மத்தேயு 21

அதிகாரம் 21.

21 ¹அவர்கள் எருசலேமுக்கு அருகில் வந்து, ஒலிவமலையின் அருகிலுள்ள பெத்பகேயை அடைந்தபோது, இயேசு இரண்டு சீஷர்களை முன்னே அனுப்பி,

²அவர்களை நோக்கி: “உங்களுக்கு எதிரே இருக்கிற கிராமத்திற்குப் போங்கள். அங்கே கட்டப்பட்டிருக்கிற ஒரு கழுதையையும், அதனோடிருக்கிற ஒரு குட்டியையும் உடனே காண்பீர்கள். அவைகளை அவிழ்த்து என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள். ³யாராவது உங்களிடம் ஏதாவது சொன்னால், ‘இவைகள் ஆண்டவருக்குத் தேவை’ என்று சொல்லுங்கள்; உடனே அவர் அவைகளை அனுப்பிவிடுவார்” என்றார்.

⁴தீர்க்கதரிசி சொல்லியிருந்ததை நிறைவேற்றும்படி இது நடந்தது: ⁵“சீயோன் குமாரத்திக்குச் சொல்லுங்கள்: ‘இதோ, உன் ராஜா, சாந்தகுணமுள்ளவராய், ஒரு கழுதையின்மேல் ஏறி, உன்னிடம் வருகிறார், சுமைசுமக்கும் மிருகத்தின் குட்டியாகிய கழுதைக்குட்டியின்மேல் ஏறி வருகிறார்.’”

⁶சீஷர்கள் போய், இயேசு தங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடியே செய்தார்கள். ⁷அவர்கள் அந்தக் கழுதையையும் குட்டியையும் கொண்டுவந்து, அவைகளின்மேல் தங்கள் மேலாடைகளைப் போட்டார்கள்; இயேசு அந்த மேலாடைகளின்மேல் அமர்ந்தார். ⁸திரளான ஜனங்கள் தங்கள் மேலாடைகளை வழியில் விரித்தார்கள்; வேறு சிலர் மரக்கிளைகளை வெட்டி வழியில் பரப்பினார்கள். ⁹அவருக்கு முன்னும் பின்னும் சென்ற ஜனக்கூட்டங்கள்: “தாவீதின் குமாரனுக்கு ஓசன்னா! எங்கள் பிதாவின் நாமத்தினாலே வருகிறவர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர்! உன்னதத்திலே ஓசன்னா!” என்று ஆர்ப்பரித்தார்கள். ^a a v9 “ஓசன்னா” என்பது “எங்களை இரட்சியும்!” என்று பொருள்படும் ஒரு எபிரெய ஆர்ப்பரிப்பு — இங்கே மகிழ்ச்சியான துதியின் வரவேற்பு ஆரவாரமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

¹⁰அவர் எருசலேமுக்குள் பிரவேசித்தபோது, நகரம் முழுவதும் கலங்கி, “இவர் யார்?” என்று கேட்டது.

¹¹ஜனக்கூட்டம்: “இவர் கலிலேயாவிலுள்ள நாசரேத்திலிருந்து வந்த தீர்க்கதரிசியாகிய இயேசு” என்றது.

இயேசு தமது பிதாவின் ஆலயத்தை மீட்கிறார்

¹²பின்பு இயேசு தேவாலயத்திற்குள் பிரவேசித்து, அங்கே விற்கிறவர்கள் வாங்குகிறவர்கள் எல்லாரையும் துரத்திவிட்டு, காசுக்காரரின் மேஜைகளையும் புறாக்கள் விற்கிறவர்களின் ஆசனங்களையும் கவிழ்த்துப்போட்டு,

¹³அவர்களை நோக்கி: “‘என் வீடு ஜெபவீடு என்னப்படும்’ என்று எழுதியிருக்கிறது; நீங்களோ அதைக் கள்ளர்களின் குகையாக்குகிறீர்கள்” என்றார்.

¹⁴அப்பொழுது குருடரும் சப்பாணிகளும் தேவாலயத்தில் அவரிடம் வந்தார்கள்; அவர் அவர்களைச் சொஸ்தமாக்கினார். ¹⁵பிரதான ஆசாரியர்களும் வேதபாரகர்களும் அவர் செய்த அற்புதங்களையும், “தாவீதின் குமாரனுக்கு ஓசன்னா!” என்று தேவாலயத்தில் ஆர்ப்பரிக்கிற பிள்ளைகளையும் கண்டு, கோபமடைந்து,

¹⁶அவரை நோக்கி: “இவர்கள் சொல்வதை நீர் கேட்கிறீரா?” என்றார்கள். இயேசு அவர்களைப் பார்த்து: “ஆம், கேட்கிறேன். ‘குழந்தைகளுடையவும் பாலகுடிக்கும் பிள்ளைகளுடையவும் வாயினால் துதியை உண்டாக்கினீர்’ என்பதை நீங்கள் ஒருபோதும் வாசிக்கவில்லையா?” என்றார்.

