Όλοι Είναι Ευπρόσδεκτοι στο Τραπέζι του Πατέρα

Η μία ερώτηση μετά την άλλη στήνεται σαν παγίδα — ο φόρος του Καίσαρα, μια γυναίκα που χήρεψε επτά φορές, η μεγαλύτερη εντολή, το να αγαπάμε τον Πατέρα μας με όλο μας το είναι — και καθεμία γυρίζει πίσω σε εκείνον που ρωτά. Έπειτα ο Ιησούς θέτει τη δική του ερώτηση για τον Κύριο του Δαβίδ, και κανείς δεν τολμά να τον ρωτήσει ξανά.

Κεφάλαιο 22.

Ο Ιησούς τους μίλησε πάλι με παραβολές, λέγοντας:

«Η βασιλεία του Πατέρα μας μοιάζει μ’ έναν βασιλιά που ετοίμασε γαμήλιο γλέντι για τον γιο του. Έστειλε τους υπηρέτες του να καλέσουν τους καλεσμένους στο γαμήλιο γλέντι, αλλά εκείνοι δεν ήθελαν να έρθουν. Έστειλε πάλι άλλους υπηρέτες, λέγοντας: “Πείτε στους καλεσμένους: Να, ετοίμασα το γεύμα μου· τα βόδια μου και τα θρεφτάρια μου είναι σφαγμένα, όλα έτοιμα. Ελάτε στο γαμήλιο γλέντι”. Εκείνοι όμως αδιαφόρησαν και έφυγαν, άλλος στο χωράφι του, άλλος στη δουλειά του, ενώ οι υπόλοιποι έπιασαν τους υπηρέτες του, τους κακομεταχειρίστηκαν και τους σκότωσαν. Ο βασιλιάς οργίστηκε, κι έστειλε τα στρατεύματά του, εξολόθρευσε εκείνους τους φονιάδες και έκαψε την πόλη τους. Τότε είπε στους υπηρέτες του: “Ο γάμος είναι έτοιμος, όμως οι καλεσμένοι δεν ήταν άξιοι. Πηγαίνετε λοιπόν στους κεντρικούς δρόμους και καλέστε στο γαμήλιο γλέντι όσους βρείτε”. Βγήκαν εκείνοι οι υπηρέτες στους δρόμους και μάζεψαν όλους όσους βρήκαν, κακούς και καλούς, και η αίθουσα του γάμου γέμισε καλεσμένους.

«Όταν όμως μπήκε ο βασιλιάς να δει τους καλεσμένους, είδε εκεί έναν άνθρωπο που δεν φορούσε γαμήλια ρούχα. Τον ρώτησε: “Φίλε, πώς μπήκες εδώ χωρίς γαμήλια ρούχα;” Εκείνος έμεινε άφωνος. Τότε ο βασιλιάς είπε στους υπηρέτες: “Δέστε του τα χέρια και τα πόδια και ρίξτε τον έξω στο σκοτάδι· εκεί θα υπάρχει κλάμα και τριγμός των δοντιών”. Γιατί πολλοί είναι οι καλεσμένοι, λίγοι όμως οι εκλεκτοί».

Δώστε στον Πατέρα μας αυτό που Του Ανήκει

Τότε πήγαν οι Φαρισαίοι και συσκέφθηκαν πώς να τον παγιδέψουν με τα ίδια του τα λόγια.

Του έστειλαν τους μαθητές τους, μαζί με τους Ηρωδιανούς, και του είπαν: «Δάσκαλε, ξέρουμε ότι είσαι ειλικρινής και διδάσκεις αληθινά τον δρόμο του Θεού· δεν υπολογίζεις κανέναν, αφού δεν κρίνεις τους ανθρώπους ανάλογα με τη θέση τους. Πες μας, λοιπόν, τι νομίζεις: Επιτρέπεται να πληρώνουμε φόρο στον Καίσαρα ή όχι;»

Ο Ιησούς όμως, γνωρίζοντας την κακία τους, είπε: «Γιατί με δοκιμάζετε, υποκριτές; Δείξτε μου το νόμισμα του φόρου». Και του έφεραν ένα δηνάριο.

