Mateus 21 FHB Father's Heart Bible™

21 ¹Sanggeus deukeut ka Yerusalem jeung nepi ka Betpage, di Gunung Jaitun, Yesus ngutus dua murid ti heula,

²saurna, “Jig ka kampung di hareup maraneh. Di dinya sakeudeung deui maraneh bakal manggih kalde anu ditalian, jeung anakna di gigireunana. Ucuran, tuluy bawa ka Kami. ³Lamun aya nu nyarek ka maraneh, bejakeun, ‘Diperlukeun ku Gusti,’ tangtu bakal buru-buru diidinan dibawa.”

⁴Hal ieu kajadian pikeun ngalaksanakeun timbalan nabi: ⁵“Bejakeun ka putri Sion, ‘Tenjo, Raja anjeun sumping ka anjeun, handap asor sarta tunggang kalde, dina anak kalde, anak sato tunggangan.’”

⁶Murid-murid tuluy arindit, ngalampahkeun sakumaha anu diparentahkeun ku Yesus. ⁷Kalde jeung anakna tuluy dibawa, dialingan ku jubah maranehna, tuluy Yesus calik dina jubah-jubah eta. ⁸Kalolobaan jalma rea ngamparkeun jubahna di jalan; nu sejen motongan dahan-dahan tina tangkal tuluy diamparkeun di jalan. ⁹Jalma rea anu di hareupeun jeung di tukangeun Anjeunna tuluy ngagorowok, “Hosana ka Putra Daud! Diberkahan Anjeunna anu sumping kalawan asma Rama urang! Hosana di nu pangluhurna!” ^a a v9 “Hosana” teh sora dina basa Ibrani anu hartina “Salametkeun abdi sadaya!” — di dieu dipake jadi sora pamuji jeung panampi anu bungah.

¹⁰Barang Anjeunna lebet ka Yerusalem, sakuliah kota geunjleung, tuluy naranya, “Saha ieu teh?”

¹¹Ceuk jalma rea, “Ieu teh Yesus, nabi ti Nasaret di Galilea.”

Yesus Nyandak Deui Bumi Rama-Na

¹²Tuluy Yesus lebet ka Bait Allah, ngusiran sakabeh jalma anu keur dagang jeung balanja di dinya, ngabalik-balik meja tukang nalukeuran duit jeung bangku tukang ngajual japati.

¹³Saurna ka maranehna, “Aya tulisan: ‘Bumi Kami bakal disebut bumi pangnedaan,’ tapi ku maraneh dijieun guha rampog.”

¹⁴Jalma-jalma lolong jeung lumpuh nyalampeurkeun Anjeunna di Bait Allah, tuluy dicageurkeun ku Anjeunna. ¹⁵Barang imam-imam kapala jeung guru-guru Toret narenjo mujijat-mujijat anu dipidamel ku Anjeunna, jeung barudak anu ngagarorowok di Bait Allah, “Hosana ka Putra Daud!” maranehna jadi arambek,

¹⁶tuluy nyarek ka Anjeunna, “Kadangu ku Anjeun naon anu diomongkeun ku maranehna?” Waler Yesus, “Kadangu. Na maraneh tacan kungsi maca, ‘Tina sungut murangkalih jeung orok anu keur nyusu, Gusti nyawiskeun pamuji’?”

¹⁷Anjeunna tuluy ngantunkeun maranehna, angkat ka luar kota ka Betania, sarta kulem di dinya peuting eta.

Iman anu Mindahkeun Gunung

¹⁸Isuk-isuk keneh, waktu Anjeunna wangsul ka kota, Anjeunna ngaraos lapar.

¹⁹Ningal aya tangkal ara di sisi jalan, Anjeunna nyampeurkeun, tapi ukur manggih daun. Saurna, “Maneh ulah buahan-buahan deui salilana!” Harita keneh eta tangkal gararing.

²⁰Ningal kajadian eta, murid-murid harookeun tuluy naranya, “Kumaha tangkal ara bet gancang pisan gararingna?”

²¹Waler Yesus, “Sabenerna ceuk Kami ka maraneh: lamun boga iman, teu asa-asa, maraneh moal ngan bisa migawe kawas anu karandapan ku tangkal ara— maraneh malah bisa marentah ka ieu gunung, ‘Prak unggah tuluy geubluskeun ka laut,’ tangtu bakal kajadian. ²²Jeung naon bae anu dipenta dina paneda, lamun maraneh percaya, tangtu bakal katarima.”

Pangawasa Sang Putra Dipasualkeun

²³Waktu Anjeunna lebet ka Bait Allah, keur ngawulang, imam-imam kapala jeung kokolot-kokolot bangsa daratang tuluy naranya, “Ku pangawasa naon Anjeun midamel hal-hal ieu, jeung saha anu mere pangawasa eta ka Anjeun?”

