స్వస్థపరచలేకపోయిరి" అనెను.

¹⁷యేసు ఇట్లు జవాబిచ్చెను, "విశ్వాసము లేని, మూర్ఖమైన తరమా! నేనెంతకాలము మీతో ఉండవలెను? ఎంతకాలము మిమ్మును సహింపవలెను? వానిని ఇక్కడ నా యొద్దకు తీసుకొని రండి."

¹⁸యేసు ఆ దయ్యమును గద్దించగా, అది వాని నుండి వెడలిపోయెను, ఆ బాలుడు వెంటనే స్వస్థత పొందెను.

¹⁹అప్పుడు శిష్యులు యేసు నొద్దకు ఏకాంతముగా వచ్చి, "మేమెందుకు దానిని వెళ్ళగొట్టలేకపోతిమి?" అని అడిగిరి.

²⁰ఆయన వారితో ఇట్లనెను, "మీ విశ్వాసము కొద్దిదైనందున. నేను నిశ్చయముగా మీతో చెప్పుచున్నాను: ఆవగింజంత విశ్వాసము గలవారైతే, 'ఇక్కడ నుండి అక్కడికి కదలుము' అని ఈ కొండతో చెప్పుదురు, అది కదలును. మీకు అసాధ్యమైనది ఏదియు ఉండదు." ^a a v20 అతి ప్రాచీన ప్రతులలో ఇక్కడ 21వ వచనము లేదు; తరువాతి ప్రతులు దీనిని చేర్చును: "అయితే ప్రార్థన ఉపవాసముల వలననే తప్ప ఈ జాతి వెడలిపోదు."

²²వారు గలిలయలో సమకూడుచుండగా, యేసు వారితో ఇట్లనెను, "మనుష్యకుమారుడు మనుష్యుల చేతికి అప్పగింపబడబోవుచున్నాడు, ²³వారు ఆయనను చంపెదరు, మూడవ దినమున ఆయన లేపబడును." వారు మిక్కిలి దుఃఖించిరి.

దేవాలయపు పన్ను

²⁴కపెర్నహూముకు వచ్చినప్పుడు, దేవాలయపు పన్ను వసూలుచేయువారు పేతురు నొద్దకు వచ్చి, "మీ బోధకుడు దేవాలయపు పన్ను చెల్లింపడా?" అని అడిగిరి.

²⁵అతడు, "చెల్లించును" అనెను. అతడు ఇంటిలోనికి వచ్చినప్పుడు, యేసు మొదట ఇట్లు మాటలాడెను: "సీమోనూ, నీవేమనుకొనుచున్నావు? భూరాజులు సుంకమును గాని పన్నులను గాని ఎవరి నుండి వసూలుచేయుదురు—తమ స్వంత కుమారుల నుండియా, లేక ఇతరుల నుండియా?" ^b b v25 యేసు అడిగిన ప్రశ్న ఒక లోతైన సత్యమును సూచించుచున్నది: తన తండ్రి ఇంటిలో కుమారుడైనందున, ఆయన అక్కడ ఏ పన్నును చెల్లింపవలసిన అవసరము లేదు — దేవాలయము ఆయన తండ్రిదే, ఆయన కుమారుడే.

²⁶పేతురు, "ఇతరుల నుండి" అని చెప్పగా, యేసు అతనితో, "అలాగైతే కుమారులు స్వతంత్రులే" అనెను.

²⁷"అయితే మనము వారికి అభ్యంతరము కలిగింపకుండునట్లు, సముద్రమునకు వెళ్ళి, గాలము వేసి, మొదట పైకి వచ్చు చేపను పట్టుకొనుము. దాని నోరు తెరచినప్పుడు నీకు ఒక నాణెము దొరకును. దానిని తీసుకొని, నా కొరకును నీ కొరకును వారికి ఇమ్ము."