Sarerea Diulem kana Pesta Rama

Patanyaan demi patanyaan dipasang minangka bubu — pajeg Kaisar, awéwé nu tujuh kali jadi randa, parentah nu panggedéna, mikanyaah Rama urang ku sagala rupa — sarta unggal patanyaan dibalikkeun ka nu nanya. Tuluy Yesus nanyakeun sorangan ngeunaan Gustina Daud, sarta teu aya deui nu wani nanya ka Mantenna.

Pasal 22.

Yesus deui nyarios ka maranehna ku pasemon, saur-Na:

“Karajaan Rama urang teh ibarat hiji raja anu nyayagikeun pesta kawinan pikeun putrana. Raja teh ngutus gandek-gandekna sina ngagentraan jalma-jalma anu geus diulem kana pesta kawinan, tapi maranehna arembungeun datang. Raja ngutus deui gandek-gandek sejenna, saurna, ‘Bejakeun ka jalma-jalma anu diarulem: Tuh, pesta geus disadiakeun ku kami; sapi jeung sato-sato piaraan anu lintuh geus dipeuncit, sagalana geus sayaga. Geura daratang kana pesta kawinan.’ Tapi maranehna teu malire, tuluy arindit, aya nu ka kebonna, aya nu ka dagangna, ari nu sejenna newak gandek-gandek raja, nganiaya, tuluy maraehan. Raja teh bendu kacida, tuluy ngutus baladna, numpes para rajapati teh, sarta ngaduruk kotana. Geus kitu raja ngadawuh ka para gandekna, ‘Pesta kawinan geus sayaga, tapi jalma-jalma anu diarulem tadi teu palantes. Ku sabab eta, geura arindit ka jalan-jalan gede, saha bae anu kapanggih ku maraneh ulem kana pesta kawinan.’ Tuluy eta gandek-gandek teh arindit ka jalan-jalan, ngumpulkeun sakur jalma anu kapanggih, nu jahat jeung nu hade, nepi ka rohangan pesta kawinan teh pinuh ku semah.

“Tapi waktu raja lebet rek ningali para semah, aya katingali saurang jelema anu henteu make pakean pesta. Raja mariksa, ‘He sobat, ku naon maneh bisa asup ka dieu bari teu make pakean pesta?’ Jelema teh ngabigeu. Geus kitu raja marentah ka para gandek, ‘Talian leungeun jeung sukuna, terus piceun ka nu poek di luar, tempat nu pinuh ku ceurik jeung kekerot huntu.’ Sabab loba anu diondang, tapi saeutik anu kapilih.”

Haturkeun ka Rama urang Naon nu Jadi Kagungana-Na

Tuluy urang Parisi arindit terus sakait, rek ngajiret Yesus ku kekecapana-Na sorangan.

Maranehna ngutus murid-muridna ka Anjeunna, bareng jeung urang Herodes, pokna, “Guru, abdi sadaya terang yen Guru teh jujur sarta saestuna ngawulang jalan Allah; Guru henteu kumawula ka saha bae, sabab henteu ngabeda-beda jalma dumasar kana pangkatna. Ku margi kitu, wartosan abdi sadaya kumaha manah Guru: Kenging henteu mayar pajeg ka Kaisar teh?”

Nanging Yesus uninga kana maksad jahatna, tuluy saur-Na, “Ku naon maraneh nyoba-nyoba ka Kami, he jelema-jelema munapek? Tembongkeun ka Kami duit anu sok dipake mayar pajeg.” Tuluy maranehna nyodorkeun saduit dinar ka Anjeunna.

Saur-Na ka maranehna, “Ieu gambar jeung tulisanana kagungan saha?”

Tembalna, “Kagungan Kaisar.” Saur Yesus, “Ku sabab kitu, bikeun ka Kaisar naon anu jadi kagungan Kaisar, jeung ka Rama urang naon anu jadi kagungan Rama urang.”

Barang ngadarenge kitu, maranehna kacida heranna; tuluy ngantunkeun Anjeunna, terus arindit.

Rama urang teh Allah pikeun Nu Harirup

Dina poe eta keneh, urang Saduki daratang ka Anjeunna, nya eta jalma-jalma anu nyebutkeun yen jalma paeh moal harudang deui tina maot. Maranehna naranya ka Anjeunna, pokna, “Guru, Nabi Musa ngadawuh: lamun aya hiji jelema maot teu boga anak, dulurna kudu ngawin randana, pikeun nurunkeun turunan keur dulurna anu geus maot. Di antawis abdi sadaya aya tujuh jalma adi-lanceuk. Nu cikal kawin, tuluy maot, teu boga anak, nepi ka pamajikanana ditinggalkeun keur adina. Kitu deui nu kadua jeung nu katilu, nepi ka nu katujuh. Pangahirna, awewe teh maot. Jadi, dina waktu harudang tina maot engke, eta awewe teh jadi pamajikan saha ti nu tujuh teh? Sabab kabehanana ge geus ngawin manehna.”

Waler Yesus, “Aranjeun teh salah sangka — teu nyaho kana eusi Kitab Suci, teu nyaho kana kakawasaan Rama urang. Sabab dina waktu harudang tina maot, jalma-jalma geus teu kawin jeung dikawinkeun deui, tapi jaradi cara malaikat di sawarga. Ari ngeunaan harudangna nu geus maraot, na maraneh tacan maca naon anu geus didawuhkeun ku Rama urang ka maraneh:

‘Kami teh Allah Ibrahim, Allah Isak, jeung Allah Yakub’? Mantenna teh lain Allahna nu geus maraot, tapi Allahna nu harirup.”

Jalma rea anu ngadarengekeun teh kacida harookeunana ku pangajaran Anjeunna.

Sing Nyaah ka Rama maneh ku Sagala nu Dipiboga

Barang urang Parisi ngadarenge yen urang Saduki geus kabungkem ku Anjeunna, maranehna kumpul. Salah saurang ti maranehna, nya eta ahli Toret, naranya ka Anjeunna rek nyoba-nyoba, “Guru, parentah naon anu pangagungna dina Toret teh?”

Waler Yesus, “Sing nyaah ka Rama maneh ku sagemblengna hate maneh, ku sagemblengna nyawa maneh, jeung ku sagemblengna akal budi maneh. Ieu teh parentah anu panggedena jeung anu pangheulana. Ari nu kadua, sarua jeung nu kahiji: Maneh kudu nyaah ka sasama kawas ka awak sorangan. Sakabeh Toret jeung tulisan para Nabi teh ngagantung kana ieu dua parentah.”

Kristus teh Putra Saha?

Sabot urang Parisi karumpul, Yesus mariksa ka maranehna, “Kumaha ceuk maraneh ngeunaan Kristus? Anjeunna teh putra saha?” Tembalna, “Putra Daud.”

Saur Yesus, “Ku naon atuh Daud, ku pituduh Roh Suci, nyebut Anjeunna Gusti, saurna,

‘Rama urang ngadawuh ka Gusti kaula, “Calik di tengeneun Kami, nepi ka musuh-musuh anjeun ku Kami diteundeun handapeun dampal suku anjeun”’?

Ku sabab Daud nyebut Kristus teh Gusti, kumaha bisa Kristus teh jadi putra Daud?”

Teu aya saurang ge anu bisa ngawaler sakecap-kecap acan ka Anjeunna, sarta ti semet poe eta teu aya anu wani naranya nanaon deui ka Anjeunna.