متى 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹شپږ ورځې وروستو، عيسىٰ پطروس، يعقوب او د هغۀ ورور يوحنا سره واخستل او يواځې يې يو اوچت غر ته پورته بوتلل. ²د هغوئ په مخکښې د هغۀ شکل بدل شو: د هغۀ مخ د نمر په شان روښان شو، او د هغۀ جامې د رڼا په شان سپينې شوې. ³ناڅاپه موسىٰ او الياس هغوئ ته ښکاره شول چې د هغۀ سره يې خبرې کولې. ⁴پطروس عيسىٰ ته ووئيل چې، ”مالِکه، دا ښۀ ده چې مونږ دلته يُو. کۀ تۀ غواړې، نو زۀ به درې خېمې جوړې کړم — يوه ستا دپاره، يوه د موسىٰ دپاره او يوه د الياس دپاره.“

⁵لا د هغۀ د خبرو کولو په دوران کښې وُو چې يوه روښانه ورېځ پرې راغله، او د ورېځې نه يو آواز راغلو چې، ”دا زما ګران زوئ دے؛ زۀ په هغۀ خوشحاله يم. د هغۀ خبره واورئ.“

⁶کله چې مريدانو دا واورېدل، نو په مخ پرېوتل او سخت ووېرېدل.

⁷خو عيسىٰ راغلو، هغوئ ته يې لاس راوړو او وفرمائيل چې، ”پاڅئ، او مۀ يرېږئ.“

⁸کله چې هغوئ سر پورته کړو، نو يواځې عيسىٰ يې وليدو.

⁹د غر نه د راکوزېدو په وخت، عيسىٰ هغوئ ته حُکم وکړو چې، ”دا رويا چا ته مۀ وايئ ترڅو چې اِبن آدم د مړو نه بيا راژوندے نۀ شى.“

¹⁰مريدانو ترې پوښتنه وکړه چې، ”نو بيا شرعى عالِمان ولې وائى چې الياس به اول راځى؟“

¹¹هغۀ جواب ورکړو چې، ”الياس خو واقعى راځى او ټول څيزونه به سم کړى. ¹²خو زۀ تاسو ته وايم چې الياس خو مخکښې راغلے دے، او هغوئ هغه ونۀ پېژندلو، بلکې څنګه چې يې خوښه وه هغه شان يې ورسره وکړل. هم دغه شان به اِبن آدم هم د هغوئ په لاسونو تکليف وګالى.“

¹³بيا مريدان پوهه شول چې هغۀ هغوئ ته د يحيىٰ بپتسمه ورکوونکى په حقله خبرې کولې.

عيسىٰ يو تکليفى هلک روغوى

¹⁴کله چې هغوئ ګڼې ګوڼې ته راغلل، نو يو سړے هغۀ ته راغلو او د هغۀ په مخکښې په ګونډو شو، ¹⁵او ووئيل يې چې، ”مالِکه، زما په زوئ رحم وکړه، ځکه چې هغه د مرګى ناروغى لرى او سخت تکليف ګالى، ډېر ځله اور ته او ډېر ځله اوبو ته پرېوځى. ¹⁶او ما هغه ستا مريدانو ته راوړو، خو هغوئ هغه روغ نۀ کړو.“

¹⁷عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”اے بې‌ايمانه او کږه نسله! زۀ به تر کومه وخته پورې ستاسو سره يم، تر کومه پورې به زۀ ستاسو برداشت کوم؟ هغه دلته ما ته راولئ.“

¹⁸بيا عيسىٰ هغه بدروح ته جهاړ وکړو، نو هغه ترې ووتلو، او هلک هم هغه وخت روغ شو.

¹⁹بيا مريدان په ګوښه کښې عيسىٰ ته راغلل او ووئيل يې چې، ”مونږ هغه ولې نۀ شو شړلے؟“

²⁰هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”ځکه چې ستاسو ايمان کمزورے دے. زۀ تاسو ته رښتيا وايم: کۀ ستاسو ايمان د اوري د دانې هومره وى، نو دې غر ته به ووايئ، ’دلته نه هلته لاړ شه،‘ او هغه به لاړ شى. ستاسو دپاره به هيڅ شے ناممکن نۀ وى.“ ^a a v20 تر ټولو زاړه نسخې دلته آيت ۲۱ نۀ لرى؛ وروستنۍ نقلونه دا ورزياتوى: ”خو دا قِسم يواځې په دُعا او روژه سره وځى.“

²²کله چې هغوئ په ګليل کښې راټول شول، نو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”اِبن آدم به ژر د خلقو په لاس کښې حواله کړے شى، ²³هغوئ به هغه ووژنى، او په درېمه ورځ به بيا راژوندے کړے شى.“ نو هغوئ ډېر غمژن شول.

د هيکل محصول

²⁴کله چې هغوئ کفرنحوم ته ورسېدل، نو د هيکل د محصول راټولوونکى پطروس ته راغلل او پوښتنه يې وکړه چې، ”ستاسو اُستاذ د هيکل محصول نۀ ورکوى؟“

²⁵هغۀ ووئيل چې، ”هو.“ کله چې هغه کور ته ننوتو، نو عيسىٰ اول خبره وکړه چې، ”اے شمعون، ستا څۀ خيال دے؟ د دُنيا بادشاهان د چا نه محصول يا ماليه راټولوى — د خپلو زامنو نه، کۀ د نورو نه؟“ ^b b v25 د عيسىٰ پوښتنه يو ژور حقيقت ته اشاره کوى: د خپل پلار په کور کښې د زوئ په حېثيت، هغه هلته هيڅ محصول نۀ لرى — هيکل د هغۀ د پلار دے، او هغه زوئ دے.

²⁶کله چې پطروس ووئيل چې، ”د نورو نه،“ نو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”نو بيا زامن آزاد دى.“

²⁷”خو دې دپاره چې مونږ هغوئ ونۀ خپه کړو، نو سمندر ته لاړ شه، کنډۍ وغورځوه، او کومه کب چې اول راووځى هغه ونيسه. د هغې خوله پرانيزه، نو ته به يوه سکه ومومې. هغه واخله او زما او ستا دپاره يې هغوئ ته ورکړه.“