²⁴Waler Yesus, “Kami oge rek nanya hiji perkara ka maraneh. Lamun kajawab ku maraneh, Kami rek ngabejakeun ku pangawasa naon Kami migawe hal-hal ieu. ²⁵Baptisan Yahya— asalna ti mana? Ti sawarga, atawa ti manusa?” Maranehna silih bisikan, “Lamun urang ngomong, ‘Ti sawarga,’ tangtu Anjeunna bakal nyaur ka urang, ‘Ari kitu naha maraneh bet teu palercaya ka anjeunna?’

²⁶Tapi lamun urang ngomong, ‘Ti manusa,’ urang sieun ku jalma rea— kabeh nganggap Yahya teh nabi.”

²⁷Piunjukna ka Yesus, “Teu terang.” Waler Anjeunna, “Kami oge moal ngabejakeun ku pangawasa naon Kami migawe hal-hal ieu.”

Dua Anak: Omongan atawa Lampah

²⁸“Ayeuna kumaha ceuk maraneh? Aya hiji jelema boga anak dua. Nyampeurkeun ka nu cikal, ceuk bapana, ‘Nak, poe ieu digawe di kebon anggur ditu.’ ²⁹Walonna, ‘Embung,’ tapi tuluy manehna robah pikiran tuluy indit. ³⁰Bapana nyampeurkeun ka nu bungsu, ngomong anu sarua. Ieu mah ngajawab, ‘Mangga, Pa,’— tapi teu indit. ³¹Ti nu dua eta, mana anu ngalampahkeun kahoyong bapana?” Ceuk maranehna, “Nu cikal.” Saur Yesus ka maranehna, “Sabenerna ceuk Kami ka maraneh, tukang mulung pajeg jeung awewe palacuran leuwih ti heula asup ka Karajaan Rama urang ti batan maraneh.”

³²“Sabab Yahya geus datang ka maraneh dina jalan kayaktian, tapi maraneh teu palercaya ka anjeunna, sabalikna tukang mulung pajeg jeung awewe palacuran mah palercaya. Sanajan geus narenjo kitu, maraneh tetep teu daraek robah pikiran jeung percaya ka anjeunna.”

Kebon Anggur jeung Putra nu Ditolak

³³“Darengekeun misil nu sejen: Aya hiji nu boga tanah melak kebon anggur, dipager sakurilingna, nyieun pameresan anggur di jerona, ngadegkeun munara panjagaan, tuluy disewakeun ka para panggarap, geus kitu indit nyaba. ³⁴Barang geus deukeut usum panen, manehna ngirim gandek-gandekna ka para panggarap pikeun nyokot bagian buahna. ³⁵Tapi para panggarap nangkepan gandek-gandekna— nu saurang digebugan, nu saurang deui dipaehan, nu saurang deui dibaledogan ku batu. ³⁶Manehna ngirim deui gandek-gandek sejen, leuwih loba ti batan nu ti heula, tapi diperlakukeun sarua bae. ³⁷Pamungkasna manehna ngirim anakna ka maranehna, pokna, ‘Tangtu maranehna bakal ngajenan anak kami.’ ³⁸Tapi para panggarap, barang narenjo anak eta, silih omongan, ‘Ieu teh ahli warisna; hayu urang paehan, warisanana ku urang rebut.’ ³⁹Tuluy anak eta ditangkep, dibalangkeun ka luar kebon anggur, tuluy dipaehan. ⁴⁰Ayeuna lamun nu boga kebon anggur datang, rek dikumahakeun eta para panggarap teh?”

⁴¹Jawab maranehna, “Tangtu jelema-jelema jahat teh bakal dibinasakeun kalawan kejem, sarta kebon anggurna bakal disewakeun ka patani sejen anu daek mikeun buahna dina usumna.”

⁴²Saur Yesus ka maranehna, “Na maraneh tacan kungsi maca dina Kitab Suci: ‘Batu anu dipiceun ku tukang ngadegkeun wangunan geus jadi batu pojok; ieu teh asalna ti Rama urang, sarta matak helok dina pandangan urang’?”

⁴³“Ku sabab eta ceuk Kami ka maraneh: Karajaan Rama urang bakal dicabut ti maraneh, tuluy dibikeun ka hiji bangsa anu ngahasilkeun buah-buahna. ⁴⁴Sing saha anu tikosewad kana ieu batu bakal rempak; sarta sing saha anu katindihan ku ieu batu bakal ancur lebur.”

⁴⁵Barang imam-imam kapala jeung urang Parisi ngadarenge misil-misil Anjeunna, maranehna ngarti yen Anjeunna ngomongkeun maranehna. ⁴⁶Maranehna harayang nangkep Anjeunna, tapi sarieuneun ku jalma rea, anu nganggap Anjeunna teh nabi.