ତୁମ୍ଭର ରାଜା ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି

ସେ ଜୟଧ୍ୱନି କରୁଥିବା ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଗଧ ଉପରେ ଚଢ଼ି ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ତାʼପରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରୁ ବେପାରୀମାନଙ୍କୁ ତଡ଼ିଦିଅନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ ନେଇ ଆହ୍ୱାନ କରାଯିବାରୁ ସେ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ମନା କରନ୍ତି, ଏବଂ ବଦଳରେ ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କ କଥା କୁହନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି ଗୋଟିଏ କଥା ଓ କରନ୍ତି ଅନ୍ୟ, ଏବଂ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀକୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିବା ଭାଗଚାଷୀମାନଙ୍କ କଥା।

ଅଧ୍ୟାୟ 21।

ସେମାନେ ଯିରୂଶାଲମ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଜୀତପର୍ବତ ନିକଟସ୍ଥ ବେଥ୍‌ଫାଗୀରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଯୀଶୁ ଦୁଇ ଜଣ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ଆଗେ ପଠାଇ

ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖସ୍ଥ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଅ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେଠାରେ ତୁରନ୍ତ ଗୋଟିଏ ବନ୍ଧା ଗର୍ଦ୍ଦଭୀ ଓ ତାହା ସଙ୍ଗରେ ଗୋଟିଏ ଶାବକ ଦେଖିବ। ସେମାନଙ୍କୁ ଫିଟାଇ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆଣ। ଯଦି କେହି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କିଛି କହେ, ତେବେ କୁହ, ‘ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରୟୋଜନ ଅଛି,’ ଆଉ ସେ ତୁରନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଦେବେ।”

ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଦ୍ଵାରା କଥିତ ଏହି ବାକ୍ୟ ଯେପରି ସଫଳ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ ଏହା ଘଟିଲା: “ସିୟୋନର କନ୍ୟାକୁ କୁହ, ‘ଦେଖ, ତୁମ୍ଭର ରାଜା ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ସେ ନମ୍ର ଓ ଗୋଟିଏ ଗର୍ଦ୍ଦଭ ଉପରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଭାରବାହୀ ପଶୁର ଶାବକ ଉପରେ ଆରୋହଣ କରିଅଛନ୍ତି।’”

ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯାଇ ଯୀଶୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ କର୍ମ କଲେ। ସେମାନେ ଗର୍ଦ୍ଦଭୀ ଓ ଶାବକକୁ ଆଣି ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ବିଛାଇଦେଲେ, ଆଉ ଯୀଶୁ ସେହି ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ବସିଲେ। ଲୋକସମୂହ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ବାଟରେ ବିଛାଇଦେଲେ, ଆଉ କେହି କେହି ବୃକ୍ଷରୁ ଡାଳ କାଟି ବାଟରେ ବିଛାଇଦେଲେ। ପୁଣି, ତାହାଙ୍କ ଆଗେ ଓ ପଛେ ଯାଉଥିବା ଲୋକସମୂହ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ, “ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ହୋଶାନ୍ନା! ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ଯେ ଆସୁଅଛନ୍ତି, ସେ ଧନ୍ୟ! ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଲୋକରେ ହୋଶାନ୍ନା!” ^a

ପୁଣି, ସେ ଯିରୂଶାଲମରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତେ ସମଗ୍ର ନଗର ଆନ୍ଦୋଳିତ ହୋଇ ପଚାରିଲା, “ଏ କିଏ?”

ଆଉ ଲୋକସମୂହ କହିଲେ, “ଏ ଗାଲିଲୀର ନାଜରିତ ନିବାସୀ ଭାବବାଦୀ ଯୀଶୁ।”

ଯୀଶୁ ଆପଣା ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପୁନଃ ଅଧିକାର କରନ୍ତି

ତତ୍ପରେ ଯୀଶୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସେଠାରେ କ୍ରୟବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାହାର କରିଦେଲେ, ପୁଣି ମୁଦ୍ରା ବଦଳାଇବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମେଜ ଓ କପୋତ ବିକ୍ରୟ କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ଆସନ ଓଲଟାଇ ପକାଇଲେ।

ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଲେଖାଅଛି, ‘ମୋହର ଗୃହ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଗୃହ ବୋଲି କଥିତ ହେବ,’ କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାକୁ ଡକାଇତମାନଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ କରୁଅଛ।”

ଆଉ ଅନ୍ଧ ଓ ଖଞ୍ଜମାନେ ମନ୍ଦିରରେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ କଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାଶାସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତାହାଙ୍କ କୃତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟକର୍ମ ଦେଖି, ପୁଣି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରରେ “ଦାଉଦଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ହୋଶାନ୍ନା!” ବୋଲି ଉଚ୍ଚ ସ୍ଵରରେ କହୁଥିବା ଶୁଣି କ୍ରୁଦ୍ଧ ହେଲେ,

ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏମାନେ କଅଣ କହୁଅଛନ୍ତି, ତାହା ଆପଣ ଶୁଣୁଅଛନ୍ତି କି?” ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହଁ। ‘ଶିଶୁ ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ବାଳକମାନଙ୍କ ମୁଖରୁ ତୁମ୍ଭେ ପ୍ରଶଂସା ସିଦ୍ଧ କରିଅଛ,’ ଏ କଥା କଅଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ କେବେ ପାଠ କରି ନାହଁ?”

