Almal is Welkom by die Vader se Fees
Vraag na vraag word as 'n strik gestel — die keiser se belasting, 'n vrou wat sewe keer weduwee geword het, die grootste gebod, om ons Vader met alles lief te hê — en elkeen word teruggedraai op die vraer. Dan stel Jesus sy eie vraag oor Dawid se Here, en niemand durf hom weer iets vra nie.
22 1Jesus het weer in gelykenisse met hulle gepraat en gesê:
2“Die koninkryk van ons Vader is soos ’n koning wat ’n bruilofsfees vir sy seun voorberei het. 3Hy het sy dienaars gestuur om die genooide gaste na die bruilofsfees te roep, maar hulle wou nie kom nie. 4Weer het hy ander dienaars gestuur en gesê: ‘Sê vir die genooides: Kyk, ek het my maaltyd voorberei; my beeste en vetgemaakte vee is geslag, alles is gereed. Kom na die bruilofsfees toe.’ 5Maar hulle het hulle nie daaraan gesteur nie en weggegaan, die een na sy plaas toe, ’n ander na sy besigheid toe, 6terwyl die res sy dienaars gegryp, hulle mishandel en hulle doodgemaak het. 7Die koning was woedend, en hy het sy soldate gestuur, daardie moordenaars vernietig en hulle stad afgebrand. 8Toe sê hy vir sy dienaars: ‘Die bruilof is gereed, maar die genooides was dit nie werd nie. 9Gaan dan na die groot paaie toe en nooi soveel as wat julle kry na die bruilofsfees toe.’ 10Daardie dienaars het uitgegaan na die paaie toe en almal wat hulle gekry het, bymekaargemaak, sleg en goed, en die bruilofsaal het vol gaste geword.
11Maar toe die koning inkom om die gaste te sien, het hy ’n man gesien wat nie bruilofsklere aangehad het nie. 12Hy het gevra: ‘Vriend, hoe het jy hier ingekom sonder bruilofsklere?’ Hy was sprakeloos. 13Toe sê die koning vir die dienaars: ‘Bind sy hande en voete en gooi hom in die buitenste duisternis, waar daar geween en gekners van tande sal wees.’ 14Want baie is geroep, maar min is uitverkies.”
Gee vir ons Vader wat syne is
15Toe het die Fariseërs gegaan en beraadslaag hoe hulle hom met sy eie woorde kon vang.
16Hulle het hulle dissipels saam met die Herodiane na hom toe gestuur en gesê: “Meester, ons weet dat u waarheidsliewend is en die weg van God in waarheid leer; u laat u deur niemand beïnvloed nie, omdat u nie mense volgens hulle stand beoordeel nie. 17Sê vir ons dan wat u dink: Is dit geoorloof om belasting aan die keiser te betaal, of nie?”
18Maar Jesus het hulle kwaadwilligheid geken en gesê: “Waarom toets julle my, julle huigelaars? 19Wys vir my die munt waarmee die belasting betaal word.” En hulle het vir hom ’n denarius gebring.
20En hy het vir hulle gesê: “Wie se beeld is dit, en wie se opskrif?”
21Hulle het gesê: “Die keiser s’n.” Toe sê hy vir hulle: “Gee dan aan die keiser wat aan die keiser behoort, en aan ons Vader wat aan ons Vader behoort.”
22Toe hulle dit hoor, was hulle verbaas; en hulle het hom gelaat en weggegaan.
Ons Vader is die God van die Lewendes
23Dieselfde dag het Sadduseërs na hom toe gekom, wat sê daar is geen opstanding nie, en hulle het hom gevra 24en gesê: “Meester, Moses het gesê: As ’n man kinderloos sterf, moet sy broer met die weduwee trou en vir sy broer nageslag verwek. 25Nou was daar sewe broers onder ons. Die eerste het getrou en gesterf, en omdat hy kinderloos was, het hy sy vrou aan sy broer nagelaat. 26So ook die tweede en die derde, tot by die sewende. 27Laaste van almal het die vrou gesterf. 28In die opstanding, wie van die sewe se vrou sal sy dan wees? Want hulle het haar almal gehad.”
29Jesus het geantwoord: “Julle is verkeerd—julle ken nie die Skrif en ook nie ons Vader se krag nie. 30Want in die opstanding trou die mense nie en word hulle ook nie in die huwelik uitgegee nie, maar hulle is soos engele in die hemel. 31En wat die opstanding van die dooies betref, het julle dan nie gelees wat ons Vader vir julle gesê het nie:
32‘Ek is die God van Abraham, van Isak en van Jakob’? Hy is nie die God van die dooies nie, maar van die lewendes.”
33En toe die menigtes dit hoor, was hulle verstom oor sy leer.
Het jou Vader lief met alles wat jy het
34Maar toe die Fariseërs hoor dat hy die Sadduseërs stilgemaak het, het hulle bymekaargekom. 35En een van hulle, ’n kenner van die wet, het hom ’n vraag gevra om hom te toets: 36“Meester, wat is die groot gebod in die wet?”
37Hy het vir hom gesê: “Het jou Vader lief met jou hele hart, met jou hele siel en met jou hele verstand. 38Dit is die groot en eerste gebod. 39En ’n tweede, soortgelyk hieraan: Jy moet jou naaste liefhê soos jouself. 40Aan hierdie twee gebooie hang die hele wet en die profete.”
Wie se Seun is die Christus?
41Terwyl die Fariseërs bymekaar was, het Jesus hulle gevra: 42“Wat dink julle van die Christus? Wie se seun is hy?” Hulle het vir hom gesê: “Dawid s’n.”
43Hy het hulle gevra: “Hoe noem Dawid hom dan deur die Heilige Gees Here, as hy sê:
44‘Ons Vader het vir my Here gesê: “Sit aan my regterhand, totdat ek jou vyande onder jou voete gesit het”’?
45As Dawid hom dan Here noem, hoe kan die Christus Dawid se seun wees?”
46Niemand kon hom ’n woord antwoord nie, en van daardie dag af het niemand dit gewaag om hom nog iets te vra nie.