Και τους είπε: «Ποιανού είναι αυτή η εικόνα και ποιανού η επιγραφή;»

Εκείνοι είπαν: «Του Καίσαρα». Τότε τους είπε: «Δώστε, λοιπόν, στον Καίσαρα ό,τι ανήκει στον Καίσαρα, και στον Πατέρα μας ό,τι ανήκει στον Πατέρα μας».

Όταν το άκουσαν, έμειναν κατάπληκτοι· τον άφησαν και έφυγαν.

Ο Πατέρας μας Είναι ο Θεός των Ζωντανών

Την ίδια μέρα ήρθαν κοντά του Σαδδουκαίοι, που λένε ότι δεν υπάρχει ανάσταση, και τον ρώτησαν: «Δάσκαλε, ο Μωυσής είπε: αν κάποιος πεθάνει άτεκνος, ο αδελφός του πρέπει να παντρευτεί τη χήρα και να αποκτήσει απογόνους για τον αδελφό του. Ήταν λοιπόν ανάμεσά μας εφτά αδέλφια. Ο πρώτος παντρεύτηκε, πέθανε, και, άτεκνος, άφησε τη γυναίκα του στον αδελφό του. Το ίδιο και ο δεύτερος και ο τρίτος, ως τον έβδομο. Τελευταία απ’ όλους πέθανε η γυναίκα. Στην ανάσταση, λοιπόν, ποιανού απ’ τους εφτά θα είναι γυναίκα; Γιατί όλοι την είχαν».

Ο Ιησούς απάντησε: «Πλανάστε, γιατί δεν ξέρετε ούτε τις Γραφές ούτε τη δύναμη του Πατέρα μας. Γιατί στην ανάσταση ούτε παντρεύονται οι άνθρωποι ούτε δίνονται σε γάμο, αλλά είναι σαν τους αγγέλους στον ουρανό. Όσο για την ανάσταση των νεκρών, δεν διαβάσατε τι σας είπε ο Πατέρας μας:

“Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ, ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ”; Δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζωντανών».

Κι όταν το άκουσαν τα πλήθη, έμειναν κατάπληκτα με τη διδασκαλία του.

Αγάπα τον Πατέρα σου με Όλα όσα Έχεις

Όταν όμως οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι είχε αποστομώσει τους Σαδδουκαίους, συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί. Και ένας απ’ αυτούς, νομοδιδάσκαλος, του έθεσε ένα ερώτημα για να τον δοκιμάσει: «Δάσκαλε, ποια είναι η μεγάλη εντολή στον νόμο;»

Του είπε: «Αγάπα τον Πατέρα σου μ’ όλη σου την καρδιά, μ’ όλη σου την ψυχή και μ’ όλο σου το νου. Αυτή είναι η μεγάλη και πρώτη εντολή. Και μια δεύτερη όμοιά της: Θα αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. Σ’ αυτές τις δύο εντολές κρέμονται όλος ο νόμος και οι προφήτες».

Ποιανού Γιος Είναι ο Χριστός;

Ενώ ήταν συγκεντρωμένοι οι Φαρισαίοι, ο Ιησούς τους ρώτησε: «Τι νομίζετε για τον Χριστό; Ποιανού γιος είναι;» Του είπαν: «Του Δαβίδ».

Τους ρώτησε: «Πώς τότε ο Δαβίδ, με το Άγιο Πνεύμα, τον ονομάζει Κύριο, λέγοντας:

“Ο Πατέρας μας είπε στον Κύριό μου: ‘Κάθισε στα δεξιά μου, ώσπου να βάλω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου’”;

Αν λοιπόν ο Δαβίδ τον ονομάζει Κύριο, πώς μπορεί ο Χριστός να είναι γιος του Δαβίδ;»

Κανείς δεν μπόρεσε να του απαντήσει λέξη, κι από εκείνη τη μέρα κανείς δεν τόλμησε να τον ρωτήσει τίποτε άλλο.