متی 22

22 ¹عیسی بار دیگر با مَثَل‌ها با ایشان سخن گفت و فرمود:

²«پادشاهی پدر ما مانند پادشاهی است که برای پسر خود جشن عروسی مهیا کرد. ³خادمان خود را فرستاد تا دعوت‌شدگان را به جشن عروسی فرا خوانند، اما آنان نخواستند بیایند. ⁴باز خادمانی دیگر فرستاد و گفت: ‹به دعوت‌شدگان بگویید: اینک، خوراک خود را آماده کرده‌ام؛ گاوان و پرواری‌هایم سر بریده شده و همه‌چیز مهیاست. به جشن عروسی بیایید.› ⁵اما ایشان اعتنا نکردند و رفتند، یکی به مزرعهٔ خود و دیگری به کسب‌وکار خویش، ⁶و باقی، خادمان او را گرفتند و با آنان بدرفتاری کردند و کشتندشان. ⁷پادشاه خشمگین شد و سپاهیان خود را فرستاد و آن قاتلان را نابود کرد و شهرشان را به آتش کشید. ⁸آنگاه به خادمان خود گفت: ‹جشن عروسی آماده است، اما دعوت‌شدگان لایق نبودند. ⁹پس به سر راه‌ها بروید و هر که را یافتید به جشن عروسی دعوت کنید.› ¹⁰آن خادمان به راه‌ها بیرون رفتند و هر که را یافتند، بد و نیک، گرد آوردند، و تالار عروسی از میهمانان پر شد.

¹¹«اما چون پادشاه برای دیدن میهمانان داخل شد، مردی را دید که جامهٔ عروسی نپوشیده بود. ¹²از او پرسید: ‹ای دوست، چگونه بی جامهٔ عروسی به اینجا درآمدی؟› او خاموش ماند. ¹³آنگاه پادشاه به خادمان گفت: ‹دست و پایش را ببندید و او را به تاریکی بیرونی افکنید، جایی که گریه و دندان بر هم ساییدن خواهد بود.› ¹⁴زیرا دعوت‌شدگان بسیارند، اما برگزیدگان کم.»

آنچه از آنِ پدر ماست به او بدهید

¹⁵آنگاه فریسیان رفتند و رایزنی کردند که چگونه او را با سخنان خودش به دام اندازند.

¹⁶شاگردان خود را همراه هیرودیان نزد او فرستادند و گفتند: «ای استاد، می‌دانیم که راستگو هستی و راه خدا را به‌راستی تعلیم می‌دهی؛ از کسی باک نداری، زیرا مردم را به مقام و منزلت داوری نمی‌کنی. ¹⁷پس به ما بگو نظرت چیست: آیا جایز است به قیصر مالیات بدهیم یا نه؟»

¹⁸اما عیسی که از بدنیتی ایشان آگاه بود، گفت: «ای ریاکاران، چرا مرا می‌آزمایید؟ ¹⁹سکه‌ای را که برای مالیات به کار می‌رود به من نشان دهید.» آنان دیناری نزد او آوردند.

²⁰به ایشان گفت: «این نقش و این نوشته از آنِ کیست؟»

²¹گفتند: «از آنِ قیصر.» آنگاه به ایشان گفت: «پس آنچه از آنِ قیصر است به قیصر بدهید و آنچه از آنِ پدر ماست به پدر ما.»

²²چون این را شنیدند، در شگفت شدند؛ و او را ترک کرده، رفتند.

پدر ما خدای زندگان است

²³در همان روز صدوقیان که می‌گویند قیامتی نیست، نزد او آمدند و از او پرسیدند ²⁴و گفتند: «ای استاد، موسی گفت: اگر مردی بی‌فرزند بمیرد، برادرش باید بیوهٔ او را به زنی بگیرد و برای برادر خود نسلی برپا کند. ²⁵باری، در میان ما هفت برادر بودند. اولی زنی گرفت و مرد، و چون فرزندی نداشت، زن خود را برای برادرش باقی گذاشت. ²⁶همچنین دومی و سومی، تا هفتمین. ²⁷سرانجام، آن زن نیز مرد. ²⁸پس در قیامت، آن زن از آنِ کدام‌یک از این هفت تن خواهد بود؟ زیرا همه او را به زنی گرفته بودند.»

²⁹عیسی پاسخ داد: «شما در اشتباهید—نه کتب مقدس را می‌شناسید و نه قدرت پدر ما را. ³⁰زیرا در قیامت، مردم نه زن می‌گیرند و نه شوهر داده می‌شوند، بلکه مانند فرشتگان در آسمان‌اند. ³¹و اما دربارهٔ قیامت مردگان، آیا نخوانده‌اید آنچه پدر ما به شما فرمود:

³²‹من خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوبم›؟ او خدای مردگان نیست، بلکه خدای زندگان است.»

³³و چون جماعت این را شنیدند، از تعلیم او شگفت‌زده شدند.

پدر خود را با تمام آنچه داری دوست بدار

³⁴اما چون فریسیان شنیدند که او صدوقیان را خاموش کرده است، گرد هم آمدند. ³⁵و یکی از ایشان که در شریعت متخصص بود، برای آزمودن او سؤالی کرد: ³⁶«ای استاد، کدام حکم در شریعت بزرگ‌ترین است؟»

³⁷به او گفت: «پدر خود را با تمامی دل و با تمامی جان و با تمامی فکر خود دوست بدار. ³⁸این است حکم بزرگ و اول. ³⁹و دومی مانند آن است: همسایه‌ات را همچون خویشتن دوست بدار. ⁴⁰تمامی شریعت و انبیا به این دو حکم بسته است.»

مسیح پسر کیست؟

⁴¹و هنگامی که فریسیان گرد هم بودند، عیسی از ایشان پرسید: ⁴²«دربارهٔ مسیح چه می‌اندیشید؟ او پسر کیست؟» به او گفتند: «پسر داوود.»

⁴³به ایشان گفت: «پس چگونه داوود در روح‌القدس او را خداوند می‌خواند و می‌گوید:

⁴⁴‹پدر ما به خداوند من گفت: «به دست راست من بنشین، تا دشمنانت را زیر پاهایت بگذارم»›؟

⁴⁵پس اگر داوود، مسیح را خداوند می‌خواند، چگونه مسیح می‌تواند پسر داوود باشد؟»

⁴⁶و هیچ‌کس نتوانست پاسخی به او بدهد، و از آن روز به بعد کسی جرأت نکرد دیگر چیزی از او بپرسد.