मत्तय 16

16 ¹ परूशी व सदूकी त्याला परीक्षण करण्यासाठी आले आणि त्यांनी त्याला स्वर्गातून एखादे चिन्ह दाखवण्यास सांगितले.

² त्याने उत्तर दिले, “संध्याकाळ झाली की तुम्ही म्हणता, ‘हवामान स्वच्छ राहील, कारण आकाश तांबूस आहे.’ ³ आणि सकाळी म्हणता, ‘आज वादळ येईल, कारण आकाश तांबूस व अंधारलेले आहे.’ आकाशाचे रूप वाचायला तुम्हांला समजते, पण काळाची चिन्हे मात्र तुम्हांला वाचता येत नाहीत. ⁴ “दुष्ट व अविश्वासू पिढी चिन्ह शोधते; परंतु योनाच्या चिन्हाशिवाय दुसरे कोणतेही चिन्ह तिला दिले जाणार नाही.” मग तो त्यांना सोडून निघून गेला.

खोट्या शिकवणीचे खमीर

⁵ शिष्य पलीकडे गेले तेव्हा भाकरी बरोबर घ्यायला ते विसरले होते.

⁶ येशू त्यांना म्हणाला, “सांभाळा आणि परूशी व सदूकी यांच्या खमिरापासून जपून राहा.”

⁷ ते आपसात चर्चा करून म्हणाले, “आपण भाकरी आणली नाही म्हणून हे तो बोलतो.”

⁸ हे ओळखून येशू म्हणाला, “अहो अल्पविश्वासी, आपल्याजवळ भाकरी नाही म्हणून तुम्ही आपसात का चर्चा करता? ⁹ “अजूनही तुम्हांला समजत नाही का? पाच हजारांसाठी असलेल्या पाच भाकरी आणि तुम्ही किती टोपल्या गोळा केल्या, हे तुम्हांला आठवत नाही का? ¹⁰ “किंवा चार हजारांसाठी असलेल्या सात भाकरी आणि तुम्ही किती टोपल्या भरून घेतल्या, हेही आठवत नाही का? ¹¹ मी तुमच्याशी भाकरीविषयी बोलत नव्हतो, हे तुम्हांला का समजत नाही? परूशी व सदूकी यांच्या खमिरापासून सांभाळा.”

¹² तेव्हा त्यांना समजले की, भाकरीच्या खमिरापासून नव्हे, तर परूशी व सदूकी यांच्या शिकवणीपासून जपून राहायला त्याने सांगितले.

पेत्र पित्याच्या पुत्राची कबुली देतो

¹³ कैसरीया फिलिप्पी या भागात आल्यावर येशूने आपल्या शिष्यांना विचारले, “मनुष्याचा पुत्र कोण आहे, असे लोक म्हणतात?”

¹⁴ ते म्हणाले, “कोणी बाप्तिस्मा करणारा योहान, कोणी एलिया, तर कोणी यिर्मया किंवा संदेष्ट्यांपैकी एक, असे म्हणतात.”

¹⁵ तो त्यांना म्हणाला, “परंतु मी कोण आहे, असे तुम्ही म्हणता?”

¹⁶ शिमोन पेत्राने उत्तर दिले, “तू ख्रिस्त, जिवंत पित्याचा पुत्र आहेस.”

¹⁷ येशूने उत्तर दिले, “योनाचा पुत्र शिमोना, तू धन्य आहेस—कारण हे मांस व रक्त यांनी नव्हे, तर स्वर्गातील माझ्या पित्याने तुला प्रकट केले. ¹⁸ “आणि मी तुला सांगतो: तू पेत्र आहेस, आणि या खडकावर मी माझी मंडळी बांधीन; मृत्युलोकाच्या द्वारांना तिच्यावर विजय मिळणार नाही. ¹⁹ मी तुला आमच्या पित्याच्या राज्याच्या किल्ल्या देईन; जे काही तू पृथ्वीवर बांधशील ते स्वर्गात बांधलेले असेल, आणि जे काही तू पृथ्वीवर सोडशील ते स्वर्गात सोडलेले असेल.”

²⁰ मग त्याने शिष्यांना निक्षून आज्ञा दिली की, मी ख्रिस्त आहे हे कोणालाही सांगू नका.

पुत्राने दुःख भोगून पुन्हा उठलेच पाहिजे

²¹ तेव्हापासून येशू आपल्या शिष्यांना सांगू लागला की, त्याने यरुशलेमला जाऊन वडीलजन, मुख्य याजक व शास्त्री यांच्याकडून पुष्कळ दुःख भोगावे, जिवे मारले जावे आणि तिसऱ्या दिवशी उठवले जावे, हे अवश्य आहे.

²² पेत्राने त्याला बाजूला घेऊन त्याला धमकावले: “प्रभूजी, असे कधीच होऊ नये! हे तुझ्याबाबतीत कधीही घडणार नाही.”

²³ पण तो वळून पेत्राला म्हणाला, “अरे सैताना, माझ्यामागे हो! तू मला अडखळण आहेस, कारण आमच्या पित्याला ज्याची काळजी आहे त्याचा तू विचार करत नाहीस, तर माणसांना ज्याची काळजी आहे त्याचा करतोस.”

²⁴ मग येशू आपल्या शिष्यांना म्हणाला, “जो कोणी माझ्यामागे येऊ इच्छितो, त्याने स्वतःला नाकारावे, आपला वधस्तंभ उचलावा आणि माझ्यामागे यावे. ²⁵ “कारण जो कोणी आपला जीव वाचवू इच्छितो तो त्याला गमावील, पण जो कोणी माझ्याकरता आपला जीव गमावील तो त्याला मिळवील. ²⁶ “माणसाने सगळे जग मिळवले पण आपला जीव गमावला, तर त्याला काय लाभ? किंवा माणूस आपल्या जिवाच्या बदल्यात काय देऊ शकेल? ²⁷ कारण मनुष्याचा पुत्र आपल्या दूतांसह आपल्या पित्याच्या गौरवाने येणार आहे, आणि तेव्हा तो प्रत्येकाला त्याच्या कृतीप्रमाणे फळ देईल. ²⁸ “मी तुम्हांला खचित सांगतो: मनुष्याचा पुत्र आपल्या राज्यात येताना पाहीपर्यंत येथे उभे असलेल्यांपैकी काहीजण मरणाची चव घेणार नाहीत.”