¹⁷பின்பு அவர் அவர்களை விட்டு, நகரத்திற்கு வெளியே பெத்தானியாவுக்குப் போய், அங்கே இரவைக் கழித்தார்.

மலைகளை நகர்த்தும் விசுவாசம்

¹⁸அதிகாலையில் அவர் நகரத்திற்குத் திரும்பிவரும்போது, அவருக்குப் பசியாயிருந்தது.

¹⁹வழியோரத்தில் ஒரு அத்திமரத்தைக் கண்டு, அதனிடம் போனார்; ஆனால் இலைகளைத்தவிர வேறொன்றையும் காணவில்லை. அப்பொழுது அவர்: “இனி என்றென்றைக்கும் உன்னிடத்தில் கனி உண்டாகாதிருக்கக்கடவது!” என்றார். உடனே அந்த மரம் பட்டுப்போயிற்று.

²⁰சீஷர்கள் அதைக் கண்டு ஆச்சரியப்பட்டு: “அத்திமரம் இத்தனை சீக்கிரமாய் எப்படிப் பட்டுப்போயிற்று?” என்று கேட்டார்கள்.

²¹இயேசு பிரதியுத்தரமாக: “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: நீங்கள் சந்தேகப்படாமல் விசுவாசமுள்ளவர்களாயிருந்தால், இந்த அத்திமரத்திற்கு நடந்ததை நீங்கள் செய்வதுமட்டுமல்லாமல், இந்த மலையைப் பார்த்து ‘நீ பெயர்ந்து கடலிலே தள்ளுண்டுபோ’ என்று சொன்னாலும், அது நடக்கும். ²²மேலும், நீங்கள் விசுவாசித்து, ஜெபத்தில் எதைக் கேட்டாலும், அதைப் பெற்றுக்கொள்வீர்கள்” என்றார்.

குமாரனின் அதிகாரம் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகிறது

²³அவர் தேவாலயத்திற்குள் பிரவேசித்து உபதேசம்பண்ணிக்கொண்டிருக்கும்போது, பிரதான ஆசாரியர்களும் ஜனத்தின் மூப்பர்களும் அவரிடம் வந்து: “நீர் என்ன அதிகாரத்தினால் இவைகளைச் செய்கிறீர்? இந்த அதிகாரத்தை உமக்குக் கொடுத்தவர் யார்?” என்று கேட்டார்கள்.

²⁴இயேசு அவர்களுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “நானும் உங்களிடம் ஒரு காரியத்தைக் கேட்கிறேன்; அதை நீங்கள் எனக்குச் சொன்னால், நானும் என்ன அதிகாரத்தினால் இவைகளைச் செய்கிறேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லுவேன். ²⁵யோவானுடைய ஞானஸ்நானம் எங்கேயிருந்து வந்தது? பரலோகத்திலிருந்தா, மனுஷரிலிருந்தா?” என்றார். அவர்கள் தங்களுக்குள்ளே யோசனைபண்ணி: “‘பரலோகத்திலிருந்து’ என்று சொன்னால், ‘பின்பு ஏன் அவனை விசுவாசிக்கவில்லை?’ என்று நம்மைக் கேட்பார்.

²⁶‘மனுஷரிலிருந்து’ என்று சொன்னாலோ, ஜனங்களுக்குப் பயப்படுகிறோம்; எல்லாரும் யோவானைத் தீர்க்கதரிசி என்று எண்ணுகிறார்களே” என்று பேசிக்கொண்டு,

²⁷இயேசுவுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “எங்களுக்குத் தெரியாது” என்றார்கள். அப்பொழுது அவர்: “நானும் என்ன அதிகாரத்தினால் இவைகளைச் செய்கிறேன் என்று உங்களுக்குச் சொல்லமாட்டேன்” என்றார்.

இரண்டு குமாரர்: வார்த்தைகளா, செயல்களா

²⁸“ஆனால், உங்களுக்கு எப்படித் தோன்றுகிறது? ஒரு மனுஷனுக்கு இரண்டு குமாரர் இருந்தார்கள். அவன் மூத்தவனிடம் வந்து: ‘மகனே, இன்று போய் திராட்சத்தோட்டத்தில் வேலைசெய்’ என்றான். ²⁹அவன் பிரதியுத்தரமாக: ‘போகமாட்டேன்’ என்றான்; ஆனால் பின்பு மனம்மாறி போனான். ³⁰அவன் இரண்டாவது குமாரனிடம் வந்து அப்படியே சொன்னான். இவனோ: ‘போகிறேன், ஐயா’ என்றான்; ஆனால் போகவில்லை. ³¹இவ்விருவரில் எவன் தன் தகப்பனுடைய விருப்பத்தின்படி செய்தான்?” என்றார். அவர்கள்: “மூத்தவனே” என்றார்கள். இயேசு அவர்களை நோக்கி: “மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: வரிவசூலிப்பவர்களும் வேசிகளும் உங்களுக்கு முன்னே எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தில் பிரவேசிக்கிறார்கள்.