ପୁଣି, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନଗରରୁ ବାହାରିଯାଇ ବେଥନୀୟାକୁ ଗଲେ, ଆଉ ସେଠାରେ ରାତ୍ରି ଯାପନ କଲେ।

ପର୍ବତ ଘୁଞ୍ଚାଇବା ବିଶ୍ଵାସ

ଅତି ପ୍ରଭାତରେ ନଗରକୁ ଫେରିଆସୁଥିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କୁ କ୍ଷୁଧା ଲାଗିଲା।

ବାଟ ପାଖରେ ଗୋଟିଏ ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ ଦେଖି ସେ ତାହା ନିକଟକୁ ଗଲେ, ମାତ୍ର କେବଳ ପତ୍ର ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ପାଇଲେ ନାହିଁ। ସେ କହିଲେ, “ତୁ ଆଉ କେବେ ହେଁ ଫଳ ଫଳିବୁ ନାହିଁ!” ଆଉ ସେହିକ୍ଷଣି ବୃକ୍ଷଟି ଶୁଖିଗଲା।

ଏହା ଦେଖି ଶିଷ୍ୟମାନେ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇ ପଚାରିଲେ, “ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ କିପରି ଏତେ ଶୀଘ୍ର ଶୁଖିଗଲା?”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, ଯଦି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ବିଶ୍ଵାସ ଥାଏ ଓ ସନ୍ଦେହ ନ କର, ତେବେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ଡିମ୍ବିରିବୃକ୍ଷ ପ୍ରତି ଯାହା ଘଟିଲା, କେବଳ ତାହା କରିବ, ଏତିକି ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହି ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ‘ତୁ ଉଠ ଓ ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼,’ ବୋଲି କହିଲେ ତାହା ଘଟିବ। ଆଉ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହା କିଛି ମାଗିବ, ଯଦି ବିଶ୍ଵାସ କର, ତେବେ ତାହା ପାଇବ।”

ପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ

ସେ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ସମୟରେ ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ଆସି ପଚାରିଲେ, “ଆପଣ କେଉଁ ଅଧିକାରରେ ଏହିସବୁ କରୁଅଛନ୍ତି, ଆଉ କିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ଅଧିକାର ଦେଲା?”

ଯୀଶୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ କଥା ପଚାରିବି। ତାହାର ଉତ୍ତର ମୋତେ କୁହ, ତେବେ ମୁଁ କେଉଁ ଅଧିକାରରେ ଏହିସବୁ କରୁଅଛି, ତାହା କହିବି। ଯୋହନଙ୍କ ବାପ୍ତିସ୍ମ କେଉଁଠାରୁ ଥିଲା? ସ୍ଵର୍ଗରୁ ନା ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ?” ସେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଯୁକ୍ତି କରି କହିଲେ, “ଯଦି ‘ସ୍ଵର୍ଗରୁ’ ବୋଲି କହୁ, ତେବେ ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିବେ, ‘ତାʼ ହେଲେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ତାହାଙ୍କୁ ବିଶ୍ଵାସ କଲ ନାହିଁ?’

କିନ୍ତୁ ଯଦି ‘ମନୁଷ୍ୟଠାରୁ’ ବୋଲି କହୁ, ତେବେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଲୋକସମୂହକୁ ଭୟ କରୁ, କାରଣ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୋହନଙ୍କୁ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ବୋଲି ମାନନ୍ତି।”

ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ ନାହିଁ।” ସେ କହିଲେ, “ତେବେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ କେଉଁ ଅଧିକାରରେ ଏହିସବୁ କରୁଅଛି, ତାହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିବି ନାହିଁ।”

