ማቴዎስ 21

21 ¹ወደ ኢየሩሳሌም ተቃርበው በደብረ ዘይት አጠገብ ወዳለችው ወደ ቤተ ፋጌ በደረሱ ጊዜ፣ ኢየሱስ ሁለት ደቀ መዛሙርትን አስቀድሞ ላከ፤

²እንዲህም አላቸው፤ “በፊታችሁ ወዳለችው መንደር ሂዱ፤ ወዲያውኑ የታሰረች አህያ ከውርንጫዋ ጋራ ታገኛላችሁ፤ ፈትታችሁ ወደ እኔ አምጡልኝ። ³ማንም ነገር ቢላችሁ፣ ‘ጌታ ይፈልጋቸዋል’ በሉ፤ ጌታም ወዲያውኑ ይልካቸዋል።”

⁴ይህ የሆነው ነቢዩ የተናገረው እንዲፈጸም ነበር፦ ⁵“ለጽዮን ልጅ እንዲህ በሏት፤ ‘እነሆ፣ ንጉሥሽ ትሑት ሆኖ በአህያ ላይ፣ በጭነት አህያ ውርንጫ ላይ ተቀምጦ ወደ አንቺ ይመጣል።’”

⁶ደቀ መዛሙርቱም ሄደው ኢየሱስ እንዳዘዛቸው አደረጉ። ⁷አህያይቱንና ውርንጫዋን አምጥተው ልብሳቸውን በእንስሳቱ ላይ ጫኑ፤ ኢየሱስም በልብሶቹ ላይ ተቀመጠ። ⁸ከሕዝቡም አብዛኛው ልብሳቸውን በመንገድ ላይ አነጠፉ፤ ሌሎችም ከዛፎች ቅርንጫፎችን ቈርጠው በመንገድ ላይ አነጠፉ። ⁹በፊቱና በኋላው የነበሩት ሕዝብ፣ “ሆሳዕና ለዳዊት ልጅ! በአባታችን ስም የሚመጣ የተባረከ ነው! ሆሳዕና በአርያም!” እያሉ ይጮኹ ነበር። ^a a v9 “ሆሳዕና” ማለት “አድነን!” ማለት የሆነ የዕብራይስጥ ጩኸት ነው፤ እዚህ ላይ የደስታ፣ የምስጋናና የአቀባበል ጩኸት ሆኖ ያገለግላል።

¹⁰ወደ ኢየሩሳሌምም በገባ ጊዜ፣ ከተማዋ ሁሉ ተናወጠች፤ “ይህ ማን ነው?” እያሉ ጠየቁ።

¹¹ሕዝቡም፣ “ይህ ከገሊላ ናዝሬት የመጣው ነቢዩ ኢየሱስ ነው” አሉ።

ኢየሱስ የአባቱን ቤት መልሶ ይወስዳል

¹²ኢየሱስም ወደ ቤተ መቅደስ ገብቶ በዚያ ይሸጡና ይገዙ የነበሩትን ሁሉ አስወጣ፤ የገንዘብ ለዋጮችን ገበታና የርግብ ሻጮችን ወንበር ገለበጠ።

¹³እንዲህም አላቸው፤ “‘ቤቴ የጸሎት ቤት ይባላል’ ተብሎ ተጽፎአል፤ እናንተ ግን የወንበዴዎች ዋሻ አደረጋችሁት።”

¹⁴ዕውሮችና አንካሶች በቤተ መቅደስ ወደ እርሱ መጡ፤ እርሱም ፈወሳቸው። ¹⁵የካህናት አለቆችና የሕግ መምህራን ያደረገውን ተአምራት፣ እንዲሁም ሕፃናቱ በቤተ መቅደስ “ሆሳዕና ለዳዊት ልጅ!” እያሉ ሲጮኹ ባዩ ጊዜ ተቈጡ፤

