ମାଥିଉ 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ଛଅ ଦିନ ପରେ ଯୀଶୁ ପିତର, ଯାକୁବ ଓ ତାହାଙ୍କ ଭାଇ ଯୋହନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଏକାନ୍ତରେ ଗୋଟିଏ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ନେଇଗଲେ। ²ସେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରୂପାନ୍ତରିତ ହେଲେ; ତାହାଙ୍କ ମୁଖ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ହେଲା, ତାହାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ଆଲୋକ ପରି ଶୁଭ୍ର ହେଲା। ³ହଠାତ୍ ମୋଶା ଓ ଏଲିୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ତାହାଙ୍କ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିଲେ। ⁴ସେଥିରେ ପିତର ଯୀଶୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଏଠାରେ ଅଛୁ, ଏହା ଉତ୍ତମ। ଯଦି ଆପଣ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ଏଠାରେ ତିନୋଟି କୁଟୀର ନିର୍ମାଣ କରିବି—ଗୋଟିଏ ଆପଣଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, ଗୋଟିଏ ମୋଶାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଓ ଗୋଟିଏ ଏଲିୟଙ୍କ ନିମନ୍ତେ।”

⁵ସେ ଏହି କଥା କହୁଥିବା ସମୟରେ, ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ମେଘ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲା, ଆଉ ସେହି ମେଘ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ସ୍ଵର ହେଲା, “ଏ ଆମ୍ଭର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ଏହାଙ୍କଠାରେ ଆମ୍ଭର ପରମ ଆନନ୍ଦ। ଏହାଙ୍କ କଥା ଶୁଣ।”

⁶ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହା ଶୁଣି ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ିଲେ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।

⁷କିନ୍ତୁ ଯୀଶୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ, “ଉଠ, ଭୟ କର ନାହିଁ।”

⁸ସେମାନେ ଚକ୍ଷୁ ଉଠାଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ବିନା ଆଉ କାହାକୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ।

⁹ପର୍ବତରୁ ଓହ୍ଲାଇବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଉତ୍ଥିତ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଦର୍ଶନ କଥା କାହାକୁ କୁହ ନାହିଁ।”

¹⁰ସେଥିରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତେବେ ଏଲିୟ ପ୍ରଥମେ ଆସିବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ କାହିଁକି କହନ୍ତି?”

¹¹ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏଲିୟ ନିଶ୍ଚୟ ଆସନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କରିବେ। ¹²କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଏଲିୟ ଆସି ସାରିଲେଣି, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିଲେ ନାହିଁ, ବରଂ ଆପଣା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର କଲେ। ସେହିପରି ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଦୁଃଖଭୋଗ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ।”

¹³ସେତେବେଳେ ସେ ଯେ ବାପ୍ତିଜକ ଯୋହନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ, ଏହା ଶିଷ୍ୟମାନେ ବୁଝିଲେ।

ଯୀଶୁ ଗୋଟିଏ ଯନ୍ତ୍ରଣାଗ୍ରସ୍ତ ବାଳକକୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ

¹⁴ପୁଣି ସେମାନେ ଲୋକସମୂହ ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତେ, ଜଣେ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ତାହାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଣ୍ଠୁ ମାଡ଼ି ¹⁵କହିଲା, “ପ୍ରଭୁ, ମୋʼ ପୁଅ ପ୍ରତି ଦୟା କରନ୍ତୁ, କାରଣ ତାହାର ମୃଗୀ ରୋଗ ଅଛି ଓ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରେ; କାରଣ ସେ ବାରମ୍ବାର ନିଆଁରେ ଓ ବାରମ୍ବାର ଜଳରେ ପଡ଼େ। ¹⁶ଆଉ ମୁଁ ତାହାକୁ ଆପଣଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତାହାକୁ ସୁସ୍ଥ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ।”

¹⁷ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ଅବିଶ୍ଵାସୀ ଓ ବିପଥଗାମୀ ବଂଶ! ମୁଁ କେତେ କାଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିବି, କେତେ କାଳ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସହିବି? ତାହାକୁ ଏଠାକୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣ।”

¹⁸ଆଉ ଯୀଶୁ ଭୂତକୁ ଧମକ ଦେଲେ, ପୁଣି ତାହା ବାଳକଠାରୁ ବାହାରିଗଲା, ଆଉ ବାଳକ ସେହିକ୍ଷଣି ସୁସ୍ଥ ହେଲା।

¹⁹ସେତେବେଳେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗୋପନରେ ଆସି କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ତାହା ଛଡ଼ାଇ ପାରିଲୁ ନାହିଁ?”

