မဿဲ 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹“အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နိုင်ငံတော်သည် မိမိ၏စပျစ်ဥယျာဉ်တွင် အလုပ်လုပ်ရန် အလုပ်သမားများကို ငှားရမ်းခြင်းငှာ နံနက်စောစော ထွက်သွားသော အိမ်ရှင်တစ်ဦးနှင့် တူ၏။ ²အိမ်ရှင်သည် အလုပ်သမားတို့အား တစ်နေ့စာလုပ်ခ ပေးရန် သဘောတူပြီးလျှင်၊ သူတို့ကို မိမိ၏စပျစ်ဥယျာဉ်သို့ စေလွှတ်လိုက်၏။ ³နံနက် ကိုးနာရီခန့်တွင် ထွက်သွားပြန်ရာ၊ ဈေး၌ အလုပ်မရှိဘဲ ရပ်နေသော အခြားသူများကို မြင်လေ၏။ ⁴သူတို့အား ‘သင်တို့လည်း စပျစ်ဥယျာဉ်သို့ သွားကြလော့၊ သင့်လျော်သည့်အတိုင်း ငါပေးမည်’ ဟု ဆိုသဖြင့်၊ သူတို့သည်လည်း သွားကြ၏။ ⁵မွန်းတည့်ချိန်နှင့် မွန်းလွဲ သုံးနာရီခန့်တွင်လည်း တစ်ဖန်ထွက်၍ ထိုနည်းတူ ပြုလေ၏။ ⁶ညနေ ငါးနာရီခန့်တွင်လည်း ထွက်သွားပြန်ရာ၊ ရပ်နေသော အခြားသူများကို တွေ့၍ ‘သင်တို့သည် အဘယ်ကြောင့် တစ်နေ့လုံး ဤနေရာတွင် အလုပ်မရှိဘဲ ရပ်နေကြသနည်း’ ဟု မေး၏။”

⁷“သူတို့က ‘ကျွန်ုပ်တို့ကို အဘယ်သူမျှ မငှားသောကြောင့်ဖြစ်သည်’ ဟု ဖြေကြ၏။ အိမ်ရှင်က ‘သင်တို့လည်း စပျစ်ဥယျာဉ်သို့ သွားကြလော့’ ဟု ဆို၏။

⁸“ညအချိန်ရောက်သောအခါ၊ စပျစ်ဥယျာဉ်ရှင်သည် မိမိ၏လုပ်ငန်းကြီးကြပ်အား ‘အလုပ်သမားတို့ကို ခေါ်၍ နောက်ဆုံးသူမှစ၍ ပထမဆုံးသူတိုင်အောင် သူတို့၏အခကြေးငွေကို ပေးလော့’ ဟု ဆို၏။ ⁹ညနေ ငါးနာရီခန့်တွင် ငှားထားသောသူတို့ လာကြသောအခါ၊ သူတို့သည် တစ်ဦးစီ တစ်နေ့စာလုပ်ခ အပြည့်အဝ ရကြ၏။ ¹⁰ပထမဆုံးငှားသောသူတို့ လာကြသောအခါ၊ မိမိတို့ ပိုမိုရမည်ဟု ထင်မှတ်ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည်လည်း တစ်ဦးစီ တစ်နေ့စာလုပ်ခ အပြည့်အဝ ရကြ၏။ ¹¹ထိုအခကြေးငွေကို ရသောအခါ၊ အိမ်ရှင်အား ညည်းတွားကြလျက် ¹²‘နောက်ဆုံးလာသော ဤသူတို့သည် တစ်နာရီမျှသာ လုပ်ကိုင်ကြသော်လည်း၊ တစ်နေ့လုံး ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် ပူလောင်သော အပူရှိန်ကို ခံခဲ့ရသော ကျွန်ုပ်တို့နှင့် သူတို့ကို သင်သည် တူညီစွာ သတ်မှတ်လိုက်ပါသည်တကား’ ဟု ဆိုကြ၏။

¹³“အိမ်ရှင်က သူတို့တွင် တစ်ဦးအား ‘အဆွေ၊ သင့်အား ငါ မတရား မပြု။ သင်သည် ငါနှင့် တစ်နေ့စာလုပ်ခအတွက် သဘောတူခဲ့သည် မဟုတ်လော’ ဟု ဆို၏။ ¹⁴သင်ပိုင်သည့်ဥစ္စာကို ယူ၍ သွားလော့။ ဤနောက်ဆုံးလာသောသူအားလည်း သင်နှင့်အတူတူ ငါပေးလို၏။ ¹⁵ငါ့ဥစ္စာကို ငါအလိုရှိသည့်အတိုင်း ပြုပိုင်ခွင့် ငါ၌ မရှိသလော။ သို့မဟုတ် ငါ ရက်ရောသောကြောင့် သင်သည် မနာလို ဖြစ်သလော။ ¹⁶ထိုနည်းတူ နောက်ဆုံးသောသူသည် ပထမဖြစ်၍၊ ပထမသောသူသည် နောက်ဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။”

ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်အကြောင်းကို ကြိုတင်ဟောတော်မူခြင်း

¹⁷ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်ကြွတော်မူစဉ်၊ တပည့်တော်တစ်ကျိပ်နှစ်ပါးကို သီးခြားခေါ်ယူ၍ လမ်းခရီး၌ သူတို့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏၊

¹⁸“ကြည့်လော့၊ ငါတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ တက်သွားကြ၏။ လူသားသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးတို့နှင့် ကျမ်းတတ်ဆရာတို့လက်သို့ အပ်နှံခြင်းကိုခံရ၍၊ သူတို့သည် သေဒဏ်စီရင်ကြလိမ့်မည်။ ¹⁹တိုင်းတစ်ပါးသားတို့လက်သို့လည်း အပ်နှံကြသဖြင့်၊ ပြောင်လှောင်ခြင်း၊ ကြိမ်ဒဏ်ပေးခြင်း၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ရိုက်ထားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သုံးရက်မြောက်သောနေ့၌ ထမြောက်တော်မူလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