¹⁶እንዲህም አሉት፤ “እነዚህ የሚሉትን ትሰማለህን?” ኢየሱስም፣ “አዎን፤ ‘ከሕፃናትና ከሚጠቡ ልጆች አፍ ምስጋናን አዘጋጀህ’ የሚለውን ከቶ አላነበባችሁምን?” አላቸው።

¹⁷ትቷቸውም ከከተማይቱ ወጥቶ ወደ ቢታንያ ሄደ፤ በዚያም አደረ።

ተራሮችን የሚያንቀሳቅስ እምነት

¹⁸ማለዳም ወደ ከተማይቱ ሲመለስ ተራበ።

¹⁹በመንገድ ዳር የበለስ ዛፍ አይቶ ወደ እርሷ ሄደ፤ ከቅጠል በቀር ምንም አላገኘባትም። “ከእንግዲህ ለዘላለም ፍሬ አታፍሪ!” አላት፤ ወዲያውኑም ዛፊቱ ደረቀች።

²⁰ደቀ መዛሙርቱም ይህን አይተው ተደነቁ፤ “በለሲቱ እንዴት እንዲህ ፈጥና ደረቀች?” ብለው ጠየቁ።

²¹ኢየሱስም መልሶ፣ “እውነት እላችኋለሁ፤ ሳትጠራጠሩ እምነት ቢኖራችሁ፣ በበለሲቱ ላይ የሆነውን ከማድረግ ባሻገር፣ ይህችን ተራራ እንኳ፣ ‘ተነቅለህ ወደ ባሕር ተጣል’ ብትሏት ይሆናል። ²²በጸሎትም የምትለምኑትን ሁሉ ብታምኑ ትቀበሉታላችሁ።”

የወልድ ሥልጣን ተጠየቀ

²³ወደ ቤተ መቅደስ ገብቶ ሲያስተምር፣ የካህናት አለቆችና የሕዝቡ ሽማግሌዎች ወደ እርሱ መጥተው፣ “እነዚህን በምን ሥልጣን ታደርጋለህ? ይህንስ ሥልጣን ማን ሰጠህ?” ብለው ጠየቁት።

²⁴ኢየሱስም መልሶ፣ “እኔም አንድ ነገር እጠይቃችኋለሁ፤ መልሱን ንገሩኝ፤ እኔም እነዚህን በምን ሥልጣን እንደማደርግ እነግራችኋለሁ። ²⁵የዮሐንስ ጥምቀት ከወዴት ነበረች? ከሰማይ ነበረችን ወይስ ከሰው?” እርስ በርሳቸውም እንዲህ ብለው ተነጋገሩ፤ “‘ከሰማይ’ ብንል፣ ‘ታዲያ ለምን አላመናችሁትም?’ ይለናል፤

²⁶‘ከሰው’ ብንል ግን፣ ሕዝቡን እንፈራለን፤ ሁሉም ዮሐንስን እንደ ነቢይ ይቈጥሩታልና።”

²⁷ኢየሱስንም መልሰው፣ “አናውቅም” አሉት። እርሱም፣ “እኔም እነዚህን በምን ሥልጣን እንደማደርግ አልነግራችሁም” አለ።

ሁለት ልጆች፦ ቃል ወይስ ተግባር

²⁸“ነገር ግን ምን ይመስላችኋል? አንድ ሰው ሁለት ልጆች ነበሩት፤ ወደ መጀመሪያው ቀርቦ፣ ‘ልጄ፣ ዛሬ ሄደህ በወይኑ አትክልት ሥራ’ አለው።” ²⁹እርሱም፣ ‘አልሄድም’ ብሎ መለሰ፤ በኋላ ግን ተጸጽቶ ሄደ። ³⁰ወደ ሁለተኛውም ሄዶ እንዲሁ አለው፤ ይህኛውም፣ ‘እሺ፣ ጌታዬ፣ እሄዳለሁ’ ብሎ መለሰ፤ ነገር ግን አልሄደም። ³¹“ከሁለቱ የአባቱን ፈቃድ ያደረገ የትኛው ነው?” “መጀመሪያው” አሉ። ኢየሱስም፣ “እውነት እላችኋለሁ፤ ቀራጮችና ጋለሞታዎች ከእናንተ ይልቅ ቀድመው ወደ አባታችን መንግሥት ይገባሉ” አላቸው።

