آسمان کان نشاني گھرڻ
پطرس کيس مسيح، جيئري پيءُ جو پٽ، سڏي ٿو، ۽ ڪجهه دير بعد شيطان سڏجي ٿو ڇاڪاڻ ته اهو ٻڌڻ کان انڪار ڪري ٿو ته هي مسيح ضرور قتل ڪيو ويندو. يسوع چوي ٿو ته پٺيان هلڻ جو مطلب پاڻ کي انڪار ڪرڻ ۽ صليب کڻڻ آهي، نه ته ان کان بچايو وڃڻ.
16 1فريسي ۽ صدوقي کيس آزمائڻ لاءِ آيا ۽ کانئس گھريائون تہ کين آسمان کان ڪا نشاني ڏيکاري.
2وراڻيائين تہ ”جڏهن شام ٿئي ٿي تڏهن اوهين چئو ٿا تہ ’موسم سٺي رهندي، ڇاڪاڻ تہ آسمان ڳاڙهو آهي.‘
3”ايئن ئي صبح جو چئو ٿا تہ ’اڄ طوفاني موسم ٿيندي، ڇاڪاڻ تہ آسمان ڳاڙهو ۽ اونداهو آهي.‘ اوهين آسمان جي صورت پڙهڻ تہ ڄاڻو ٿا، پر زمانن جون نشانيون پڙهي نہ ٿا سگھو.
4”بڇڙو ۽ بي وفا نسل نشاني ٿو گھري، پر يونس جي نشانيءَ کانسواءِ کيس ٻي ڪا نشاني نہ ڏني ويندي.“ پوءِ هو کين ڇڏي هليو ويو.
ڪوڙي تعليم جو خميرو
5جڏهن شاگرد ٻئي ڪناري تي پهتا تڏهن کين ماني کڻڻ وسري ويو هو.
6يسوع کين چيو تہ ”خبردار ٿيو ۽ فريسين ۽ صدوقين جي خميري کان هوشيار رهو.“
7اهي پاڻ ۾ بحث ڪرڻ لڳا ۽ چيائون تہ ”اهو انهيءَ ڪري آهي جو اسان ماني نہ آندي.“
8يسوع اها ڳالهه ڄاڻي چيو تہ ”اي ٿورڙي ايمان وارؤ، اوهين پاڻ ۾ ڇو بحث ٿا ڪريو تہ اوهان وٽ ماني ناهي؟ 9اڃا بہ نہ ٿا سمجھو؟ ڇا اوهان کي پنجن هزارن لاءِ پنج مانيون ياد ناهن، ۽ اهو بہ تہ اوهان ڪيتريون ٽوڪريون گڏ ڪيون؟
10”يا چئن هزارن لاءِ ست مانيون، ۽ اوهان ڪيتريون ٽوڪريون گڏ ڪيون؟
11”اوهان ڇو نہ ٿا سمجھو تہ مون اوهان کي ماني بابت نہ چيو هو؟ فريسين ۽ صدوقين جي خميري کان هوشيار رهو.“
12تڏهن هو سمجھي ويا تہ هن کين ماني جي خميري کان نہ، پر فريسين ۽ صدوقين جي تعليم کان هوشيار رهڻ لاءِ چيو هو.
پطرس پيءُ جي فرزند جو اقرار ڪري ٿو
13قيصريه فلپي جي علائقي ۾ پهچي يسوع پنهنجن شاگردن کان پڇيو تہ ”ماڻهو ابنِ آدم کي ڪير ٿا چون؟“
14چيائون تہ ”ڪي ٿا چون يوحنا بپتسما ڏيندڙ، ٻيا ايليا، ۽ ٻيا وري يرميا يا نبين مان ڪو هڪڙو.“
15کين چيائين تہ ”پر اوهين مون کي ڪير ٿا چئو؟“
16شمعون پطرس وراڻيو تہ ”تون مسيح آهين، جيئري پيءُ جو فرزند.“
17يسوع وراڻيو تہ ”اي يونس جا پٽ شمعون، تون مبارڪ آهين، ڇاڪاڻ تہ اها ڳالهه تو تي گوشت ۽ رت ظاهر نہ ڪئي، پر آسمان ۾ منهنجي پيءُ ڪئي.
18”آءٌ توکي بہ چوان ٿو تہ تون پطرس آهين، ۽ هن پٿر تي آءٌ پنهنجي ڪليسيا اڏيندس؛ قبر جا دروازا ان تي غالب نہ ايندا.
19”آءٌ توکي اسان جي پيءُ جي بادشاهيءَ جون ڪنجيون ڏيندس؛ جيڪو بہ تون زمين تي ٻڌندين سو آسمان ۾ ٻڌل هوندو، ۽ جيڪو بہ تون زمين تي کوليندين سو آسمان ۾ کليل هوندو.“
20پوءِ هن شاگردن کي سخت تاڪيد ڪيو تہ ڪنهن کي بہ نہ ٻڌائين تہ هو مسيح آهي.
فرزند کي ڏک سهڻو آهي ۽ جيئرو ٿي اُٿڻو آهي
21ان وقت کان يسوع پنهنجن شاگردن کي ٻڌائڻ لڳو تہ کيس ضرور يروشلم وڃڻو آهي، بزرگن، سردار ڪاهنن ۽ فقيهن جي هٿان گھڻو ڏک سهڻو آهي، قتل ٿيڻو آهي ۽ ٽئين ڏينهن اُٿاريو وڃڻو آهي.
22پطرس کيس هڪ پاسي ڪري ملامت ڪرڻ لڳو تہ ”اي خداوند، ائين ڪڏهن بہ نہ ٿيندو! اهو توسان ڪڏهن بہ نہ ٿيندو.“
23پر هن موٽي پطرس کي چيو تہ ”منهنجي پويان هٽي وڃ، اي شيطان! تون مون لاءِ ٿاٻو آهين، ڇاڪاڻ تہ تون اهو نہ ٿو سوچين جيڪو اسان جي پيءُ کي عزيز آهي، پر اهو ٿو سوچين جيڪو ماڻهن کي عزيز آهي.“
24پوءِ يسوع پنهنجن شاگردن کي چيو تہ ”جيڪو منهنجي پٺيان اچڻ گھري سو پاڻ کي رد ڪري، پنهنجو صليب کڻي منهنجي پٺيان هلي.
25”ڇاڪاڻ تہ جيڪو پنهنجي جان بچائڻ گھرندو سو اها وڃائيندو، پر جيڪو منهنجي ڪري پنهنجي جان وڃائيندو سو اها لهندو.
26”جيڪڏهن ڪو ماڻهو سڄي دنيا حاصل ڪري ۽ پنهنجي جان وڃائي، تہ کيس ڪھڙو فائدو؟ يا ماڻهو پنهنجي جان جي بدلي ۾ ڇا ڏيندو؟
27”ڇاڪاڻ تہ ابنِ آدم پنهنجي پيءُ جي جلوي ۾ پنهنجن ملائڪن سميت اچڻ وارو آهي، ۽ تڏهن هر ڪنهن کي سندس ڪيل ڪمن موجب بدلو ڏيندو.
28”آءٌ اوهان کي سچ ٿو چوان تہ هتي بيٺلن مان ڪي جيستائين ابنِ آدم کي پنهنجي بادشاهيءَ ۾ ايندي نہ ڏسندا، تيستائين موت جو ذائقو نہ چکندا.“