ଦୁଇ ପୁତ୍ର: ବାକ୍ୟ କି କର୍ମ

“କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭେମାନେ କଅଣ ବିଚାର କରୁଅଛ? ଜଣେ ଲୋକର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଥିଲେ। ସେ ପ୍ରଥମଟି ନିକଟକୁ ଆସି କହିଲା, ‘ପୁଅ, ଆଜି ଯାଇ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।’ ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲା, ‘ମୁଁ ଯିବି ନାହିଁ,’ କିନ୍ତୁ ପରେ ସେ ଆପଣା ମନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ଗଲା। ସେ ଦ୍ଵିତୀୟଟି ନିକଟକୁ ଯାଇ ସେପ୍ରକାର କହିଲା। ଏ ଉତ୍ତର ଦେଲା, ‘ମହାଶୟ, ମୁଁ ଯିବି,’ — କିନ୍ତୁ ଗଲା ନାହିଁ। ଏ ଦୁହିଁଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଆପଣା ବାପାର ଇଚ୍ଛା ପାଳନ କଲା?” ସେମାନେ କହିଲେ, “ପ୍ରଥମ ଜଣ।” ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସତ୍ୟ କହୁଅଛି, କରଗ୍ରାହୀ ଓ ବେଶ୍ୟାମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଆଗେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଅଛନ୍ତି।”

“କାରଣ ଯୋହନ ଧାର୍ମିକତାର ପଥରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିଶ୍ଵାସ କଲ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ କରଗ୍ରାହୀ ଓ ବେଶ୍ୟାମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ତାହା ଦେଖିଲା ପରେ ସୁଦ୍ଧା ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ମନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରି ତାହାଙ୍କୁ ବିଶ୍ଵାସ କଲ ନାହିଁ।”

ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ପୁତ୍ର

“ଆଉ ଗୋଟିଏ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଶୁଣ: ଜଣେ ଗୃହକର୍ତ୍ତା ଗୋଟିଏ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ତାହାର ଚାରିଆଡ଼େ ବାଡ଼ ଦେଲା, ତନ୍ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡ ଖୋଳିଲା, ଗୋଟିଏ ପ୍ରହରୀ-ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲା, ଆଉ ତାହା କୃଷକମାନଙ୍କୁ ଭାଗରେ ଦେଇ ବିଦେଶକୁ ଯାତ୍ରା କଲା। ଯେତେବେଳେ ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରିବା ସମୟ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ଫଳ ଆଦାୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ କୃଷକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲା। କିନ୍ତୁ କୃଷକମାନେ ତାହାର ଦାସମାନଙ୍କୁ ଧରି — ଜଣକୁ ପ୍ରହାର କଲେ, ଆଉ ଜଣକୁ ବଧ କଲେ, ପୁଣି ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ପଥର ଫିଙ୍ଗି ମାରିଲେ। ସେ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରଥମ ଥରଠାରୁ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଅନ୍ୟ ଦାସମାନଙ୍କୁ ପଠାଇଲା, ଆଉ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେହି ପ୍ରକାର ବ୍ୟବହାର କଲେ। ଶେଷରେ ସେ ‘ସେମାନେ ମୋହର ପୁତ୍ରକୁ ମାନ୍ୟ କରିବେ,’ ବୋଲି କହି ଆପଣା ପୁତ୍ରକୁ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲା। କିନ୍ତୁ କୃଷକମାନେ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ପରସ୍ପର କହିଲେ, ‘ଏ ତ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ; ଆସ, ଏହାକୁ ବଧ କରି ଏହାର ଉତ୍ତରାଧିକାର ଅଧିକାର କରିବା।’ ତେଣୁ ସେମାନେ ତାହାକୁ ଧରି ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରୁ ବାହାର କରିଦେଲେ, ଆଉ ବଧ କଲେ। ଏହେତୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରର ମାଲିକ ଯେତେବେଳେ ଆସିବ, ସେତେବେଳେ ସେ ସେହି କୃଷକମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କଅଣ କରିବ?”

ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସେ ସେହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଭାବରେ ବିନାଶ କରିବ, ଆଉ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟ କୃଷକମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ତାହାକୁ ଫଳ ଦେବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଭାଗରେ ଦେବ।”

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “‘ଗୃହନିର୍ମାଣକାରୀମାନେ ଯେଉଁ ପ୍ରସ୍ତରକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ, ତାହା କୋଣର ପ୍ରଧାନ ପ୍ରସ୍ତର ହେଲା; ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ହେଲା, ଆଉ ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ,’ ଏ କଥା କଅଣ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ କେବେ ପାଠ କରି ନାହଁ?”

“ଏଣୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରୁ କାଢ଼ି ନିଆଯିବ, ଆଉ ଯେଉଁ ଜାତି ତାହାର ଫଳ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବ, ତାହାକୁ ଦିଆଯିବ। ଆଉ ଯେ ଏହି ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ପଡ଼ିବ, ସେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ; କିନ୍ତୁ ଏହା ଯାହା ଉପରେ ପଡ଼ିବ, ତାହାକୁ ତାହା ଭାଙ୍ଗି ପକାଇବ।”

ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ଓ ଫାରୂଶୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଶୁଣି, ସେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ବୁଝିଲେ। ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଲୋକସମୂହକୁ ଭୟ କଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ ବୋଲି ମାନୁଥିଲେ।