³²“ዮሐንስ በጽድቅ መንገድ ወደ እናንተ መጥቶ ነበር፤ እናንተ ግን አላመናችሁትም፤ ቀራጮችና ጋለሞታዎች ግን አመኑት። ይህን ካያችሁም በኋላ፣ ተጸጽታችሁ ልታምኑት አልወደዳችሁም።”

የወይኑ አትክልትና የተጣለው ልጅ

³³“ሌላ ምሳሌ ስሙ፤ አንድ ባለርስት የወይን አትክልት ተከለ፤ ዙሪያውንም አጥር አደረገለት፤ በውስጡም የወይን መጭመቂያ ጕድጓድ ቈፈረ፤ ማማም ሠራ፤ ለገበሬዎችም አከራይቶ ወደ ሩቅ አገር ተጓዘ። ³⁴የመከር ጊዜ በቀረበ ጊዜ፣ ፍሬውን ሊቀበሉ ባሪያዎቹን ወደ ገበሬዎቹ ላከ። ³⁵ገበሬዎቹ ግን ባሪያዎቹን ያዙ፤ አንዱን ደበደቡ፣ ሌላውን ገደሉ፣ ሌላውንም በድንጋይ ወገሩ። ³⁶ደግሞም ከፊተኞቹ የሚበዙ ሌሎች ባሪያዎችን ላከ፤ እነርሱንም እንዲሁ አደረጓቸው። ³⁷በመጨረሻም፣ ‘ልጄን ያከብሩታል’ ብሎ ልጁን ወደ እነርሱ ላከ። ³⁸ገበሬዎቹ ግን ልጁን ባዩ ጊዜ እርስ በርሳቸው፣ ‘ወራሹ ይህ ነው፤ ኑ፣ እንግደለውና ርስቱን እንውረስ’ ተባባሉ። ³⁹ያዙትም፤ ከወይኑ አትክልት ውጭ አውጥተው ገደሉት። ⁴⁰እንግዲህ የወይኑ አትክልት ባለቤት በሚመጣ ጊዜ፣ እነዚያን ገበሬዎች ምን ያደርጋቸዋል?”

⁴¹እነርሱም፣ “እነዚያን ክፉ ሰዎች በጭካኔ ያጠፋቸዋል፤ የወይኑንም አትክልት ፍሬውን በየወቅቱ ለሚሰጡት ለሌሎች ገበሬዎች ያከራያል” አሉት።

⁴²ኢየሱስም፣ “በመጻሕፍት፦ ‘ግንበኞች የናቁት ድንጋይ የማዕዘን ራስ ሆነ፤ ይህም ከአባታችን ዘንድ ሆነ፤ በዓይናችንም ድንቅ ነው’ የሚለውን ከቶ አላነበባችሁምን?” አላቸው።

⁴³“ስለዚህ እላችኋለሁ፤ የአባታችን መንግሥት ከእናንተ ተወስዶ ፍሬዋን ለሚያፈራ ሕዝብ ይሰጣል። ⁴⁴በዚህ ድንጋይ ላይ የሚወድቅ ሁሉ ይቀጠቀጣል፤ ድንጋዩ የሚወድቅበትም ይፈጨዋል።”

⁴⁵የካህናት አለቆችና ፈሪሳውያን ምሳሌዎቹን በሰሙ ጊዜ፣ ስለ እነርሱ እንደ ተናገረ ተረዱ። ⁴⁶ሊይዙትም ፈልገው ነበር፤ ነገር ግን ሕዝቡ እንደ ነቢይ ስለ ቈጠሩት ፈሩ።