متى 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹کله چې عيسىٰ دا خبرې ختمې کړې، نو هغه د ګليل نه روان شو او د اُردن په بله غاړه د يهوديه علاقې ته لاړو. ²لوئى لوئى ګڼې خلق د هغۀ پسې روان شول او هغۀ هلته هغوئ روغ کړل.

³فريسيان د هغۀ آزمېښت دپاره راغلل او ترې يې پوښتنه وکړه، ”آيا د کوم سړى دپاره روا دى چې په هر وجه خپله ښځه طلاق کړى؟“

⁴هغۀ جواب ورکړو، ”تاسو نۀ دى لوستلى چې زمونږ پلار، چې په شروع کښې يې هغوئ پېدا کړل، هغوئ يې نر او ښځه پېدا کړل، ⁵او وې فرمائيل، ’ځکه به سړے خپل پلار او مور پرېږدى او د خپلې ښځې سره به يوځائ شى، او دواړه به يو جسم شى‘؟ ⁶نو هغوئ نور دوه نۀ دى بلکې يو جسم دى، ځکه هغه څۀ چې زمونږ پلار يوځائ کړى دى، دا دې هيڅوک نۀ بېلوى.“

⁷هغوئ هغۀ ته ووئيل، ”نو بيا موسىٰ ولې حُکم ورکړے وو چې سړے دې د طلاق سند ورکړى او هغه دې لرې کړى؟“

⁸هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”ستاسو د زړونو د سختۍ په سبب موسىٰ تاسو ته اِجازت درکړو چې خپلې ښځې طلاق کړئ، خو په شروع کښې داسې نۀ وو. ⁹زۀ تاسو ته وايم، څوک چې خپله ښځه طلاق کړى، د بدکارۍ نه علاوه، او بله ښځه وکړى، هغه زنا کوى.“

¹⁰مريدانو هغۀ ته ووئيل، ”کۀ د مېړۀ او ښځې ترمينځه داسې حال وى، نو نکاح نۀ کول ښۀ دى.“

¹¹هغۀ هغوئ ته وفرمائيل، ”هر څوک دا خبره نۀ شى منلے، صرف هغه کسان چې دا ورکړے شوے وى. ¹²ځنې خواجه سرا داسې دى چې د خپلې مور د ګېډې نه داسې پېدا شوى دى، ځنې خواجه سرا داسې دى چې نورو هغوئ داسې کړى دى، او ځنې خواجه سرا داسې دى چې خپله يې زمونږ د پلار د بادشاهۍ دپاره ځان داسې کړے دے. څوک چې دا منلے شى، هغه دې يې ومنى.“

عيسىٰ وړو بچو ته ښۀ راغلاست وائى

¹³بيا وړۀ بچى هغۀ ته راوستلے شول چې هغه پرې لاسونه کېږدى او دُعا وکړى، خو مريدانو هغه کسان ورټل چې هغوئ يې راوستل.

¹⁴خو عيسىٰ وفرمائيل، ”وړۀ بچى زما طرف ته راتلو ته پرېږدئ، هغوئ مۀ منع کوئ، ځکه چې زمونږ د پلار بادشاهى د داسې کسانو ده.“

¹⁵او هغۀ پرې خپل لاسونه کېښودل او هلته نه روان شو.

هغه يو څيز چې کمے يې وو

¹⁶هم هغه وخت يو سړے هغۀ ته راغلو او پوښتنه يې وکړه، ”اے اُستاذه، زۀ څۀ ښۀ کار وکړم چې د تل ژوندون ترې لاس ته راوړم؟“

¹⁷هغۀ هغۀ ته وفرمائيل، ”تۀ د ښۀ خبرې په حقله زما نه ولې پوښتنه کوې؟ صرف يو ذات ښۀ دے. کۀ تۀ غواړې چې ژوندون ته داخل شې، نو حُکمونه پوره کوه.“

¹⁸هغۀ پوښتنه وکړه، ”کوم حُکمونه؟“ عيسىٰ وفرمائيل، ”قتل مۀ کوه، زنا مۀ کوه، غلا مۀ کوه، دروغژنه ګواهى مۀ ورکوه، ¹⁹د خپل پلار او مور عزت کوه، او د خپل ګاونډى سره داسې مينه کوه لکه څنګه چې د ځان سره کوې.“

²⁰ځوان هغۀ ته ووئيل، ”دا ټول ما ساتلى دى. لا تر اوسه څۀ کمے لرم؟“

²¹عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل، ”کۀ تۀ غواړې چې مکمل شې، نو لاړ شه، خپل مال خرڅ کړه او غريبانو ته ورکړه، نو په آسمان کښې به خزانه ولرې، بيا راشه او زما پيروى وکړه.“

²²کله چې ځوان دا واورېدل، نو هغه غمژن روان شو، ځکه چې هغه ډېر مال لرلو.

²³عيسىٰ خپلو مريدانو ته وفرمائيل، ”زۀ تاسو ته رښتيا وايم، مالدار سړے به په ډېره ستونزه زمونږ د پلار بادشاهۍ ته داخل شى. ²⁴زۀ تاسو ته بيا وايم، د اوښ دپاره د ستن د سوري نه تېرېدل آسانه دى، نسبت دې ته چې مالدار سړے زمونږ د پلار بادشاهۍ ته داخل شى.“

²⁵کله چې مريدانو دا واورېدل، نو هغوئ ډېر حېران شول او پوښتنه يې وکړه، ”نو بيا څوک خلاصون موندلے شى؟“

²⁶عيسىٰ هغوئ ته وکتل او وفرمائيل، ”دا د اِنسانانو دپاره ناممکنه ده، خو زمونږ د پلار سره هر څۀ ممکن دى.“

²⁷بيا پطروس هغۀ ته ووئيل، ”وګوره، مونږ هر څۀ پرېښودل او ستا پيروى مو وکړه. نو بيا به مونږ ته څۀ ملاويږى؟“

²⁸عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل، ”رښتيا، د نوى کېدو په وخت کښې، کله چې اِبن آدم په خپل جلالى تخت باندې کښېنى، نو تاسو چې زما پيروى مو کړې ده، تاسو به هم په دولسو تختونو باندې کښېنئ او د اِسرائيل د دولسو قبيلو عدالت به کوئ.

²⁹”هر څوک چې زما د نوم دپاره کورونه يا وروڼه يا خويندې يا پلار يا مور يا بچى يا پټى پرېږدى، هغه به سل چنده زيات حاصل کړى او د تل ژوندون به په ميراث کښې مومى. ³⁰خو ډېر داسې چې اول دى، هغوئ به آخر شى، او ډېر داسې چې آخر دى، هغوئ به اول شى.“