အမှန်ကြီးမြတ်ခြင်းသည် အစေခံခြင်းပင်ဖြစ်၏

²⁰ထိုအခါ ဇေဗေဒဲ၏သားတို့၏အမိသည် သားတို့နှင့်အတူ အထံတော်သို့ ချဉ်းကပ်၍၊ တစ်စုံတစ်ခုကို တောင်းလျှောက်ရန် ဦးညွတ်ပျပ်ဝပ်လေ၏။

²¹ကိုယ်တော်က “သင်သည် အဘယ်အရာကို အလိုရှိသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ ထိုအမျိုးသမီးက “အကျွန်ုပ်၏ သားနှစ်ယောက်သည် ကိုယ်တော်၏နိုင်ငံတော်၌ တစ်ယောက်ကို လက်ယာတော်ဘက်၌၊ တစ်ယောက်ကို လက်ဝဲတော်ဘက်၌ ထိုင်ရကြမည်အကြောင်း မိန့်တော်မူပါ” ဟု လျှောက်၏။

²²သို့ရာတွင် ယေရှုက “သင်တို့သည် အဘယ်အရာကို တောင်းလျှောက်သည်ကို မသိကြ။ ငါ သောက်မည့်ခွက်ကို သင်တို့ သောက်နိုင်ကြသလော” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့က “သောက်နိုင်ပါသည်” ဟု လျှောက်ကြ၏။

²³ကိုယ်တော်က “ငါ၏ခွက်ကို သင်တို့ သောက်ရကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ငါ၏လက်ယာတော်ဘက်နှင့် လက်ဝဲတော်ဘက်၌ ထိုင်ခွင့်ကိုမူ ငါ ပေးပိုင်သည်မဟုတ်။ ထိုအခွင့်သည် ငါ့ခမည်းတော် ပြင်ဆင်ထားတော်မူသောသူတို့အဖို့ ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

²⁴ကြွင်းသော တပည့်တော်တစ်ကျိပ်တို့သည် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ၊ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်ကို အမျက်ထွက်ကြ၏။

²⁵ယေရှုသည် သူတို့ကို ခေါ်တော်မူ၍ “တိုင်းတစ်ပါးသားတို့၏ မင်းများသည် သူတို့အပေါ် အစိုးတရ ပြုတတ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏ အာဏာရှိသူများသည် သူတို့အပေါ် အာဏာ လွှမ်းမိုးတတ်ကြသည်ကိုလည်းကောင်း သင်တို့ သိကြ၏။ ²⁶သင်တို့တွင်မူကား ထိုသို့ မဖြစ်ရ။ သင်တို့တွင် ကြီးမြတ်လိုသောသူသည် သင်တို့၏ အစေခံ ဖြစ်ရမည်။ ²⁷သင်တို့တွင် ပထမဖြစ်လိုသောသူသည် သင်တို့၏ ကျွန်ဖြစ်ရမည်။ ²⁸ထိုနည်းတူ လူသားသည်လည်း သူတစ်ပါး၏ အစေကိုခံအံ့သောငှာ ကြွလာသည်မဟုတ်။ သူတစ်ပါးအား အစေခံအံ့သောငှာ၎င်း၊ လူများစွာတို့အတွက် ရွေးနုတ်ဖိုးအဖြစ် မိမိအသက်ကို စွန့်အံ့သောငှာ၎င်း ကြွလာတော်မူသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

မျက်မမြင်နှစ်ဦး အမြင်ပြန်လည်ရရှိခြင်း

²⁹သူတို့သည် ယေရိခေါမြို့မှ ထွက်သွားကြသောအခါ၊ များစွာသောလူအပေါင်းတို့သည် နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။ ³⁰လမ်းနားတွင် ထိုင်နေသော မျက်မမြင်နှစ်ဦးသည် ယေရှု ကြွသွားတော်မူကြောင်းကို ကြားသောအခါ၊ “သခင်၊ ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို သနားတော်မူပါ” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။ ^a a v30 ‘ဒါဝိဒ်၏သားတော်’ ဟူသည်မှာ ဒါဝိဒ်မင်း၏ မင်းဆက်မှ ပေါ်ထွန်းလာမည့် ကတိတော်ရှိသောဘုရင်အတွက် ဂျူးလူမျိုးတို့ ကောင်းစွာသိကြသော ဘွဲ့တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ ³¹လူအပေါင်းတို့က တိတ်ဆိတ်စွာ နေစေရန် သူတို့ကို ဆုံးမကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် သာ၍ကျယ်စွာ “သခင်၊ ဒါဝိဒ်၏သားတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို သနားတော်မူပါ” ဟု ဟစ်အော်ကြ၏။

³²ယေရှုသည် ရပ်တန့်တော်မူ၍ သူတို့ကို ခေါ်ပြီးလျှင် “သင်တို့အဖို့ အဘယ်အရာကို ငါပြုစေလိုသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။

³³သူတို့က “သခင်၊ အကျွန်ုပ်တို့၏ မျက်စိများ ပွင့်လင်းစေတော်မူပါ” ဟု လျှောက်ကြ၏။

³⁴ယေရှုသည် သနားကြင်နာသောစိတ် ရှိတော်မူသဖြင့် သူတို့၏မျက်စိများကို တို့ထိတော်မူ၏။ ထိုခဏချင်းတွင် သူတို့သည် အမြင်ပြန်လည်ရရှိ၍ နောက်တော်သို့ လိုက်ကြ၏။