Saiki wis dicithak

Mateus 17 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Sang Rama Ngluhurake Sang Putra

Ing gunung wadanane sumunar lan swarane Ramane saka ing mega dhawuh supaya padha ngrungokake Panjenengane. Ing ngisor, ana bapak kang anake lanang kasiksa wis ngenteni, lan para sakabat wis gagal. Yesus marasake bocah mau, nyebut pracayane wong-wong mau kang cilik, lan maneh ngandika yen Panjenengane bakal dipasrahake.

Pasal 17.

Sawuse nem dina, Gusti Yesus ngajak Petrus, Yakobus, lan Yokanan sadulure, banjur padha diirid munggah menyang gunung kang dhuwur, mung wong-wong mau dhewe. Panjenengane malih warna ana ing ngarepe wong-wong mau: pasuryane sumunar kaya srengenge, pangagemane dadi putih kaya pepadhang. Dumadakan Nabi Musa lan Nabi Elia ngatingal marang wong-wong mau, lagi padha ngandika karo Panjenengane. Ature Petrus marang Gusti Yesus: “Gusti, saenipun kawula sami wonten ing ngriki. Manawi Paduka karsa, kawula badhe ngedegaken payon tiga — satunggal kagem Paduka, satunggal kagem Nabi Musa, lan satunggal kagem Nabi Elia.”

Nalika Petrus isih matur mangkono, dumadakan ana mega padhang kang nglimputi wong-wong mau, lan ana swara saka ing mega iku ngandika: “Iki PutraKu kang Dakkasihi; Aku rena banget marang Panjenengane. Padha ngrungokna Panjenengane.”

Bareng para sakabat padha krungu swara iku, banjur padha sumungkem konjem ing bumi lan wedi banget.

Nanging Gusti Yesus banjur nyaketi lan ndemek wong-wong mau, pangandikane: “Padha ngadega, lan aja wedi.”

Bareng wong-wong mau padha tumenga, ora weruh sapa-sapa kajaba mung Gusti Yesus piyambak.

Nalika padha mudhun saka ing gunung, Gusti Yesus dhawuh marang wong-wong mau: “Wahyu kang kokdeleng mau aja kokkandhakake marang sapa-sapa, nganti Putraning Manungsa wungu saka ing antarane wong mati.”

Para sakabat banjur padha matur: “Manawi makaten, kadospundi dene para ahli Toret mastani bilih Nabi Elia kedah rawuh rumiyin?”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “Nabi Elia pancen bakal rawuh lan bakal mulihake samubarang kabeh. Nanging Aku pitutur marang kowe: Nabi Elia iku wis rawuh, nanging wong-wong padha ora wanuh marang panjenengane, malah ditindakake sakarepe dhewe marang panjenengane. Semono uga Putraning Manungsa bakal nandhang sangsara ana ing tangane wong-wong mau.”

Para sakabat banjur padha mangerti, yen kang dipangandikakake iku bab Yokanan Pambaptis.

Gusti Yesus Nyarasake Bocah kang Kasiksa

Bareng wis padha tekan ing panggonane wong akeh, ana wong lanang sowan marang ngarsane Gusti Yesus, banjur jengkeng ing ngarsane, aturipun: “Gusti, mugi karsaa paring piwelas dhateng anak kawula, awit piyambakipun ayan saha nandhang sangsara banget, asring dhawah ing latu, asring ing toya. Anak kawula sampun kawula bekta dhateng para sakabat Paduka, nanging sami boten saged nyarasaken.”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “He, golongan kang ora precaya lan nasar! Nganti pirang suwe anggonKu kudu tetunggalan karo kowe, nganti pirang suwe anggonKu kudu nyabari kowe? Gawanen mrene marang Aku bocah iku.”

Gusti Yesus banjur ndukani dhemit mau, temah dhemit iku metu saka bocah mau, lan nalika iku uga bocahe waras.

Para sakabat banjur padha sowan marang Gusti Yesus piyambakan, aturipun: “Punapaa dene kawula sami boten saged nundhung dhemit wau?”

Pangandikane Gusti Yesus: “Amarga pangandelmu iku cilik. Satemene Aku pitutur marang kowe: yen kowe duwe pangandel sagedhene wiji sawi, kowe bakal kandha marang gunung iki: ‘Ngaliha saka kene menyang kana,’ temah gunung iku bakal ngalih. Lan ora ana prakara kang mokal tumrap kowe.” a a v20 Naskah-naskah kang luwih tuwa ora kamot ayat 21 ing kene; turunan kang luwih anyar nambahake: “Nanging dhemit kaya mangkene iki ora bisa metu kajaba sarana ndedonga lan pasa.”

Nalika padha ngumpul ana ing tanah Galilea, Gusti Yesus ngandika marang para sakabat: “Putraning Manungsa bakal diulungake marang tangane manungsa, bakal disedani, lan ing dina kang katelu bakal katangekake.” Para sakabat padha sedhih banget.

Pajeg Padaleman Suci

Bareng wis padha tekan ing kutha Kapernaum, para juru narik pajeg Padaleman Suci padha nekani Petrus lan padha takon: “Apa gurumu ora mbayar pajeg Padaleman Suci?”

Wangsulane Petrus: “Inggih, mbayar.” Bareng Petrus mlebu ing omah, Gusti Yesus ngrumiyini ngandika: “Simon, kepriye panemumu? Para ratu ing donya iki narik beya utawa pajeg saka sapa — saka para anake dhewe, apa saka wong liya?” b b v25 Pitakone Gusti Yesus iku nuduhake bab kang luwih jero: minangka Sang Putra ing daleme Ramane, Panjenengane ora kabotan mbayar pajeg ing kono — Padaleman Suci iku kagungane Ramane, lan Panjenengane iku Sang Putra.

Bareng Petrus mangsuli: “Saking tiyang sanes,” Gusti Yesus banjur ngandika marang Petrus: “Yen mangkono, para anak iku padha bebas.”

“Nanging supaya aja nganti njalari seriking atine wong-wong mau, lungaa menyang sagara, uncalna pancingmu, lan jupuken iwak kang kecekel dhisik dhewe. Wengakna cangkeme, kowe bakal nemu dhuwit salaka. Jupuken iku, wenehna marang wong-wong mau minangka pajeg kanggo Aku lan kowe.”