²⁰ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ଅଳ୍ପ ବୋଲି। ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି: ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ସୋରିଷ ଦାନା ପରି ବିଶ୍ଵାସ ଥାଏ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ପର୍ବତକୁ, ‘ଏ ସ୍ଥାନରୁ ସେ ସ୍ଥାନକୁ ଘୁଞ୍ଚିଯା’ ବୋଲି କହିବ, ଆଉ ତାହା ଘୁଞ୍ଚିଯିବ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କୌଣସି ବିଷୟ ଅସମ୍ଭବ ହେବ ନାହିଁ।” ^a a v20 ପ୍ରାଚୀନତମ ପାଣ୍ଡୁଲିପିଗୁଡ଼ିକରେ ଏଠାରେ ୨୧ ପଦ ନାହିଁ; ପରବର୍ତ୍ତୀ ନକଲଗୁଡ଼ିକ ଯୋଗ କରନ୍ତି: “କିନ୍ତୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଉପବାସ ବିନା ଏହି ପ୍ରକାର ବାହାରିଯାଏ ନାହିଁ।”

²²ସେମାନେ ଗାଲିଲୀରେ ଏକତ୍ର ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପିତ ହେବାକୁ ଉଦ୍ୟତ, ²³ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କରିବେ, ପୁଣି ତୃତୀୟ ଦିନରେ ସେ ଉତ୍ଥିତ ହେବେ।” ସେଥିରେ ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।

ମନ୍ଦିରର କର

²⁴ସେମାନେ କଫର୍ନାହୂମରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ମନ୍ଦିରର କର ଆଦାୟକାରୀମାନେ ପିତରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୁରୁ କʼଣ ମନ୍ଦିରର କର ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ?”

²⁵ସେ କହିଲେ, “ଦିଅନ୍ତି।” ଆଉ ସେ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତେ, ଯୀଶୁ ପ୍ରଥମେ କହିଲେ, “ହେ ଶିମୋନ, ତୁମ୍ଭର କଅଣ ବୋଧ ହୁଏ? ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ କାହାଠାରୁ ରାଜସ୍ଵ ବା କର ଆଦାୟ କରନ୍ତି—ଆପଣା ପୁତ୍ରମାନଙ୍କଠାରୁ, ନା ପର ଲୋକଙ୍କଠାରୁ?” ^b b v25 ଯୀଶୁଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ ଏକ ଗଭୀର ସତ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଅଙ୍ଗୁଳି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରେ: ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ସେ ସେଠାରେ କୌଣସି କର ଦେବାକୁ ଋଣୀ ନୁହଁନ୍ତି—ମନ୍ଦିର ତ ତାହାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର, ଆଉ ସେ ପୁତ୍ର ଅଟନ୍ତି।

²⁶ପୁଣି ପିତର, “ପର ଲୋକଙ୍କଠାରୁ,” ବୋଲି କହନ୍ତେ, ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତେବେ ପୁତ୍ରମାନେ ମୁକ୍ତ।”

²⁷“କିନ୍ତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଯେପରି ସେମାନଙ୍କୁ ବିଘ୍ନର କାରଣ ନ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ସମୁଦ୍ର ନିକଟକୁ ଯାଇ ବନଶୀ ପକାଅ, ଆଉ ପ୍ରଥମେ ଯେଉଁ ମାଛ ଉଠିବ, ତାହାକୁ ଧର। ତାହାର ମୁଖ ଫିଟାଇଲେ ଗୋଟିଏ ମୁଦ୍ରା ପାଇବ। ତାହା ନେଇ ମୋʼ ଓ ତୁମ୍ଭ ନିମନ୍ତେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଅ।”