متي 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹ڇهن ڏينهن کان پوءِ يسوع پطرس، يعقوب ۽ سندس ڀاءُ يوحنا کي ساڻ ڪري، کين اڪيلو هڪ بلند جبل تي وٺي ويو. ²سندن اڳيان سندس صورت بدلجي وئي: سندس منهن سج وانگر چمڪيو، سندس ڪپڙا روشنيءَ جيان اڇا ٿي ويا. ³اوچتو موسيٰ ۽ ايليا کين نظر آيا، جيڪي يسوع سان ڳالهائي رهيا هئا. ⁴پطرس يسوع کي چيو تہ ”اي خداوند، اسان جو هتي هجڻ سٺو آهي. جيڪڏهن تون چاهين تہ آءٌ ٽي ڇپر ٺاهيان— هڪ تو لاءِ، هڪ موسيٰ لاءِ ۽ هڪ ايليا لاءِ.“

⁵هو اڃا ڳالهائي ئي رهيو هو تہ هڪ چمڪندڙ ڪڪر کين ڍڪي ڇڏيو، ۽ ڪڪر مان آواز آيو تہ ”هي منهنجو پيارو فرزند آهي، مون کي هن ۾ خوشي آهي. هن جي ڳالهه ٻڌو.“

⁶جڏهن شاگردن اهو ٻڌو تڏهن منهن ڀر ڪري پيا ۽ ڏاڍا ڊڄي ويا.

⁷پر يسوع اچي کين هٿ لاتو ۽ چيائين تہ ”اُٿو، ۽ ڊڄو نہ.“

⁸جڏهن هنن مٿي نهاريو تہ يسوع کانسواءِ ڪنهن کي بہ نہ ڏٺائون.

⁹جڏهن اهي جبل تان لهي رهيا هئا تڏهن يسوع کين تاڪيد ڪيو تہ ”جيستائين ابنِ آدم مئلن مان جيئرو نہ ٿئي، تيستائين هي ڏيکاءُ ڪنهن کي بہ نہ ٻڌايو.“

¹⁰شاگردن کانئس پڇيو تہ ”پوءِ شريعت جا عالم ڇو ٿا چون تہ ايليا جو پهرين اچڻ ضروري آهي؟“

¹¹وراڻيائين تہ ”ايليا بيشڪ ايندو، ۽ سڀ شيون وري بحال ڪندو. ¹²پر آءٌ اوهان کي ٻڌايان ٿو تہ ايليا اڳ ۾ ئي اچي چڪو آهي، ۽ هنن کيس نہ سڃاتو، بلڪ جيئن چاهيائون تيئن ساڻس ڪيائون. اهڙيءَ طرح ابنِ آدم بہ هنن جي هٿان ڏک ڏسڻ وارو آهي.“

¹³تڏهن شاگرد سمجهي ويا تہ هو کين يوحنا بپتسما ڏيندڙ بابت ڳالهائي رهيو هو.

يسوع ستايل ڇوڪري کي شفا ڏئي ٿو

¹⁴جڏهن اهي ميڙ وٽ پهتا تڏهن هڪ ماڻهو سندس ڀرسان اچي، سندس اڳيان گوڏا کوڙي، ¹⁵عرض ڪيائين تہ ”اي خداوند، منهنجي پٽ تي رحم ڪر، ڇالاءِ جو کيس مرگيءَ جا دورا پون ٿا ۽ هو ڏاڍو ڏک ڀوگي ٿو؛ ڪڏهن باهہ ۾ تہ ڪڏهن پاڻي ۾ ڪري پوي ٿو. ¹⁶مون کيس تنهنجن شاگردن وٽ آندو، پر اهي کيس شفا نہ ڏئي سگهيا.“

¹⁷يسوع وراڻيو تہ ”اي بي ايمان ۽ ٻانڪي نسل! آءٌ ڪيستائين اوهان سان گڏ رهندس، ڪيستائين اوهان کي برداشت ڪندس؟ کيس هتي مون وٽ وٺي اچو.“

¹⁸پوءِ يسوع بدروح کي ڌمڪايو، تہ اهو ڇوڪري مان نڪري ويو، ۽ ڇوڪرو ان ئي گھڙيءَ شفا پائي ويو.

¹⁹پوءِ شاگرد اڪيلائيءَ ۾ يسوع وٽ آيا ۽ چيائونس تہ ”اسان اُن کي ڇو نہ ڪڍي سگهياسين؟“

²⁰چيائين تہ ”ان ڪري جو اوهان جو ايمان ٿورو آهي. آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان: جيڪڏهن اوهان کي سرنهن جي داڻي جيترو ايمان هجي، تہ هن جبل کي چوندا تہ ’هتان اتي هليو وڃ‘ ۽ اهو هليو ويندو. اوهان لاءِ ڪجهہ بہ ناممڪن نہ ٿيندو.“ ^a a v20 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ هتي ڪا 21 هين آيت ناهي؛ پوءِ جي نقلن ۾ هي اضافو ڪيل آهي: ”پر هي قسم دعا ۽ روزي کانسواءِ ٻاهر نہ ٿو نڪري.“

²²جڏهن اهي گليل ۾ گڏ ٿيا تڏهن يسوع کين چيو تہ ”ابنِ آدم ماڻهن جي حوالي ڪيو ويندو، ²³اهي کيس قتل ڪندا، ۽ ٽئين ڏينهن هو جيئرو ڪري اٿاريو ويندو.“ تڏهن اهي ڏاڍا ڏکارا ٿيا.

هيڪل جو محصول

²⁴جڏهن اهي ڪفرنحوم ۾ پهتا تڏهن هيڪل جو محصول وٺندڙ پطرس وٽ آيا ۽ پڇيائونس تہ ”ڇا اوهان جو استاد هيڪل جو محصول نہ ٿو ڏئي؟“

²⁵پطرس چيو تہ ”ها.“ جڏهن هو گھر ۾ آيو تہ يسوع پهرين ئي کيس چيو تہ ”شمعون، تون ڇا ٿو سمجهين؟ دنيا جا بادشاهہ ڪنهن کان چنگي يا محصول ٿا وٺن— پنهنجن پٽن کان يا ٻين کان؟“ ^b b v25 يسوع جو سوال هڪ وڌيڪ ڳوڙهي سچائيءَ ڏانهن اشارو ڪري ٿو: پنهنجي پيءُ جي گھر ۾ فرزند جي حيثيت ۾ هن تي اُتي ڪو محصول ڪونهي — هيڪل سندس پيءُ جو آهي، ۽ هو فرزند آهي.

²⁶جڏهن پطرس چيو تہ ”ٻين کان،“ تڏهن يسوع کيس چيو تہ ”پوءِ پٽ آزاد آهن.“

²⁷”پر جيئن اسين کين ناراض نہ ڪريون، تنهنڪري سمنڊ ڏانهن وڃ، ڪنڍو اڇل، ۽ جيڪا پهرين مڇي نڪري سا ڪڍي وٺ. ان جو وات کول تہ توکي هڪ سڪو ملندو. اهو کڻي مون ۽ پنهنجي لاءِ کين ڏي.“