Bav Kurê Xwe Birûmet Dike
Li ser çiya rûyê wî diçirise û dengê Bavê wî ji ewr dibêje guhê xwe bidinê. Li jêr kurê êşandî yê bavekî li benda ye û şagirtan nekariye. Îsa wî qenc dike, baweriya wan a biçûk bi nav dike, û dîsa dibêje ku ewê bê radestkirin.
Bavê me di ayetê de dipeyive 5
17 1Piştî şeş rojan, Îsa Petrûs, Aqûb û birayê wî Yûhenna bi xwe re bir û bi tenê ew derxistin çiyayekî bilind. 2Li ber wan şiklê wî guherî: rûyê wî mîna rojê diçirisî, cilên wî mîna ronahiyê spî bûn. 3Ji nişkê ve, Mûsa û Êlyas li wan xuya bûn, ku bi wî re dipeyivîn. 4Petrûs ji Îsa re got: “Ya Xudan, baş e ku em li vir in. Heke tu bixwazî, ezê sê holikan çêkim — yek ji te re, yek ji Mûsa re û yek ji Êlyas re.”
5Hê ew dipeyivî, ewrekî geş ew nixumandin û dengek ji ewr hat û got: “Ev Kurê min ê delal e; ez pê kêfxweş im. Guhê xwe bidin wî.”
6Gava şagirtan ev bihîst, ew deverû ketin û pir tirsiyan.
7Lê Îsa hat, dest li wan da û got: “Rabin û netirsin.”
8Gava wan çavên xwe hildan, wan ji bilî Îsa tu kesî nedît.
9Gava ji çiya dadiketin, Îsa emir da wan: “Heta ku Kurê Mirov ji nav miriyan rabe, vê dîtinê ji tu kesî re nebêjin.”
10Şagirtan jê pirsî: “Nexwe çima qanûnzan dibêjin ku divê pêşî Êlyas bê?”
11Wî bersiv da: “Bi rastî Êlyas tê û wê hemû tiştan sererast bike. 12Lê ez ji we re dibêjim: Êlyas berê hatiye û wan ew nas nekir, lê çawa ku dilê wan xwest wisa bi wî re kirin. Herwiha Kurê Mirov jî wê ji destê wan cefayê bikişîne.”
13Hingê şagirtan fêm kir ku ew li ser Yûhennayê Imadkar ji wan re dipeyivî.
Îsa Kurekî Êşkêşkirî Qenc Dike
14Û gava ew hatin ba elaletê, zilamek hat ba wî û li ber wî çok da erdê, 15û got: “Ya Xudan, li kurê min rehmê bike, çimkî ew ketewî ye û pir cefayê dikişîne, gelek caran dikeve nav agir, gelek caran jî dikeve nav avê. 16Min ew anî ba şagirtên te, lê wan nikaribû ew qenc bikin.”
17Îsa bersiv da: “Ey nifşê bêbawer û xwar! Ezê heta kengê bi we re bimînim, heta kengê li we sebir bikim? Wî bînin vir ba min.”
18Û Îsa li cin hilat, ew ji wî derket û kurik di cih de qenc bû.
19Hingê şagirt bi dizî hatin ba Îsa û gotin: “Çima me nikaribû wî derxin?”
20Wî ji wan re got: “Ji ber ku baweriya we hindik e. Bi rastî ez ji we re dibêjim: bi baweriyeke mîna libeke xerdelê, hûnê ji vî çiyayî re bibêjin: ‘Ji vir derbasî wir bibe,’ û ewê ji cihê xwe bileqe. Dê tu tişt ji bo we ne gengaz be.” a a v20 Destnivîsarên herî kevn li vir ayeteke 21emîn tune ne; kopiyên paşê lê zêde dikin: “Lê ev cure cin bi tenê bi dua û rojiyê derdikeve.”
22Gava li Celîlê kom dibûn, Îsa ji wan re got: “Kurê Mirov wê radestî mirovan bê kirin, 23wê ew bikujin û ew di roja sêyem de wê rabe.” Ew pir xemgîn bûn.
Baca Perestgehê
24Gava gihîştin Kefernahûmê, bacgirên perestgehê hatin ba Petrûs û pirsîn: “Ma mamosteyê we baca perestgehê nade?”
25Wî got: “Belê.” Gava ew kete malê, pêşî Îsa peyivî: “Tu çi difikirî, Şimûn? Padîşahên vê dinyayê ji kê bac an xerac distînin — ji kurên xwe, an ji biyaniyan?” b b v25 Pirsa Îsa rastiyeke kûrtir nîşan dide: wek Kur di mala Bavê xwe de, ew li wir deyndarê tu bacê nîne — perestgeh ya Bavê wî ye û ew Kur e.
26Û gava Petrûs got: “Ji biyaniyan,” Îsa jê re got: “Nexwe kur azad in.”
27“Lê da ku em wan nerencînin, here behrê, çengalekî bavêje û masiyê pêşî yê ku derkeve bigire. Devê wî veke û tuyê perekî tê de bibînî. Wî bigire û ji bo min û te bide wan.”