³²ஏனெனில் யோவான் நீதியின் வழியாய் உங்களிடம் வந்தான்; நீங்கள் அவனை விசுவாசிக்கவில்லை; வரிவசூலிப்பவர்களும் வேசிகளுமோ அவனை விசுவாசித்தார்கள். அதைக் கண்டபின்பும், நீங்கள் மனம்மாறி அவனை விசுவாசிக்கவில்லை.”

திராட்சத்தோட்டமும் புறக்கணிக்கப்பட்ட குமாரனும்

³³“வேறொரு உவமையைக் கேளுங்கள்: நிலம் சொந்தமான ஒருவன் ஒரு திராட்சத்தோட்டத்தை நாட்டி, அதைச் சுற்றிலும் வேலியடைத்து, அதில் ஒரு ஆலையை வெட்டி, ஒரு காவல்மாடத்தைக் கட்டி, அதைத் தோட்டக்காரர்களுக்குக் குத்தகையாகக் கொடுத்து, தூரதேசத்திற்குப் பிரயாணமானான். ³⁴அறுவடைக்காலம் சமீபித்தபோது, தன் கனிகளை வாங்கிக்கொண்டுவரும்படி தன் ஊழியக்காரர்களைத் தோட்டக்காரர்களிடம் அனுப்பினான். ³⁵தோட்டக்காரர்களோ அவனுடைய ஊழியக்காரர்களைப் பிடித்து, ஒருவனை அடித்து, ஒருவனைக் கொலைசெய்து, மற்றொருவனைக் கல்லெறிந்தார்கள். ³⁶மறுபடியும் அவன் முந்தினவர்களிலும் அதிகமான வேறு ஊழியக்காரர்களை அனுப்பினான்; அவர்களையும் அப்படியே செய்தார்கள். ³⁷கடைசியாக அவன்: ‘என் குமாரனுக்கு அவர்கள் மரியாதைபண்ணுவார்கள்’ என்று சொல்லி, தன் குமாரனை அவர்களிடம் அனுப்பினான். ³⁸ஆனால் தோட்டக்காரர்கள் குமாரனைக் கண்டபோது, தங்களுக்குள்ளே: ‘இவனே சுதந்தரவாளி; வாருங்கள், இவனைக் கொலைசெய்து, இவனுடைய சுதந்தரத்தைக் கைப்பற்றிக்கொள்வோம்’ என்று சொல்லி, ³⁹அவனைப் பிடித்து, திராட்சத்தோட்டத்திற்கு வெளியே தள்ளி, கொலைசெய்தார்கள். ⁴⁰இப்படியிருக்க, திராட்சத்தோட்டத்தின் எஜமான் வரும்போது, அந்தத் தோட்டக்காரர்களை என்ன செய்வான்?” என்றார்.

⁴¹அவர்கள்: “அந்தக் கொடியவர்களைக் கொடூரமாய் அழித்து, ஏற்றகாலத்தில் கனிகளைத் தனக்குக் கொடுக்கிற வேறு தோட்டக்காரர்களுக்கு அந்தத் திராட்சத்தோட்டத்தைக் குத்தகையாகக் கொடுப்பான்” என்றார்கள்.

⁴²இயேசு அவர்களை நோக்கி: “‘வீட்டைக் கட்டுகிறவர்கள் தள்ளிவிட்ட கல்லே மூலைக்குத் தலைக்கல்லாயிற்று; இது எங்கள் பிதாவினால் ஆயிற்று, இது நம்முடைய கண்களுக்கு ஆச்சரியமாயிருக்கிறது’ என்பதை நீங்கள் வேதத்தில் ஒருபோதும் வாசிக்கவில்லையா?

⁴³ஆகையால் நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம் உங்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டு, அதற்குரிய கனிகளைக் கொடுக்கும் ஒரு ஜனத்திற்குக் கொடுக்கப்படும். ⁴⁴இந்தக் கல்லின்மேல் விழுகிறவன் நொறுங்கிப்போவான்; இது எவன்மேல் விழுகிறதோ, அவனை நசுக்கிப்போடும்” என்றார்.

⁴⁵பிரதான ஆசாரியர்களும் பரிசேயர்களும் அவருடைய உவமைகளைக் கேட்டபோது, அவர் தங்களைக்குறித்தே பேசுகிறாரென்று அறிந்துகொண்டார்கள். ⁴⁶அவர்கள் அவரைப் பிடிக்க வகைதேடினார்கள்; ஆனால் ஜனங்கள் அவரைத் தீர்க்கதரிசி என்று எண்ணினபடியால், அவர்களுக்குப் பயந்தார்கள்.